حزب هندوگرا، در رتبه دوم

حزب «بهارتیا جاناتا» مشهور به «بی.جی.پی». دومین حزب قدرتمند هند پس از حزب حاکم کنگره و تشکیل دهنده دولت در دوره قبلی، چند روز پیش اعلام کرد که بار دیگر به سیاست «هندوگرایی» روی می آورد. این پیام را رهبران «بی.جی.پی» در نشست شورای ملی این حزب در شهر لکنو مرکز ایالت «اوتارپرادش» در شمال این کشور به اطلاع همگان رساندند. بنابه خبر های دریافتی «راجنات سینگ» رئیس «بی.جی.پی» و «کلیان سینگ» سر وزیر اسبق ایالت اوتارپرادش در حاشیه نشست شورای ملی «بی.جی.پی» گفته اند که این حزب برای ساختن معبد «رام» در شهرک «آیودیا» به جای محل «مسجد بابری» تلاش جدی خواهد کرد.
راجنات سینگ، حزب کنگره و حزب «سماج وادی» را به دلیل آنچه وی «سیاست دلجویی از مسلمانان» خواند، متهم کرد و گفت که اگر این دو حزب زور و قدرت دارد مسجد بابری را بسازد! وی افزود؛ ما برای ساختن معبد «رام» تلاش جدی خواهیم کرد و چنانچه لازم شود به منظور انجام این کار قانون تاز ه ای را نیز به تصویب خواهیم رساند. در ضمن «کلیان سینگ» سر وزیر اسبق ایالت اوتارپرادش و از رهبران ارشد حزب «بی.جی.پی» ضمن حمایت از بازسازی معبد «رام» در محل مسجد بابری گفت که وی مسجد بابری را به دلیل اینکه آن ساختمان نشان بردگی بوده است، منهدم کرده است. در اواسط سال آتی میلادی انتخابات مجلس ایالتی اوتارپرادش برگزار خواهد شد و «بی. جی. پی» مثل دیگر احزاب سیاسی برای دستیابی قدرت تلاش می کند. تا آنجا که به مسئله مسجد بابری و معبد «رام» مربوط است، «بی.جی.پی». بیش از شش سال قدرت دولت مرکزی را در دست داشت، اما در این زمان نتوانست معبد «رام» را بسازد. اکنون این حزب می گوید که به دلیل ائتلافی بودن دولت وقت، دست «بی. جی.پی» بسته است و اگر این حزب به تنهایی قدرت را به دست آورد، در آن صورت اگر ضروری شود، قانون تازه برای ساختن معبد رام را به تصویب خواهد رساند.
حزب «بهارتیا جاناتا» در طول 26سال گذشته به عنوان یکی از مهمترین حزب سیاسی هند رشد کرده و اکنون بعد از حزب کنگره بزرگترین حزب محسوب می شود. این حزب که در سال 1980 میلادی از حزب «جان سنگ» به حزب «بهارتیا جاناتا» تغییر نام داد، در شروع فعالیت خود تنها دو نماینده در پارلمان هند داشت، اما در سال های بعد توانست به قدرت خود بیفزاید به گونه ای که در سال 1996 میلادی به قدرت رسید و تشکیل دولت داد. البته این دولت، ائتلافی بود و نخست وزیری آن «آتل بیهاری واجپایی» تنها پس از 13 روز سقوط کرد. «آتل بیهاری واجپایی» نخست وزیر سابق و «لعل کریشنا آدوانی» معاون نخست وزیر سابق هند و نمایندگان حال حاضر مجلس نمایندگان هند، دو نفر از چهره های برجسته این حزب شناخته می‌شوند.
