مرگ زرقاوى، پایان یک مرحله

یوسف محسن‌زاده
کشته شدن ابومصعب زرقاوى، مسئول سازمان تروریستى القاعده در عراق البته یک تحول مهم در آستانه شکل گیرى کامل دولت عراق محسوب مى شود. در رسانه هاى خبرى، غالباً زرقاوى را فردى مى دانستند که ظهور وى بعنوان یک فعال سازمان القاعده در عراق، بى ارتباط با محاسبات دستگاه هاى اطلاعاتى ارتش آمریکا نبوده است. حتى روش هاى کم سابقه وى و گروه زیر فرمانش در کشتار مردم بیگناه و سربریدن افراد و ویران کردن بارگاه هاى ائمه علیهم السلام و امامزاده ها و توصیف کردن شیعیان به عنوان کافر، همگى، بسترهاى مناسبى براى ادامه بقاى نیروهاى اشغالگر در این کشور فراهم ساخت. این روش هاى سبعانه و ضد انسانى، بوش را یارى داد تا افکار عمومى مردم آمریکا را متقاعد کند که مردم عراق براى رویارویى با چنین جنایتکارانى، بازهم به حضور سربازان آمریکایى نیازمند هستند. واقعیت این است ادامه فعالیت هاى زرقاوى در طول سه سال گذشته، باوجود اشراف امنیتى و اطلاعاتى ارتش آمریکا در این کشور، سوال برانگیز است زرقاوى در همین مدت توانست رهبران مؤثر سیاسى شیعه رااز جمله آیت الله سید محمد باقر حکیم رهبر مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق را ترور کند و حتى چندین عملیات ترور براى مراجع معظم تقلید در نجف تدارک دید که با هوشیارى مردمى کشف و خنثى گردید.
وى همچنین کوشید میان اقلیت سنى و اکثریت شیعى، جنگ فرقه اى به راه بیندازد که شروع آن، انهدام مرقد دو امام همام(ره) در سامرا بود. زرقاوى برخلاف روش معمول و شناخته شده اش، در چند ماه اخیر به ظهور در صفحه تلویزیون ها و ماهواره ها علاقه مند گردید و به نگارش و ارسال پیام هاى بیشترى مبادرت ورزید و این، البته به منابع اطلاعاتى کمک زیادى براى ردیابى محل صدور این پیام ها و یا اماکن حضور وى، نمود. حال باید پرسید آیا این علاقه مندى، راه را براى سر به نیست کردن وى هموار نکرد؟جالب اینکه واکنش آمریکایى ها به قتل زرقاوى متضمن این نکته بوده است که خشونت ها با کشته شدن زرقاوى در عراق پایان نخواهد یافت و القاعده، بازهم فرد دیگرى را بعنوان جانشین وى خواهد برگزید. این گزاره، البته معنى بى مصرف شدن حضور زرقاوى در رأس القاعده و مزاحم تشخیص دادن وى در هرم این تشکیلات را مى دهد. در واقع، ظهور زرقاوى در عراق و مرگ وى، تا زمانى که تحقیقات مستقل ارایه نشود، همچنان در هاله اى از ابهام خواهد ماند. با این حال، اهداف زرقاوى براى به آشوب کشاندن عراق و ایجاد فتنه دینى و به جان هم انداختن مردم، محقق نشد. دلیل این امر این نبوده که زرقاوى از حداکثر نیروهایش براى پیاده سازى اهداف اش سود نبرد، بلکه هوشیارى مرجعیت دینى و تبعیت و دنباله روى اکثر مردم عراق از رهنمودهاى آن، سبب ساز شکست زرقاوى و حامیان وى گردید.