دیدگاه اوباما درباره حضور آمریکا در عراق

به گزارش فارس، روزنامه "گاردین " در گزارش خود در این باره تصریح می‌کند: اگر اوباما در سفر کوتاهش به عراق نظر مردم این کشور را پرسیده بود، متوجه می شد که آنها معتقدند آمریکا بخشی از مشکل است و باید آنها را به حال خودشان بگذارد.
در ادامه این گزارش با اشاره به حوادثی که همزمان با سفر اوباما به بغداد پیش آمد آمده است: توفانهای شن قابل پیش بینی نیستند، اما توفان شنی که بعدازظهر روز مقارن با سفر شتابزده باراک اوباما به عراق و همزمان با فرود هواپیمای وی بغداد را در نوردید براستی مایه بدبیاری بود. مسئولین آمریکایی مجبور شدند پرواز اوباما به منطقه الخضرا برای ملاقات با سران عراقی را لغو کنند.
گاردین نوشت: اما این که نگذاشتند اوباما از مسیر زمینی ـ تقریبا به مسافت هشت مایل ـ به منطقه الخضرا برود چندان عاقلانه نبود. چرا که نشان داد علیرغم پیشرفت‌های قابل توجه طی دو سال اخیر پایتخت عراق همچنان چقدر ناامن است. و به این معنا بود که نخست وزیر و رئیس جمهور عراق مجبور هستند خطر طی این مسافت را پذیرفته و به دیدار بازدید کننده خارجی بروند، در حالی که باید اوباما به دیدار آنها می رفت.
این روزنامه این سفر اوباما را عاری از برنامه‌ریزی مشخص و نمایشی دانسته و نوشت: هدف از سفر اوباما به عراق جلب توجه به تفاوت میان چندین بازدید اعلام نشده بوش ـ که بیشتر صرف گفتگو با سربازان آمریکایی شد ـ و بازدید اوباما بود. همچنین قرار بود این پیام را که عراق اکنون نه کشوری اشغال شده و تابع آمریکا، بلکه خودمختار و مستقل است منتقل کند. اما در عوض بر این مسئله تاکید شد که تغییر چندانی در روابط عراق و آمریکا بوجود نیامده است.
در این گزارش با اشاره به وعده‌های اوباما قبل از پیروزی انتخاباتی آمده است: البته دیدگاه اولیه اوباما نسبت به مسئله اشغال عراق با نظر بوش تفاوت داشت. وی طی مبارزات انتخاباتی خود شعار بوش/بلیر مبنی بر اینکه هیچ "جدول زمانی " برای خارج کردن نیروهای خارجی از عراق نباید وجود داشته باشد را نادیده گرفت، و به وضوح وعده داد طی شانزده ماه نیروها خاک عراق را ترک خواهند کرد. اما پاییز گذشته بخاطر بالا رفتن اطمینان و اعتماد بنفس نوری المالکی و افزایش فشار از سوی مجلس عراق، بوش مجبور شد تصمیم خود را تغییر دهد. آنها بوش را مجبور کردند توافقنامه‌ای مبنی بر خروج سربازان از شهرهای عراق تا پایان جولای، و خروج این کشور تا پایان سال 2011 امضا کند.
بنابراین هنگامی که اوباما بر مسند ریاست جمهوری نشست، سیاست آمریکا در رابطه با عراق چندان با رویه مورد نظر او تفاوت نداشت. اما تغییرات صورت گرفته مسیر متفاوتی را طی می‌کردند. گرچه اوباما بطور کلی به وعده خود برای خروج سربازان طی شانزده ماه وفادار مانده (البته تا اگوست 2010 در حقیقت 18 ماه می شود)، تردیدهایی درباره وفادار ماندنش به ضرب الاجل 2011 برانگیخته شده است. اکنون می گوید ممکن است برخی نیروهای آمریکا به منظور آموزش یا مبارزه با تروریسم در عراق باقی بمانند.
