تحولات بنیادین در آموزش و پرورش در گفتوگوی «وطن امروز» با علیرضا علیاحمدی
آموزش و پرورش نباید «مدرسه کنکور» باشد
مقدمه:
مدت زیادی از سوار شدنش بر قطار نهمین کابینه دولتهای پس از انقلاب اسلامی نمیگذرد. به راحتی سؤالات را پاسخ میگوید و این یعنی آشنایی کامل داشتن با محیط تحت مدیریت خود، چرا که او قبلا هم مدیریت مراکز آموزشی نظیر دانشگاه پیام نور را برعهده داشته است. از قدیم گفتهاند آدمها را باید در سفر شناخت، حالا بعد از چند سفر استانی که همراهیاش کردهایم، شناخت بیشتری نسبت به گذشته از او داریم برای همین خودش هم راحتتر پاسخ سؤالاتمان را داد. از او درباره دغدغهها و برنامههایش برای سال جاری پرسیدیم؛ اینکه چه خبرهای خوشی برای معلمان و دانشآموزان دارد و...
میتوانید پاسخهای دکتر علیرضا علی احمدی، وزیر آموزش و پرورش را در ادامه بخوانید.
* آقای وزیر،آموزش و پرورش دولت نهم چقدر توانسته شعارهای چهارگانه رئیسجمهور را به صحنه عمل نزدیک کند؟
** بسماللهالرحمنالرحیم. دولت نهم از همان ابتدای فعالیتش با شعارهای عدالتمحوری، مهرورزی، خدمترسانی و پیشرفت برنامههای خود را تنظیم کرد، در آموزش و پرورش هم برای تحقق این شعارها فعالیتهای گستردهای انجام شده است. عدالت در آموزش و پرورش معانی متعددی دارد که یکی از اصلیترین معانی آن دسترسی برابر به آموزش برای همه افراد واجبالتعلیم است. ما برای اینکه بتوانیم دسترسی به آموزش را برای همه فراهم کنیم، در مناطق روستایی که دانشآموزان متعددی در مقاطع تحصیلی مختلف دارد و در عین حال امکانات آموزشی لازم در این مناطق فراهم نیست، مدارس شبانه روزی را گسترش دادیم و از طرف دیگر در شهرها، مدارس نمونه دولتی را تشکیل دادیم. در روستاها که دانشآموزان به حدنصاب نمیرسند طرح «روستا مرکزی» را اجرا کردیم که در این طرح دانشآموزان چند روستا در یک روستای بزرگتر جمع میشوند و به جای اینکه از یک معلم در چند پایه استفاده کنند برای هر کلاس معلم ویژهای اختصاص یافته است. ما برای توسعه مدارس تیزهوشان و همچنین کودکان استثنایی که استعدادهای ویژهای داشته و محدودیت جسمی یا اختلالات روانی دارند، مراکز آموزشی کودکان استثنایی را توسعه دادیم. همچنین برای کسانی که بزرگسال هستند و نمیتوانند در کلاسهای ما حضور پیدا کنند سیستم« آموزش از راه دور» را در آموزش و پرورش گسترش دادیم و از این طریق توانستیم دسترسی به آموزش را برای همه کسانی که به سن واجبالتعلیم رسیدهاند یا حتی بزرگسالانی که آموزش ندیدهاند، آسان کنیم.
درباره شعار پیشرفت هم برنامههای مختلفی برای اعتلای آموزش و پرورش به اجرا گذاشتهایم. به نظر من هر کشوری که میخواهد پیشرفت و توسعه داشته باشد باید آموزش و پرورش خود را تقویت کند. برای همین برنامه تحول بنیادین در آموزش و پرورش را که مطالبه رهبر معظم انقلاب هم بوده با جدیت پیگیری کردیم و الان در مرحلهای هستیم که میخواهیم سند و برنامههایی را که در ستاد تحول آموزش و پرورش به آن رسیدهایم در مراجع قانونی به رسمیت برسانیم و قانونی کنیم.
