نگرانیهاى شیطانى و رسوائیهاى پى‌درپی

محمدرضا تفقدی
وزارت خارجه آمریکا به وزارت خزانه‌دارى این کشور دستور داده است تا مجوزهاى لازم براى فروش قطعات بعضى از هواپیماهاى ایرانى را صادر نماید. صرف‌نظر از درستى و یا نادرستى خبر که بى‌بى‌سى آن را گزارش نموده است، بررسى چنین تصمیم احتمالى از سوى آمریکا، با توجه به اینکه هفته قبل تحریم‌هاى خود علیه ایران را براى پنج سال دیگر تمدید نموده است، ضرورى به نظر مى‌رسد.
این قلم قبلا درخصوص تغییر لحن آمریکا و شگردهاى نخ‌نما شده آن تحت عنوان (آمریکا کلاف سردرگم) نسبت به تصمیمات متناقض این دولت استکبارى اشاره نموده است. امروز معلوم مى‌شود دلیل سردرگمى در تصمیمات آمریکا، نگرانى‌هاى کاخ‌سفید از نتایج عکسى است که به‌دست آورده نسبت به آنچه مى‌اندیشیده و تحلیلگران او ارائه مى‌داده‌اند، حکایت دارد.
آمریکا در آستانه سفر قبلى وزیر خارجه‌اش به کشورهاى منطقه و در اوج جنگ اسرائیل علیه لبنان با تغییر لحنى نسبت به ایران کار خود را شروع کرد ولى خانم رایس دست خالى و مفتضحانه از آن سفر برگشت و سرنوشت تجاوز به لبنان هم پیروزى حزب‌ا... بود. شخص بوش در مجمع عمومى سازمان ملل از آنجا که مى‌دانست سخنران بعد از او دکتر احمدى‌نژاد است و با شناختى که از شجاعت و صراحت ایشان داشت و نگران همین قضیه بود با لحن تقریبا نرمتر و صحبت از احترام به مسلمانان، احترام به مردم و تمدن کهن ایرانیان و... خواست به قول معروف تا حد امکان از تیزى سخنان احتمالى رئیس‌جمهورى ما بکاهد و به نوعی، آن فرصت استثنایى تریبون را که سالى یکبار رخ مى‌دهد کم اثر نماید ولى آقاى احمدى‌نژاد بى‌توجه به سخنان مزورانه بوش که از شگردهاى مستکبران در زمانهاى حساس است و در بین خیلى از سیاستمداران موثر مى‌افتد احمدى‌نژاد حرف خودش را شجاعانه و بى‌باکانه زد و حداکثر توجه کشورها را به خود جلب نمود و بیشترین بهره را از آن تریبون برد و نداى حق‌طلبانه و منطق برتر نظام اسلامى را به رخ کاخ‌سفید و به گوش جهانیان رسانید و به دنبال آن هوگوچاوز رئیس جمهور ونزوئلا با آن سخنرانى صریح و تحقیرآمیز آن کارى را کرد که سردمداران کاخ‌سفید نگرانش بودند.پس از اجلاس سازمان ملل و آن تحقیرها و شکست اسرائیل از حزب‌الله لبنان آمریکا باید براى جبران آن و تحت‌الشعاع قراردادن اخبار و تحلیل‌هاى سیاستمداران و روزنامه‌نگاران در سراسر جهان فکرى بکند بحث تحریم ایران را که همیشه مدت زیادى طول مى‌کشید تا مجلسین آمریکا و سپس رئیس جمهور آن را امضا نمایند، ظرف کمتر از 5 روز به تصویب و امضا رسانید.حال به دنبال آن صحبت‌هاى تقریبا ملایم و این تحریم عجولانه که با عکس‌العمل‌ بسیارى از شرکت‌هاى آمریکایى و کشورهاى طرف معامله با ایران مواجه شده و خواهد شد و با نگرانى از اینکه ممکن است بعضى از کشورها نظیر چین و روسیه به آن عمل نکنند و قبح مخالفت با امپریالیسم جهانى شکسته شود و همچنین راه کشورها به سوى روسیه و عقد قراردادهاى تسلیحاتى و غیره باز شود بحث آزادى مجوز قطعات بخشى از هواپیماهاى ایران را عنوان کرده است تا هم جلو اعتراض‌هاى احتمالى شرکت‌هاى متضرر از تحریم را بگیرد و هم درها را باز نشان دهد که ایران همه تخم‌مرغها را در سبد روسیه نگذارد و از طرف عده‌اى که در داخل او به آنها امید بسته دولت و مسئولین را تحت فشار قرار دهند و خواسته است ترمزى براى این فتح باب (معاملات سنگین دیگر کشورها با روسیه) به‌وجود آورد.
آیا آمریکا که خود را حتى به مجامع بین‌المللى متعهد نمى‌داند و بارها قوانین جهانى را زیرپا گذاشته است، قابل اعتماد است؟