در انتخابات مجلس نمایندگان هند در سال 1989میلادی تعداد نمایندگان حزب «بی.جی.پی» در مجلس نمایندگان به دلیل تشکیل ائتلاف با «جبهه ملی» به رهبری «ویشوانات پرتاپ سینگ» (وی. پی. سینگ) به بیش از 80عضو رسید. پیش از این انتخابات نیز «راجیو گاندی» نخست وزیر وقت هند و رهبر حزب کنگره به منظور جلب رای هندوها بنای معبد «رام» را نزدیک مسجد بابری پایه گذاری کرد. در همان موقع «بی. جی. پی» به رهبری «لعل کریشنا آدوانی» نهضتی برای ساختن «معبد رام» به جای مسجد بابری در شهرک «آیودیا» در ناحیه «فیض آباد» در ایالت «اوتارپرادش» آغاز کرد. آدوانی در سال 1990 میلادی راهپیمایی طولانی از معبد «سومنات» در ایالت گجرات تا شهر «آیودیا» در ایالت اوتارپرادش به راه انداخت. تحلیل گران مسائل سیاسی هند این راهپیمایی را دشمنی و خصومت بر ضد مسلمانان هند قلمداد کردند. آغاز راهپیمایی از معبد «سومنات» در ایالت گجرات از دو لحاظ اهمیت داشت. اول این که «محمود غزنوی» پادشاه سلسله غزنی معبد مذکور را 17 بار مورد حمله قرار داده بود. دوم اینکه دولت مرکزی هند پس از استقلال این کشور در سال 1947 میلادی معبد «سومنات» را دوباره ساخت. به نوشته تحلیلگران هندی، راهپیمایی «آدوانی» چنین القا می کرد که یک پادشاه مسلمان معبد «سومنات» را تخریب کرده و دولت هند پس از استقلال بازسازی آن را انجام داده است، پس بر اساس همین سنت بایستی معبد «رام» در محل مسجد بابری ساخته شود.
به تصور «بی.جی.پی» و دیگر سازمان های افراطی هندوها مسجد بابری توسط فرمانده هان «ظهیرالدین محمد بابر» پادشاه سلسله گورکانی هند پس از تخریب معبد «رام»، ساخته شده بود. قابل ذکر است که «میر باقی» فرمانده «ظهیرالدین محمد بابر» در سال 1528 میلادی مسجد بابری را به احترام پادشاه خود در شهرک «آیودیا» ساخت. اگرچه در زمان انگلیسی ها نیز در مورد این مسجد منازعه بروز کرد اما تا سال 1949 میلادی یعنی سه سال بعد از استقلال هند از چنگ استعمار انگلیس، دراین مسجد نماز ادا می‌شد. گفته می‌شود صبح یک روز سال 1949میلادی کسی مجسمه «رام» یکی از خدایگان هندوها را در داخل مسجد گذاشت. سپس مسجد بابری برای مسلمانان بسته شد. در دادگاه محلی ناحیه «فیض آباد» به پرونده مسجد بابری و این ادعا که این مکان «محل تولد رام» است در سال 1986 میلادی رسیدگی شد و به حکم قاضی دادگاه مذکور قفل مسجد بابری برای پرستش مجسمه «رام» برای هندوها باز شد. پس از این رخ داد «نهضت حفظ مسجد بابری» از طرف مسلمانان و بازیابی مکان تولد «رام» توسط هندوها به رهبری «بی.جی. پی» و «شورای جهانی هندوها» (وی.اچ.پی ) به اوج خود رسید.
حزب «بی.جی.پی» در نتیجه پیگیری این موضوع در سال 1991میلادی در ایالت اوتارپرادش به رهبری «کلیان سینگ» به قدرت رسید. تشنج بر سر مسجد بابری و معبد «رام» در سال 1992میلادی به شدت افزایش یافت و روز ششم دسامبر ماه آن سال میلادی هزاران هندوی افراطی به رهبری رهبران ارشد «بی.جی.پی» و «شورای جهانی هندو» همچون «لعل کریشنا آدوانی» مسجد بابری را منهدم کردند. این فاجعه باوجود تضمین دولت مرکزی حزب کنگره به رهبری «پی. وی. ناراسیمها رائو» نخست وزیر وقت هند و دولت ایالتی اوتارپرادش «بی. جی. پی» به رهبری «کلیان سینگ» سر وزیر به دادگاه عالی کشور در مورد حفظ و امنیت مسجد بابری صورت گرفت. در ادامه این اقدام دولت های مرکزی و ایالتی به رهبری حزب کنگره و «بی.جی.پی» به افراطیون اجازه دادند تا در محل مسجد بابری معبد موقت «رام» را بسازند. این معبد موقت هنوز در محل مذکور موجود است و دولت مرکزی هند برای حفظ امنیت در صدد است که اطراف آن حصاری آهنی بکشد که البته برای این کار دادگاه عالی کشور بایستی به دولت اجازه چنین کاری را بدهد که تاکنون چنین اقدامی صورت نگرفته است.