* این سند، برنامههای بلندمدت را شامل میشود؟
** بله، طبق این سند آموزش و پرورش با یک برنامه بلندمدت و یک سند راهبردی اداره میشود.
* در این سند بیشتر روی چه موضوعاتی تأکید شده است؟
** در طرح تحول بنیادین دنبال این هستیم که آموزش و پرورش را از «مدرسه کنکور» و آماده کردن دانشآموزان برای ورود به دانشگاهها به« مدرسه زندگی» تبدیل کنیم و دانشآموزان را به مرحلهای از رشد و تعالی برسانیم که بتوانند برای زندگی فردی، خانوادگی، شغلی، منطقهای و بینالمللی آماده باشند، یعنی ما میخواهیم انسانهایی تربیت کنیم که در ابعاد مختلف وجودی خود از رشد انسانی و منطقی گرفته تا تربیت دینی و اخلاقی، آگاهیهای سیاسی و اجتماعی، تربیتبدنی و جسمی و مهارتآموزی و کارآفرینی به سطح مطلوب برسند و وارد جامعه شوند و تشکیل خانواده دهند. ما همچنین برای پیشرفت آموزش و پرورش، فناوریهای مختلفی که مورد نیاز هست را به کار میگیریم و در همه سفرهای استانی با تخصیص منابعی که داریم، انواع امکانات سختافزاری یا نرمافزاری که برای گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات مورد نیاز آموزش و پرورش است و همچنین تجهیزات آموزش و کمکآموزشی را برای ارتقای دانشآموزانمان فراهم میکنیم. همچنین برنامه درسی ملی را در ستاد تحول تبیین کردیم و چارچوبهای کتب درسی و محتوای تعلیم و تربیتی ما در آینده مبتنی بر آن شکل خواهد گرفت و به روز خواهد شد، کتابهای درسی منطبق بر نیازهای روحی و فکری دانشآموزان طراحی خواهد شد و نیازهای حال و آینده کشور را در تدوین کتب درسی موردنظر قرار خواهیم داد.
در حوزه مهرورزی هم برنامههای مختلف تربیتی داریم که با توجه به مقتضیات روحی و فکری متربیان، معلمان موظف هستند تعامل سازندهای با آنها داشته باشند؛ به عنوان مثال فعالیتهای تعلیم و تربیتی را باید با مشارکت خود متربیان پیش ببریم، به بلوغ و درجه آزادی دانشآموزان بیش از گذشته احترام قائل شویم و تعامل سازندهای بین خانه، مدرسه، دانشآموز و معلم برقرار کنیم که در یک محیط آکنده از مهر و محبت استعدادهایشان شکوفا و روحشان تلطیف شود و توانمندیهایشان به ظهور برسد. درباره خدمترسانی هم ما با تمام وجود در خدمت همکاران، معلمان و فرهنگیان والامقام هستیم و برای اعتلای منزلت و ارتقای سطح معیشت آنها تلاش میکنیم و کردهایم و در حال حاضر با اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری بهبود قابل قبولی در پرداختهایمان به فرهنگیان فراهم شده است و اغلب مطالباتی که داشتهاند را پرداخت کردهایم، وام خرید خودرو در اختیار آنها گذاشتهایم و خلاصه تلاش کردهایم سطح رفاه معلمان و فرهنگیان عزیز را به نحوی مطلوب ارتقا دهیم.
* وام خودرو تا کنون به چند درصد فرهنگیان آموزش و پرورش اختصاص یافته است؟
** در سالیان گذشته کلاً بهصورت لیزینگ 30 هزار خودرو واگذار شده بود، اما الان با شرکتهای بزرگ خودروسازی مذاکره کردهایم و قریب به 170 هزار خودرو که تعداد زیادی از آنها واگذار شده و از 6 ماهه سال گذشته شروع شده تا 6 ماهه اول سال جاری واگذار میشود و دوباره قراردادها را تمدید میکنیم.
