تاریخ انتشار : ۲۰ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۱۰:۵۱  ، 
کد خبر : ۹۲۴۹۸

پیشنهادی که جدی گرفته نشد

مصطفی کواکبیان مقدمه: عدم فعالیت و موضعگیری محسوس احزاب در عرصه سیاست خارجی و این نکته که احزاب ما درباره سیاست خارجی مبانی مشخص ندارند انتقادی بوده است که احزاب ما همواره با آن روبه رو بوده اند. پرونده هسته ای کشورمان فرصتی را برای فعالیت بیشتر احزاب در عرصه سیاست خارجی فراهم کرده است. اما احزاب شاید توقع دارند که دیدگاه هایشان به شکل جدی تر ی توسط مسوولان تعقیب شود و صرف اظهار نظر کردن آنان شاید انگیزه ای قوی برای حضور مؤثرتر در عرصه سیاست خارجی نداشته باشد. درباره این مباحث و همچنین آرایش نیروهای سیاسی در سال 85 با مصطفی کواکبیان دبیر کل حزب و مدیر مسوول روزنامه مردم سالاری به گفت و گو نشسته ایم. او معتقد است درباره پرونده هسته ای هم اظهار نظر به تنهایی کفایت نمی کند و باید نظرات احزاب جدی گرفته شود. کواکبیان همچنین پیشنهاد لویی جرگه ایرانی را یادآوری می کند و گلایه میکند که این پیشنهاد جدی گرفته نشده است.

*درباره پرونده هسته ای، احزاب چه نقشی را می توانند ایفا کنند؟
**درباره پرونده هسته ای هم اظهار نظر به تنهایی کفایت نمی کند و باید نظرات احزاب جدی گرفته شود. اینکه شورای امنیت ملی تصمیماتی را اتخاذ و به صورت یکسویه به احزاب و مطبوعات ابلاغ کند طبیعی است که مفید نخواهد بود ولی اگر دست‌اندرکاران برای نخبگان احترام قائل هستند باید نظر آنان را در همه زمینه ها بخواهند و آن نظرات را اجرایی کنند. ما از سوی جبهه تحکیم دموکراسی نامه ای را برای رئیس صدا و سیما خواهیم فرستاد که در آن نامه از رئیس صدا و سیما خواسته ایم که روزی یک ساعت برنامه مخصوص برای احزاب قرار دهند که در آن احزاب دیدگاه های خود را بیان کنند اما نمی دانیم که آیا گوش شنوایی برای شنیدن این پشنهاد وجود خواهد داشت یا نه.
*آیا امکان ائتلاف های جدید احزاب بر مبنای مسائل سیاست خارجی وجود دارد؟
**ما قبلا طرحی را به نام لویی جرگه ایرانی ارائه دادیم که برای برون رفت از چالش هسته ای همه گروه ها، نخبگان به وحدت استراتژیک در رابطه با مسائل سیاست خارجی برسند منتها کسی پیشگام این کار نشد و این طرح در حد حرف باقی ماند.
*آرایش نیروهای سیاسی در سال جدید چگونه خواهد بود؟
**هیچ چیز در عالم سیاست به صورت دقیق قابل پیش بینی نیست و عوامل زیادی باید دست به دست هم دهند تا یک مساله سیاسی به سرانجام مطلوب برسد.
اما اگر وضعیت مانند انتخابات شوراهای دوم، مجلس هفتم وانتخابات ریاست جمهوری باشد که در بین اصلاح طلبان اختلاف وجود داشته و در بین اصولگرایان هم مانند انتخابات ریاست جمهوری که به ظاهر بعضی از اختلافات وجود داشت و در واقع از مرکز هماهنگی نهایتا حرف شنوی پدید آمد نباید توقع هیچ آرایش سیاسی ویژه ای داشته باشیم. در عین حال بر این باورم که اگر اتحادی ایجاد شود نتایج غیرقابل انتظار در هر اردوگاه را شاهد خواهیم بود. این آرایش را نباید به پارامترها و عوامل درونی گره زد. ممکن است برخی پارامترهای بیرونی یعنی حوادث مربوط به چالش های بین المللی و روابط خارجی سبب گردد که در فضای سیاسی کشور شرایط ویژه ای پدید آید. به طور خلاصه اگر دچار شرایط ویژه بین المللی نباشیم و وضعیت اختلافات همانند سال گذشته باشد هیچ آرایش سیاسی جدید را شاهد نخواهیم بود. ولی اگر عواملی مانند درون جناحی تغییرکند ما باید انتظار آرایش جدید را داشته باشیم. ضمن آنکه برخی احزاب خارج از قدرت مترصد فرصتی هستند که در فضایی جدیدی برنامه ها و حرف های خود را به منصه ظهور برسانند.
*اختلافات اصولگرایان را تا چه حد عمیق می دانید؟
**اختلافات اصولگرایان بر سر قدرت است تا اختلافات مبنایی و ایدئولوژیک واگر بتوانند به صورت اقتدارآمیزی از بالا قدرت را بین خودشان به شکل بهتری توزیع کنند این اختلافات بروز نخواهد کرد. درست است که در بین آنها روش های رادیکال تر و متعادل تری در برخوردها وجود دارد اما در نهایت آنها با هم همانگ می شوند. اختلافات اصولگرایان بیشتر جنبه شکلی و قالبی دارد، اگر بتوانند شخصی مانند آقای ناطق نوری و امثال وی را به عنوان هماهنگ کننده داشته باشند.
*وضعیت ائتلاف در اصلاح طلبان به چه شکل خواهد بود؟
**من بر این باور هستم که سه موضوع اهداف اصلاح طلبان، اصول و ضوابط حاکم بر رفتار اصلاح طلبان و استراتژی های اصلاح طلبان سه موضوعی است که اگر بر سر آنها توافق شود استراتژی ها معنادار خواهد بود. یک جبهه زمانی معنادار خواهد بود که بر سر حداقل های مرامی و معنایی شکل گرفته باشد، لذا معتقدم قبل از هر گونه ائتلافی تکلیف این 3 موضوع باید مشخص شود. اگر تکلیف این مباحث مشخص شود ائتلاف ها معنادار خواهد بود. و الا ائتلاف صرف برای انتخابات بی معنا خواهد بود.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات