سازمان مدیریت در تنگنای دو دیدگاه متفاوت

غلامرضا تاج‌گردون / معاون سابق سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی
اسناد درون گروهی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی نشان می‌دهد که این سازمان از دید اجرایی و مدیریتی در یک‌‌سال و اندی گذشته که تحت ریاست فرهاد رهبر فعالیت کرده، با سایر بخش‌های دولت همسویی زیادی نداشته است که البته این مساله به نگاه مدیریتی رییس این سازمان بازمی‌گردد.
اما در عین حال، با لحاظ تصمیماتی که طی این مدت اتخاذ شده- چه از دید تنظیم بودجه و چه از دید تخلف از برنامهء چهارم و چه تصمیماتی که در راستای سیاست‌های اقتصادی در برنامهء چشم‌انداز 20 ساله نبود- به‌نظر می‌رسد که نباید نقش بزرگی را برای سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی قایل شد. در واقع، در قضایای اخیر، انتقاد چندانی متوجه سازمان برنامه نیست، زیرا با وجود تلاش زیادی که برای جلوگیری از بروز این‌گونه موارد انجام شد، در کم‌تر از یکسال از تصدی این سازمان توسط مدیریت جدید، مشخص شد که تصمیمات دولت با سازمان مدیریت دچار تعارضاتی است و در یکی دو ماه گذشته نیز این تعارض‌ها اختلافاتی را پدید آورد که در مواردی، رسانه‌ها به انعکاس آن پرداختند.
هرچند، در یک ارزیابی کلی می‌توان نمرهء خوبی به شخص آقای رهبر داد ولی در خصوص مجموعهء دولت و کارآمدی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی، ارزیابی مثبتی نمی‌توان قایل شد. در واقع، سازمان برنامه، نتوانست ارزیابی خود از بودجه را در خصوص برنامهء چهارم به دولت تحمیل کند و گویا، مجموعهء دولت و شخص رییس‌جمهور، انتظارات دیگری از سازمان داشتند که در نتیجهء آن، سازمان هم نتوانست نقش واقعی خود را ایفا کند و اختلافاتی پدید آمد. البته در میان سازمان برنامه و وظایف دولت، همواره، اختلاف‌نظر وجود داشته، ولی این اختلافات معمولاً پیرامون شیوهء عمل بوده، اما به نظر می‌رسد اختلافات کنونی، میان سازمان برنامه و دولت، به نگرش متفاوت این دو در خصوص وظایف سازمان مدیریت مربوط می‌شود.
هرچند، برای پیش‌بینی آیندهء سازمان مدیریت و برنامه باید منتظر تغییرات بعدی بود، ولی در عین حال با توجه به روندی که دولت از ابتدا تاکنون پیش گرفته، به نظر نمی‌رسد، تغییرات آتی وضعیتی بهتر از وضع فعلی را رقم بزند.