در جنگ1948 تنها 28 درصد فلسطین از جمله قدس شرقی، کرانه باختری و نوار غزه از اشغال صهیونیستها در امان ماند که این مناطق هم در جنگ شش روزه 1967م.میان رژیم صهیونیستی و کشورهای عربی به اشغال این رژیم درآمد.همچنان که خواننده گرامی ملاحظه میفرمایند، این گونه صهیونیستها با زور سلاح و حمایت کشورهای غربی به خصوص آمریکا و انگلیس بر کل فلسطین سیطره یافتند و فروش فلسطین به یهودیان شایعهای بیش نیست و صهیونیستها از طریق ترویج چنین شایعاتی درصدد گمراه ساختن افکار عمومی جهانیان نسبت به وقایع تاریخی سرزمین فلسطین هستند.
نتیجهگیری و چند نکته مهم:
1- فراخوان صهیونیسم برای مهاجرت یهودیان به فلسطین در آغاز و از قرن نوزدهم بر شعار معروف <سرزمینی بدون ملت برای ملتی بدون سرزمین> متمرکز بود.صهیونیسم مدعی بود که ملتی در فلسطین وجود ندارد و یهودیان که سرزمینی ندارند، حق دارند مالک فلسطین شوند.اما آنها از همان آغاز اسکان خود در فلسطین، آن را سرزمینی آباد دیدند که ملتی زحمتکش و ریشهدار در آن زندگی میکند.
2- مقاومت علیه اسکان یهودیان در فلسطین از زمان شروع اجرای این توطئه شوم آغاز شد و از همان مراحل آغازین اجرای این طرح صهیونیسم در دوران دولت عثمانی درگیریهایی میان کشاورزان فلسطینی و شهرکنشینان یهودی در سال 1886 روی داد.
3- سلطان عبدالحمید و دیگر مقامات امپراتوری عثمانی دستورات لازم را برای مقابله با اسکان و مهاجرت یهودیان به فلسطین صادر کردند، اما فساد رایج در دستگاههای اداری دولت عثمانی مانع اجرای این دستورات شد و یهودیان با پرداخت رشوه توانستند زمینهای زیادی را بخرند.همچنین فروپاشی حکومت سلطان عبدالحمید در سال 1909 و سرکار آمدن حزب اتحاد و ترقی و نفوذ یک یهودی سرشناس در این حزب روند تملک زمین توسط یهودیان و مهاجرت آنها به فلسطین را تسریع بخشید.همزمان با پایان عمر دولت عثمانی در سال 1918م.یهودیان حدود 420 هزار دونم از سرزمین فلسطین را در اختیار داشتند.یهودیان این مقدار زمین را از فئودالهای سوری و لبنانی خریده بودند.
4- وقتی فلسطین به قیمومت بریتانیا (1917 تا 1948) درآمد، روشن بود که قیمومت انگلستان بر این سرزمین با هدف اجرای پروژه صهیونیسم و ایجاد وطن ملی برای یهودیان در فلسطین بوده است.حکومت نظامی انگلستان در فلسطین هم از کلیه اختیارات خود و قوه قهریه برای ایجاد این واقعیت استفاده کرد.
5- فلسطینیان به خصوص در دهه سی قرن بیستم تلاشهای گستردهای را برای مقابله با فروش زمین آغاز کردند و شورای عالی اسلامی به رهبری حاج امین الحسینی و علمای فلسطین نقشی اصلی در این زمینه داشتند.
6- جنبش ملی فلسطین با امکانات و ابزارهای سیاسی، رسانهای و فرهنگی که در اختیار داشت، به مقابله با اسکان یهودیان در فلسطین برخاست و قیامهای زیادی را به راه انداخت و بارها با اشغالگران انگلیسی و یهودی درگیر شد.مقدار زمینهایی که یهودیان در دوران قیمومت انگلستان بر فلسطین با حمایت ابرقدرتهای جهان و سرمایهداران بزرگ یهودی و حمایت گسترده نیروهای انگلیسی به دست آوردند 1387000 دونم یعنی حدود 1/5 درصد از کل فلسطین بود.
7- در واقع یهودیان این زمینها را از فلسطینیان نخریدند و حقایق موجود موید این مدعاست.بنا به آمار موجود بیشتر این زمینها که دولتی بودند، توسط حاکم نظامی انگلیس در فلسطین و یا به وسیله فئودالهای بزرگ لبنانی و سوری به یهودیان واگذار شده است.این مالکان از ورود به زمینهای خود برای کشت در آنها منع میشدند.