* شما یکی از برنامههای خودتان را توجه جدی به خانههای معلم اعلام کرده بودید، در این زمینه چقدر موفق عمل کردید؟
** به هر استانی که میرویم خانه معلم را برای مناطق مختلف آن استان در دستور کار قرار میدهیم و علاوه بر این برای رفاه همکارانمان اردوگاههای فرهنگی - رفاهی را در شمال کشور، مشهد مقدس، اصفهان، همدان، شیراز و شهرهای دیگر طراحی کردهایم که بخشی از آنها به تصویب رسیده و انشاءالله امسال و سال آینده به اجرا درمیآید. همچنین برای ارتقای سطح تحصیلی همکارانمان، هم سطح تحصیلات مراکز تربیت معلم را از کاردانی به دوره کارشناسی ناپیوسته ارتقا دادیم و هم دانشگاه فرهنگیان را با محوریت تحصیلات تکمیلی پایهگذاری میکنیم و انشاءالله از این طریق همکاران ما به خوبی میتوانند برای ارتقای تحصیلی خودشان اقدام کنند.
* در مقطع کارشناسی ارشد و دکترا چطور؟
** در دانشگاه شهید رجایی دورههای فوقلیسانس و دکترا را دایر کردهایم اما موضوعی که فراموش کردم این است که برای تورهای زیارتی و سیاحتی برای داخل و خارج از کشور هم برنامهریزی داریم، اساسا به دنبال این هستیم که همکاران ما از یک سطح رفاه و منزلت قابلقبولی برخوردار شوند و بتوانند با فراغ بال بیشتری به فعالیتهای تعلیم و تربیتی خودشان برسند. از حیث زمان اجرا هم بخشی از برنامههای محتوایی درازمدت و در راستای برنامه ایران 1404 و برنامه پنجم توسعه طراحی شده است که بخشهایی از آن یا اجرا شده یا در آینده نهچندان دور اجرا خواهد شد.
* سفرهای استانی چقدر در شناخت مشکلات آموزش و پرورش استانها به شما کمک کرده است؟
** به عقیده من سفرهای استانی دارای خیر و برکاتی است که نصیب این ملت و دولت شد و واقعا توفیق بسیار خوبی برای دولتمردان است که از نزدیک با واقعیتهای کشور در اقصی نقاط آن آشنا شوند و واقعبینانه تصمیمگیری کنند و مشکلاتی که در گوشه و کنار وجود دارد را ببینند و ما هم در آموزش و پرورش سعی کردهایم که وسیعتر از دولت عمل کنیم یعنی من که به سفر استانی میروم به هر کدام از شهرستانها حداقل یکی از معاونان یا مشاوران خود را میفرستم تا با فرهنگیان گفتوگو کنند و بازدیدهای سرزده انجام دهند، بنابراین واقعیتها خوب منعکس میشود. همکاران ما هم هر ابهامی داشته باشند میپرسند، علاوه بر این ما در جلسات هیأت دولت تصمیماتی که میگیریم در ابعاد مختلف نیازهای همکارانمان را دربر میگیرد، بهطور مثال در سفر استانی به کرمان، مصوبات خوبی داشتیم و اغلب مشکلاتی که همکاران ما در استان با آن سر و کار داشتند یا خیلی از انتظاراتی که داشتند را در مصوبات به آن پرداختیم؛ این مصوبات در ابعاد رفاهی، عدالت اجتماعی و رفع تنگناهای موجود، تجهیز مدارس و فراهم کردن امکانات بیشتر و ... است. در سفرهای استانی وظیفه خدمترسانی تسهیل میشود زیرا مسؤولان خودشان و وقتشان را در اختیار مردم میگذارند و از نزدیک به آنها ارائه خدمات میکنند. وقتی مناطق محروم را از نزدیک مشاهده میکنیم برای ارتقای سطح تحصیلی و کیفیت آموزش و پرورش در مناطق محروم بیشتر سرمایهگذاری میکنیم. وقتی مدارس خشتی و کپری را میبینیم آنها را اولویتهای کاری خودمان قرار میدهیم و برای رفع نارساییهایی که وجود دارد برای دستیابی به مدارس استاندارد سرمایهگذاری میکنیم و اولویتهایمان را بر این مبنا تعیین میکنیم. وقتی با همکارانمان مینشینیم و از نزدیک با آنها صحبت میکنیم، هم آنها مشکلاتشان را به ما میگویند و هم ما متقابلا با مشکلات آنها آشنا میشویم و هم اینکه رابطه دوستانه و صمیمی بین ما و همکارانمان تقویت میشود و خب اینها همه زمینه دلگرمی، رضایت خاطر و همینطور پیشرفت و تعالی آموزش و پرورش و متربیان را فراهم میکند.
