مجلس ششم کارنامه درخشانی از خود بر جای نگذاشته است و بدلیل تنشزایی، اختلافات باندی، انحصارطلبی، هنجارشکنی و عدم توجه به مطالبات حقیقی مردم موجب افت شدید جایگاه مجلس گردید.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که سند میثاق ملی ایرانیان محسوب میگردد اداره کشور در ایران را بر «پایگاه اتکاء به آراء عمومی مردم» و از طریق «انتخابات» تبیین کرده است. مجلس شورای اسلامی که عنوان «خانه ملت» را دارد یکی از نهادهای بزرگ و از جلوههای مردمسالاری است. برگزاری هفتمین دوره انتخابات مجلس در اول اسفند 82 در شرایطی برگزار میشود که کشور با چالشهای مهم داخلی و خارجی روبرو است.
اما بیتردید «جنگ روانی ـ تبلیغاتی» آمریکا علیه ایران و تلاش استکبار جهانی برای ایجاد فشارهای مختلف از جمله موضوع پروتکل الحاقی، تلاش برای استقرار رژیمهای دستنشانده در کمربند مرزی ایران که تاثیرگذار بر امنیت ملی کشور میباشد از حساسیت خاصی برخوردار است. شکلگیری مجلس هفتم با آرای فراگیر و گسترده مردم نسبت مستقیمی با کاهش تهدیدات و افزایش قدرت بازدارندگی کشور دارد. احزاب، تشکلهای سیاسی، نخبگان، رسانهها، قوای سهگانه و... هر یک به سهم خود نقش موثری در جلب مشارکت مردم برای انتخابات دارند اما سهم و نقش مجلس شورای اسلامی نقش اول است.
چرا که مجلس و کارنامه آن برای مردم معیاری برای شرکت یا عدم شرکت در انتخابات محسوب میگردد. اما سوگمندانه باید گفت که مجلس ششم کارنامه درخشانی از خود بر جای نگذاشته است و بدلیل تنشزایی، اختلافات باندی، انحصارطلبی، هنجارشکنی و عدم توجه به مطالبات حقیقی مردم موجب افت شدید جایگاه مجلس گردید. به گونهای که اکنون این نگرانی وجود دارد که همچون چهره نامطلوب، ناکارآمد، باندی و پرحرف و ادعا شوراهای اسلامی شهر در دوره اول به ویژه شورای تهران که تاثیر محسوسی بر کاهش مشارکت مردم در انتخابات نهم اسفند 81 داشت تصویر کنونی مجلس ششم نیز در بیانگیزگی و بیرغبتی مردم، گروهها و جناحهای سیاسی در قبال مشارکت جدی در انتخابات تاثیر داشته باشد.
زیرا هنگامی افکار عمومی مشاهده میکند که نمایندگان منتخب آنان بجای تلاش برای وفاق با نیروهای انقلاب همگرایی با دشمنان را ترجیح میدهد، نامهنگاریهای مستمر که دل دشمنان را شاد و دوستان انقلاب را غمگین میسازد همچنان با اهداف باندی دنبال میگردد، طرحهایی مسئلهدار و پرتنش کرد حاصلی جز هدر دادن فرصت طلایی خدمت به مردم را ندارد محور کار اکثریت مجلس است، پرسشگری و نظارت که از شعارهای اصلی همین نمایندگان در دوران تبلیغات انتخاباتی بود یا به حاق رفته و یا به صورت گزینشی و صرف از نهادهایی خاص صورت میگیرد و بالاخره مجلس که با شعار «خاتمی را تنها نخواهیم گذاشت» با بهرهگیری از محبوبیت رئیسجمهور توانستند بر کرسیهای قرمز مجلس تکیه بزنند اما به بهترین گزینه خاتمی برای تصدی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری رای نمیدهند و سال تحصیلی جدید وزارتخانههای بنیادی و مهم بدون وزیر آغاز بکار میکند و... چگونه بار دیگر باید در صحنه حضور یابند و آرای خود را نصیب کاندیداها نمایند که به هنگام راهیابی به مجلس به کمترین تعهدات قانونی و شعارهای داده شده پایبند نیستند. بیان این سخنان به معنای نادیده انگاشتن کلیات مجلس و یا برخی نمایندگان مردم و خدوم و نیز بعضی فعالیتهای مثبت انجام شده نیست. بلکه سخن بر سر آن است که «حامیت افراطیون» در مجلس ششم نقش اول در تنزل جایگاه خانه ملت داست و این رویکرد خود هماکنون بزرگترین مانع مشارکت مردم در انتخابات محسوب میگردد. بنابراین شایسته است گام اول برای رفع موانع، کاهش تنش و منازعات جناحی، شکلگیری فضایی معتدل و خردگرا برای رقابت انتخاباتی را مجلس شورای اسلامی بردارد. دامن نزدن به منازعات جناحی، عدم تخریب رقیبان سیاسی، توقف طرحها، نطقهای نامهنگاری هنجارشکن و غیرمسئولانه سه گام مهم برای مجلس محسوب میگردد. اما مهمترین گام مجلس برای شورآفرینی انتخابات ارائه چهرهای از «مجلس» مردمی، مقتدر و دشمنستیز است. اتخاذ موضعی اصولگرایانه از سوی مجلس در خصوص پروتکل الحاقی، وضع قوانین برای کاهش مشکلات گرانی و تورم در جامعه دو اقدام بزرگ برای ارائه تصویری مطلوب از خانه ملت است. آیا مجلس ششم سهم خود را در شورآفرینی و مشارکت گسترده مردم برای انتخابات مجلس هفتم ایفا خواهد کرد؟ باید منتظر آینده بود.
اکنون این نگرانی وجود دارد که همچون چهره نامطلوب، ناکارآمد، باندی و پرحرف و ادعای شوراهای اسلامی شهر در دوره اول به ویژه شورای تهران که تاثیر محسوسی بر کاهش مشارکت مردم در انتخابات نهم اسفند 81 داشت تصویر کنونی مجلس ششم نیز در بیانگیزگی و بیرغبتی مردم، گروهها و جناحههای [جناحهای] سیاسی در قبال مشارکت جدی در انتخابت تاثیر داشته باشد.