دیپلماسی پاک

ترجمه: صادق راستگو
مسائل سیاسی و دیپلماتیک در بعد استراتژیک خود برای مدت زمان طولانی نمی‌توانند خود را در برابر دولت‌های دیگر مخفی نگه دارند، اما در برخی از موارد از شدت وحدت این استراتژی یا واقعیت از یک طرف کاسته می‌شود؛ این امر به خصوص در میان قدرت‌های بزرگ که داعیه اداره و کنترل جهان را دارند صادق است.
باراک اوباما رئیس‌جمهور آمریکا هنگامی که خواستار «پاسخ بین‌المللی محکم» در مقابل کره شمالی پس از شلیک موشک دوربردش شد «بر ضرورت» مبارزه با گسترش تسلیحات هسته‌ای تاکید کرد، با تمام تلاش درصدد آن بود تا مشروعیت طرح سپر موشکی آمریکا که در کشورهای چک و لهستان پراکنده هستند را تفهیم کند، این امر با این بهانه صورت می‌گرفت که روسیه خطری برای امنیت ملی‌ آمریکا به شمار می‌رود.
در همین حال است که آمریکا برنامه هسته‌ای ایران و آزمایش‌ها موشکی این کشور را خطری حقیقی جلوه می‌دهد که نه تنها ایالات متحده آمریکا را هدف قرار می‌دهد بلکه کشورهای همسایه ایران که متحد آمریکا نیز هستند در این دایره قرار می‌گیرند، اما آمریکا اسرائیل را به انواع سیستم‌های دفاع هوایی و ضد موشکی و همچنین سلاح‌های مدرن و هسته‌ای مجهز می‌کند تا با استفاده از آن فلسطینی‌ها را سرکوب و همسایگانش را تهدید کند.
دیداری که میان باراک اوباما و دیمیتری مدودف روسای جمهوری آمریکا و روسیه در حاشیه نشست 20 در لندن هم صورت گرفت، علی‌رغم مثبت خوانده شدن آن، توانست یخ روابط میان دو کشور را آب کند و اندکی به سطح اعتماد دو کشور بیفزاید.
آنها در این دیدار ابراز امیدواری کردند که همچنان سیاست گفت‌وگو و تعقل را در سیاست خارجی خود ادامه دهند و به حل و فصلی برسند که مرضی‌الطرفین باشد ـ و به خصوص در حوزه سلاح‌های هجومی استراتژیک ـ و افغانستان؛ چیزی که به نظر می‌رسد در روابط دو کشور وجود نداشته و همواره با جزر و مدهایی مواجه بوده است.
تناقض در سیاست‌های آمریکا نه تنها در مقابل با روسیه قابل مشاهده است، بلکه در مورد افغانستان نیز می‌توان این امر را مشاهده کرد. در حالی که آمریکایی‌ها هزااران تن از فرزندان خود را برای مقابله با طالبان به اعزام می‌کنند، اوباما و برخی از متحدانش می‌خواهند با برخی از گروه‌های میانه‌رو در میان این جنبش مذاکره کنند؛ اما به راستی این طرف‌های میانه‌رو در طول هشت سال حکومت بوش کجا بودند؟ نه اینکه این گروه توانسته است نسبت به اولین روزهایی که آمریکا و متحدانش وارد افغانستان شدند قدرت بیشتری بگیرد و شهرهای بیشتری را در افغانستان به کنترل خود درآورد؟
در تمام مذاکرات آمریکا در حوزه هسته‌ای با طرف‌های روسی، ایرانی و اروپایی، اسرائیل به کنار مانده است و این رژیم با در دست داشتن بیش از 200 کلاهک هسته‌ای که تمام آنها را به سوی اعراب نشانه رفته است، در فهرست موردنظر آمریکا برای کاهش سلاح‌های هسته‌ای خود قرار ندارد.
در برابر این سیاست دشمنانه آمریکا و غرب، بر اعراب است که به گفت‌وگوهای بسته دیپلماتیک به خصوص با اسرائیل اعتماد نکنند، چرا که به آنها این فرصت داده می‌شود تا بار دیگر نفس تازه کرده و برای تهاجمی جدید مهیا شوند. آنها به دنبال تشکیل «اسرائیل بزرگ» بدون حضور دیگران هستند...
تا زمانی که آمریکا حمایت خود را ادامه می‌دهد آن از یک طرف و اسرائیل هم از طرف دیگر... نه تنها عراق و افغانستان و سودان در نیستند بلکه دیگران هم در تیررس قرار دارند.
بدون شک سخنان نتاتیاهو و لیبرمن در مورد صلح و اسکان شهرک‌نشینان جدید و جولان بیش از یک پیام به اعراب دارد، مفت و مجانی سر میز مذاکره حاضر شوید هر چند هیچ نتیجه‌ای ندارد.