* تقویت بینش اجتماعی، سیاسی و شناخت از هویت ملی خلأیی است که در پیش روی ما وجود دارد و در قیاس با دیگر کشورها که از دوران ابتدایی به این موارد میپردازند به نظر میرسد ما عقب هستیم، در این زمینه هم برنامههایی دارید؟
** در قالب محتوای تعلیم و تربیتی و مراسمی که به مناسبتهای مختلف در مدارس داریم سعی بر این مهم داریم. مشارکتی که دانشآموزان ما در تشکیل شورای دانشآموزی و مجلس دانشآموزی دارند این امکان را به آنها میدهد که از بلوغ سیاسی و اجتماعی بالاتری برخوردار شوند و در صحنه تصمیمگیری قرار بگیرند تا بتوانند توان و تجربه تصمیمگیری خودشان را ارتقا بخشند. همچنین با توجه به برنامههایی که در کتب درسی پیشبینی شده، اطلاعاتی در حوزههای سیاسی و اجتماعی در اختیار دانشآموزان قرار میگیرد ولی خب ما فعالیت حزبی و گروهی برای دانشآموزان نداریم و متأسفانه از مدتها قبل هم سن رأیدهندگان به 18 سال ارتقا پیدا کرد و اکثریت قریب به اتفاق دانشآموزان ما از مشارکت سیاسی در تعیین سرنوشت و انتخاب نمایندگان خودشان در مجلس، شوراها و ریاستجمهوری معاف هستند، در نتیجه این خلأیی است که وجود دارد و اگر سن رأیدهندگان به 15 سال کاهش پیدا میکرد زمینه مشارکت سیاسی دانشآموزان به مراتب بیشتر فراهم میشد و در کوران مباحث سیاسی بیشتر قرار میگرفتند، حمایت بیشتری به خرج میدادند و عملا در تربیت سیاسی آنها مؤثرتر بود.
