شهید آیت‌الله سعیدی

36 سال از آرمیدن این روحانی انقلابی در آرامگاه وادی‌السلام قم می‌گذرد. آیت‌الله سیدمحمدرضا سعیدی در چنین روزی در سال 1349 در زندان‌های مخوف ساواک به فیض شهادت نائل آمد. وی در سال 1308 در نوغان خراسان به دنیا آمد. پس از پایان دوره سطح عازم قم شد و در درس آیت‌الله العظمی بروجردی و حضرت امام خمینی(ره) حاضر شد. مراتب فضل و دانش و ابهت و شخصیت ویژه امام(ره)، سعیدی را شیفته و مجذوب خود ساخت که این شیفتگی روزبه‌روز بیشتر می‌شد تا جایی که جزو افاضل شاگردان امام(ره) و رابط میان طلاب و ایشان گردید. پس از دستگیری امام(ره) در 13 آبان 1343 که به تبعید ایشان به ترکیه انجامید، سعیدی به همراه 31 تن دیگر از مدرسان و فضلای حوزه علمیه قم راجع به وظیفه وعاظ در ماه مبارک رمضان آن سال از آیت‌الله میلانی و آیت‌الله مرعشی نجفی استفتا کرد. پاسخ قاطع آن دو مرجع، ساواک را ناگزیر به دستگیری بسیاری از وعاظ و روحانیون، از جمله سعیدی، پس از پایان ماه رمضان نمود.
پس از آن سعیدی بر فراز منبر آشکارا سیاست‌های استعمارگرانه آمریکا و صهیونیسم را به باد انتقاد می‌گرفت و نام امام را ـ که ممنوع بود. بر زبان می‌راند. به دستور رژیم، مأموران امنیتی، سعیدی را در 11 خرداد 1349 پس از اتمام نماز ظهر در منزل مسکونی‌اش دستگیر کرده و به زندان قزل‌قلعه تهران منتقل نمودند و تحت شکنجه‌های شدید قرار دادند و پس از گذشت 9 روز در 20 خرداد 1349، وی را در زندان به شهادت رساندند. به مناسبت شهادت او مجالس ختم متعددی توسط یاران امام خمینی(ره) در نجف اشرف برگزار شد که به مدت 40 شب ادامه داشت و امام(ره) مخارج آن را به عهده گرفت و خود نیز در همه آن مجالس شرکت کرد.