این روزنامه تصریح می‌کند: نکته نگران کننده آن است که روایت اوباما از حضور آمریکا در عراق روز به روز بیشتر شبیه عقیده بوش می‌شود. بوش همیشه می گفت سربازان آمریکایی به منظور دفاع از دموکراسی و ایجاد امنیت در عراق حضور دارند، تا زمانی که عراقی ها خود قادر به انجام این کار باشند. اکنون اوباما نیز چنین نظری دارد و از ای نکه ممکن است با خروج نیروهای آمریکایی از عراق خشونت دوباره ادامه یابد ابراز نگرانی می کند.
شکی نیست که اوباما به عنوان فرمانده کل قوا نقش دشواری را باید ایفا کند. از او انتظار نمی‌رود که در قرارگاه واقع در فرودگاه بغداد ـ که بطور خوش بینانه ای "اردوگاه پیروزی " نامیده شده ـ به سربازان آمریکایی بگوید این مدت جان خود را به خاطر هیچ و پوچ به خطر می انداخته اند. اما حداقل می‌توانست به این نکته اشاره کند که گرچه بیشتر سربازان وظیفه خود را بطور حرفه‌ای و با نظم و انضباط هرچه بیشتر انجام داده اند، رهبران سیاسی که آنها را به اینجا فرستادند مرتکب اشتباه شده و اطلاعات درستی نداشته اند.
گاردین نوشت: به همین صورت از نظر سیاست داخلی هم منطقی است که بگوید می خواهد عقب کشیدن نیروها از عراق را "بگونه‌ای منطقی" انجام دهد. اما نباید از استدلالی به سبک بوش، مبنی بر اینکه "این عقب نشینی باید با هوشیاری صورت گیرد و من باید مطمئن شوم که خروج نیروهای آمریکایی موجب از سرگیری دوباره خشونت نمی شود " استفاده کند؛ سخنانی که پیش از پرواز به بغداد در جمع دانشجویان استانبول بیان داشت.
در انتهای این گزارش این سوال مطرح می‌شود که چرا اوباما عقیده مردم عراق را مد نظر قرار نمی دهد؟ آخرین نظرسنجی ها که توسط بی.بی.سی و ای.بی.سی در ماه فوریه انجام شد حاکی از آن است که دیدگاه اکثریت ـ مبنی بر این که نیروهای اشغالگر (امریکایی و همچنین انگلیسی) امنیت و آرامش به ارمغان نیاورده اند ـ همچنان پابرجاست. بنا بر نظر مردم عراق، آنها بیش از آنکه حلال مشکلات باشند، مشکل ایجاد کرده اند.
69 درصد از مردم گفتند این نیروها "عملکرد بدی داشته اند " 64 درصد نیز معتقد هستند این نیروها باید پیش از پایان سال 2011 عراق را ترک کنند، در حالیکه 35 درصد فکر می کنند این جدول زمانی مشکلی ندارد. کمتر از 20درصد خواستار باقی ماندن نیروها هستند. یکی از دلایل چنین نظراتی آن است که 53 درصد مردم عراق گمان می کنند هنوز آمریکا کنترل و اداره کشور را به دست دارد. دلیل دیگر آن است که 59 درصد نیز معتقدند نیروهای عراقی توانایی ایجاد امنیت کافی را دارند.
گرچه تنش و خشونت فرقه‌ای بین شیعه و سنی همچنان در عراق وجود دارد (پدیده ای که طی حکومت صدام و دو سه دهه گذشته اهمیت چندانی نداشته است). و اخیرا بخاطر سیاست شتابزده دولت برای انحلال شوراهای بیداری سنی ـ که اکثر آنها رهبری و هدایت مقاومت ضد آمریکا را برعهده داشتند ـ بین این شوراها و ارتش و پلیس عراق که تحت کنترل شیعیان قرار دارند برخوردهایی پیش آمده است.
اما جامعه عراق و بسیاری از احزاب مجلس مطمئن هستند که می توان خشونت را کنترل و مهار کرد. روز سه شنبه اوباما به نیروهای آمریکایی گفت: "زمان آن رسیده است که عراقی ها مسئولیت کشور خود را به عهده بگیرند ". اما شاید بهتر باشد به جای سخنرانی کردن گوش بدهد. مدتهاست مردم عراق سعی کرده اند این پیام را به گوش آمریکایی ها برسانند.