* آموزش و پرورش امروز در تلاش با گذشته چه نقاط و عملکردهای طلایی را در خود میبیند؟
** آموزش و پرورش همیشه دارای نقاط قوت و دستاوردهای مثبت فراوانی بوده ولی در عین حال محدودیتهایی هم وجود داشته است. آموزش و پرورش برای انسجام بین اقشار مختلف، وحدت در جامعه، ارتقای سطح سواد عمومی، ارتقای سطح اطلاعات عمومی، ارتقای سطح علوم پایه، ورود افراد به دانشگاهها، پیشبرد اهداف نظام مقدس جمهوری اسلامی، تربیت نیروی انسانی و امثالهم نقش بیبدیلی داشته و اگر امروز میبینیم در حوزه انرژی هستهای، سلولهای بنیادی، دفاعی، ماهوارهای و صنایع مرتبط پیشرفت خیره کنندهای داشتهایم همگی مبتنی بر یک آموزشو پرورش بالنده و به نسبت قوی است اما در عین حال آموزش و پرورش همیشه محدودیتهایی هم به همراه داشته، همیشه با کسری بودجه و عدم توازن نیروی انسانی و توزیع ناهمگون نیروی انسانی سر و کار داشته و دولتی بودن همیشه به عنوان یکی از محدودیتهای آموزش و پرورش تلقی شده است. باید بین مراکز آموزش کشور رقابت سازندهای وجود داشته باشد که این کمتر به چشم میخورد، آموزش و پرورش باید مبتنی بر تفکرمحوری، پژوهش، خلاقیت و نوآوری حرکت کند در حالیکه در گذشته عمدتا بر حافظهمحوری و محفوظات تأکید شده است. ما در آموزش و پرورش تلاش میکنیم تا مبتنی بر نوآوری و خلاقیت حرکت کنیم و در این راستا طراحیهای خوبی انجام دادهایم. همچنین در حوزه پرورش نقش، ارادهپروری، مسؤولیتپذیری، بصیرت و تربیت دینی و اخلاقی فعالیتهای مثبتی را بهرغم یکسری محدودیتها انجام دادهایم و به دنبال مرتفع کردن این محدودیتها هستیم. آموزش و پرورش باید از مدیران جوان، طراح، برنامهریز و تصمیمگیر بیشتر استفاده کند. اگر چه افرادی که در مراکز تربیت معلم تحصیل کردهاند افراد کارآزمودهای هستند اما باید در آینده از افراد با درجههای استعدادی بالاتر، خبرگی، هوشیاری و شادابی بیشتر استفاده کنیم.
* سال گذشته بین آموزش و پرورش و مجلس در مورد طرح ساماندهی نیروی انسانی تنشهایی به وجود آمد که به نظر میرسید این دو دستگاه از تعامل با هم دور شدهاند، برای امسال برنامه خاصی در اینباره ندارید؟
** دستگاههای اجرایی و قوه مقننه طبق قانون اساسی هر کدام دارای استقلال خاص خودشان هستند، در عین حال واقعیت جامعه ما این است که بدون تعامل سازنده دوطرفه میان مجلس و دستگاههای اجرایی کار دستگاهها به خوبی پیش نخواهد رفت، بنابراین آموزش و پرورش هم در پی تعامل با نمایندگان مجلس است و بنده شخصا هفتهای یک روز به مجلس میروم و خواستهها و سؤالاتی را که نمایندگان دارند پیگیری میکنم، بر حسب مورد هم میان مجلس و آموزش و پرورش مکاتباتی صورت میگیرد.
* اینکه مردم یا فرهنگیان مشکلاتشان را از طریق مجلس پیگیری میکنند برای آموزش و پرورش مشکلساز نمیشود؟
** اکثر کسانی که به مجلس مراجعه میکنند یا به دنبال شغل هستند یا انتقالی از شهرهای مناطق محروم به مراکز استانها و شهرهای بزرگ میخواهند. درباره مطالبات و کمبودهای مالی هم درخواستهایی داریم که مردم برای آنها به نمایندگان مجلس مراجعه میکنند، نمایندگان محترم هم اینها را به ما منتقل میکنند. متاسفانه امکانات و وسع ما هم در این حوزهها محدود است زیرا آموزش وپرورش با تراکم نامتوازن نیروی انسانی مواجه است. خب مردم هم انتظار دارند؛ افرادی که به هر شکلی در آموزش و پرورش مشغول هستند، افرادی که به صورت حقالتدریسی هستند، مربیان نهضت سوادآموزی، مهدکودکها، مهدهای قرآن و پیشدبستانیها که به صورت غیررسمی یا پارهوقت در آموزش و پرورش فعالیت دارند آنها را استخدام کنیم، انتظار دارند که بیمه و بازنشستگی آنها را حل کنیم، انتظار دارند پرداختهای بیشتری به آنها داشته باشیم، انتظار دارند از امکانات رفاهی استفاده کنند خب این برای ما مقدور نیست، همین الان تراکم نیروی انسانی و توزیع نامتوازن نیروی انسانی داریم و هرچه به سمت استخدام حرکت کنیم بار مالی آموزش و پرورش سنگینتر میشود که با توجه به کسری بودجهای که در سالیان مختلف با این وزارتخانه همراه شده اداره کردن آن مشکلات بیشتری پیدا میکند. یا درباره انتقال افراد از روستاهای دور به شهرهای معروفتر به دلیل آنکه الان تراکم نیروی انسانی در شهرهای بزرگ داریم امکانپذیر نیست. در ضمن مناطق محروم با این کار محرومتر میشوند، آن وقت باید با سرباز معلم و معلم حقالتدریس آنجا را اداره کنیم. بنابراین کیفیت پایین میآید، لذا در اینباره ما چالش فراوانی داریم. درباره طرح ساماندهی نیروی انسانی هم نارساییهایی وجود داشت که بخش عمده آن را برطرف کردیم و الان دوستان ما در مجلس پی بردهاند که این طرح چه فوایدی به همراه خود داشته است. در این طرحها ساماندهی خوبی را در نیروهایمان خواهیم کرد که صرفهجوییهایی را به همراه خود داشته و کیفیت آموزش ارتقا پیدا خواهد کرد، مثلا یک کلاس چند پایه را به چند کلاس تقسیم کرده و از پراکندگی مدارس جلوگیری کردیم که این اتلاف منابع و وقت معلمان را کاهش داد.
* آقای دکتر! برای ساماندهی فضای آموزش مدارس چه فعالیتهایی صورت گرفته است؟ تصور نمیکنید بیرغبتی دانشآموزان به مدارس به دلیل نبود فضای آموزشی جذاب است؟
** فضاهای آموزش هم از حیث شادابی و هم از حیث وسعت و تمیز بودن، بهداشتی بودن و مقاومت نسبت به گذشته قابل قیاس نیست. وضعیت مدارس خیلی نسبت به گذشته بهتر شده است اما نسبت به استانداردهایی که وجود دارد فاصله داریم. امروز پروژههای مختلفی را در حال اجرا داریم منتها اینکه شما میبینید دانشآموزان میل و رغبتی که باید نسبت به مدارس داشته باشند، ندارند مشکل همیشگی آموزش و پرورش بوده یعنی شما هیچ مقطع زمانی را سراغ ندارید که چنین قضیهای نبوده باشد. قبل از انقلاب هم که ما دانشآموز بودیم از اینکه معلم سرکلاس نمیآمد خوشحال میشدیم. خوشحال میشدیم برف و باران بیاید و مدارس تعطیل شود. این یک حالت دیرینهای است اما در سالهای اخیر آموزش و پرورش رقیب جدی پیدا کرده است و آن رسانههاست؛ ماهواره، اینترنت و گوشیهای همراه در کار مدارس اخلال ایجاد میکند چون جاذبههای تصویری و چندرسانهای که فیلم و مولتیمدیا، کامپیوتر و اینترنت فراهم میکند در مدارس نیست، لذا بچهها به سمت آنها کشیده میشوند، بنابراین شما میبینید دانشآموزان را به راحتی نمیتوانید جذب مدارس کنید. شرایط هم تاثیرگذار است چون شرایط زمانه فرق کرده و ما رقیب پیدا کردهایم، نظام تعلیم و تربیت رقیب پیدا کرده است و عوامل مرتبط با آموزش سهم کمتری پیدا کردهاند، ما در عصری قرار داریم که تهاجم فرهنگی اتفاق افتاده و دانشآموزان، معلمان و خانوادههایشان را تحت تاثیر قرار داده است.
* آیا شما در خانواده بچهمدرسهای هم دارید؟
** بله، من دو پسر و یک دختر دارم که یکی از پسرانم مدرسه میرود.
* برای جلسه اولیا و مربیان حاضر میشوید؟
** بیشتر مادر خانواده که قبلا معلم بوده و حالا در دانشگاه تدریس میکند به امور خانه و فرزندان رسیدگی میکند. البته من هم برای ثبتنام پسرم به مدرسهاش میروم.
* آقای دکتر! نمره آموزش و پرورش در دولت نهم را چند میدهید؟
** بحث آموزش و پرورش زمان میطلبد و اینطور نیست که بگویید در طول چهار سال دولت نهم چه اتفاقاتی رخ داده است. وزارت آموزش و پرورش به دلیل عهدهدار بودن بحث آموزش کودکان و نوجوانان که در سنین یادگیری هستند و شاکله شخصیتی و هویت اجتماعی آنها در حال شکلگیری است وظایف خطیری برعهده دارد که برنامه طولانیمدت میخواهد و حالا اینکه میگویید در طول چهار سال یا سه سال و نیم فعالیت دولت نهم چه اتفاقاتی افتاده است، گرچه این مدت هم مهم است ولی چون فرزندان و دانشآموزان ما در کشور تحت تاثیر عوامل بسیار زیادی هستند که بخشی از آن تحت نظارت و کنترل ما است و بخشی هم تحت نظارت ما نیست بنابراین نمیتوانیم بگوییم تنها مدرسه است که شاکله شخصیتی دانشآموزان را میسازد، حتی نمیتوانیم بگوییم فقط تعامل خانه و مدرسه یا انجمن اولیا و مربیان است که هویت اجتماعی دانشآموزان را شکل میدهد. امروز ما در یک جامعه رسانهای زندگی میکنیم، امروز ما در یک جامعه باز زندگی میکنیم؛ جامعهای که تهاجم فرهنگی دشمن بیداد میکند. امروز پدیدههای تکنولوژی مثل ماهواره، اینترنت، بلوتوث و امثالهم به جان دانشآموزان ما افتادهاند. امروز آسیبهای اجتماعی فراوانی در قالب انواع بیماریها و آسیبهایی که هست پیرامون ما ر ا گرفته و اینها چیزهایی نیست که آموزش و پرورش به تنهایی بتواند پاسخگوی آنها باشد. اینها چیزی نیست که همه دستگاههای اجرایی نظام جمهوری اسلامی بتوانند پاسخگوی آن باشند، باید بین آموزش و پرورش، فرهنگ و ارشاد اسلامی، صدا و سیما، تربیت بدنی و آموزش عالی و تمام دستگاهها، سازمانها و وزارتخانهها برنامه جامعی جهت مقابله با تهاجم فرهنگی تهیه کنیم. باید رسانههای ملی مکمل آموزش و پرورش باشند. آموزش عالی ما باید مکمل آموزش و پرورش باشد، فرهنگ عمومی باید تقویتکننده آموزش و پرورش باشد و آموزش و پرورش اگر ساخته شود همه اینها را میسازد و یک رابطه چند سویه بین این عوامل وجود دارد، لذا ارزیابی عملکرد تعلیم و تربیتی و انسانسازی چیزی نیست که در یک دوره کوتاهمدت بشود برای آن قضاوت کرد. جهتگیریهای کلی در این دولت نسبت به گذشته بیشتر به سمت حاکمیت ارزشهاست، به سمت معنویت، به سمت مسائل سعادت دنیا و آخرت است ولی به این راحتی نمیشود دلها را معطوف به این مسائل کرد، زمینهها باید فراهم شود، کار فرهنگی باید انجام پذیرد، مدرسه، خانواده، صدا و سیما، فرهنگ عمومی، همه و همه؛ هنرپیشه، سیاستمدار، ورزشکار، معلم و مدیر باید دست به دست هم بدهیم و فضای سازندگی معنوی و فرهنگ اسلامی را حاکم کنیم .
* از وقتی که در اختیار روزنامه «وطنامروز» قرار دادید ممنون.
** خواهش میکنم، من هم از شما تشکر میکنم.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
