اقدام نظامی علیه ایران شکست می‌خورد

* (نیوزویک): در گزارش جدید کمیته اطلاعات، از آژانس‌های جاسوسی آمریکا به خاطر ناتوانی در جمع‌آوری مدارک کافی از برنامه تسلیحات کشتار جمعی ایران و روابط این کشور با تروریست‌ها، انتقاد شده است. آیا داستان عراق دوباره در حال تکرار است و آیا این همان چیزی است که شما سیاسی کردن اطلاعات می‌نامید؟‌
** (پیلار) دوباره می‌بینم که نشانه‌های نگران کننده‌ای ظاهر شده‌اند، زمانی که فشارهایی از یک سو طیف سیاسی وارد می‌شود، به این نتیجه می‌رسم که همان نشانه‌های نگران کننده دوباره در حال پدیدار شدن هستند، اما نکته مثبت اینجا است که هنوز ناخرسندی مسئله عراق در اذهان ما تازگی در دارد و ما همگی بر ضد این مسئله خواهیم بود.
* پیتر هوکسترا نماینده مجلس سنا به روزنامه واشنگتن پست گفته است که وی و کمیته‌اش، خواسته‌اند تا از یک ضربت ناگهانی دیگر خودداری کنند. این گفته در واقع اشاره‌ای به ارزیابی بدنامی جرج تنت در پرونده تسلیحات کشتار جمعی عراق. آیا به نظر شما چنین نگرانی منصفانه است؟‌
** قطعاً چنین نگرانی باید برای همه وجود داشته باشد. باید موضوع ضربت ناگهانی را به یاد داشته‌ باشیم، البته نه اینکه بخواهیم آن را توجیه کنیم. خود جرج تنت نیز اذعان دارد که آن دو کلمه، احمقانه‌ترین کلماتی است که تا به حال بر زبان رانده است. اما این ارزیابی در متن سیاسی مطرح شده که حرکت خود را از قبل آغاز کرده بود و تمام سعی کابینه بر این بود که افکار عمومی را برای پشتیبانی از آن سیاست، آماده کند.
* آیا انتقاد بنیادی نهفته در این گزارش مبنی بر ضعیف بودن اطلاعات آمریکا از ایران، صحت دارد؟
** من این سؤال را اینگونه مطرح می‌کنم که آیا شکافهایی در درک ما از ایران و یا دانش ما از برنامه تسلیحاتی و هسته‌ای این کشور وجود دارد؟‌
جواب می‌دهم بله، قطعاً وجود دارد. چقدر از این شکاف‌ها را می‌توان با تلاش‌های اطلاعاتی بهتر و شدیدتر پر کرد؟ مقدار بسیار کمی را. به طور قطع ایران هدف بسیار سختی است.
رئیس اطلاعات ملی آمریکا اذعان دارد که ایران هدف سختی است.
وی به همین سبب یک مدیر مخصوص را به عنوان مسئول مسائل ایران به کار گمارده تا تلاش‌های اطلاعاتی را در مورد این کشور بهتر هماهنگ کند و آنها را گسترش دهد.
قضاوت شخصی من این است که ایران به دنبال دستیابی به تسلیحات هسته‌ای است. البته این هنوز یک استنتاج است و من نمی‌توانم دقیقا به مدرکی خاص اشاره کنم.
من در عین حال بر این باورم که مسیری که ایران می‌پیماید، یک راه غیر قابل بازگشت نیست. این راه را می‌توان با ارائه مشوق‌های درست به تهران و تعییر در نگرش سیاسی به داخل ایران، تغییر داد.
در تاریخ نمونه‌های فراوان دیگری مانند آفریقای جنوبی و برخی جمهوری‌های تازه استقلال یافته شوروی سابق وجود داشته‌اند که از پیگیری برنامه هسته‌ای خود دست کشیده‌اند.
* در گزارش آمده است که تحلیلگران نباید از نتایج تحریک کننده بهراسند و یا مخالفت‌های خود را در ارزیابی‌های اجماعی مخفی کنند و ابراز نکنند. آیا شما از وجود اختلافاتی عمده درباره اطلاعات آمریکا از ایران اطلاع دارید؟
** پاسخ کوتاه به این جواب خیر است. من باور دارم آنچه به عنوان دیدگاه جمعی جامعه اطلاعاتی آمریکا به اطلاع عموم رسید که بله، ایران یک برنامه هسته‌ای دارد، ولی چندین سال دیگر وقت لازم دارد تا به سلاح اتمی برسد، دیدگاهی است که به طور عمده و گسترده در جامعه اطلاعاتی وجود دارد و مخالفان کمی دارد. افرادی وجود دارند که زمانبندی متفاوتی را برای رسیدن ایران به سلاح اتمی ارائه می‌کنند و عده‌ای دیگر، زمانبندی‌های دیگری را برای تکمیل چرخه سوخت از سوی ایران ارائه می‌دهند. اینها همه نشان می‌دهد که ایران دانش لازم برای ساخت سلاح اتمی را دارد. سؤال اینجاست که آنها تا چه حد به تکمیل چرخه سوخت هسته‌ای نزدیک، هستند؟ بطور مشخص ایران به تکمیل چرخه سوخت نزدیک‌تر است تا دستیابی به سلاح اتمی. من در اینجا باید اضافه کنم که عده‌ای از این مسئله به عنوان راه بدون بازگشت یاد می‌کنند که به نظر من ذهنیت بسیار مضحکی است، چرا که هیچ راهی بدون بازگشت نیست.
*این مقامات اسرائیل هستند که ...
** (تکمیل سؤال خبرنگار) که از راه بدون بازگشت صحبت می‌کنند. درست است و من فکر می‌کنم که این ذهنیت مسخره‌ای است. هیچ دلیلی وجود ندارد که کشوری مثل ایران و یا هر کشور دیگر که یک برنامه هسته‌ای دارد، نتواند از راه خود بازگردد مسئله فقط این است که مشوق‌های لازم به آنها ارائه شود.
* گزارش همچنین از عدم توانایی آژانس‌های جاسوسی آمریکا در ارائه مدارک کافی در مورد ارتباط ایران و حزب الله انتقاد شده است. آیا چنین انتقاداتی منصفانه است؟‌
** مسئله ارتباط ایران با حزب الله از بیست سال پیش یعنی از زمان تشکیل این گروه، مسئله‌ای حائز اهمیت بالا در جمع‌آوری و تحلیل‌های اطلاعاتی بوده است.
چنین عباراتی در واقع مخالفت با نتایج اثبات شده‌ای که حزب الله صرفاً عروسک خیمه شب بازی در دست‌های تهران این نتیجه بر پایه کار گسترده‌ای است که جامعه اطلاعاتی آمریکا روی رابطه حزب الله و تهران انجام داده است. حزب الله هرگز تحت سیطره ایران نبوده است و با گسترش و تقویت نقش سیاسی خود در سال‌های اخیر، بیشتر از قبل از حامی خود، ایران، مستقل شده است. البته اشتباه نکنید هنوز پیوند عمیقی بین این دو وجود دارد. حزب الله یقیناً حاضر است تا به درخواست ایران کاری انجام دهد و یا در صوتی که ایرانی‌ها از آنها بخواهند، مشتاقند تا هر کاری که از دستشان برمی‌آید انجام دهند، اما حزب الله بسیار فراتر از آن است که صرفاً بازیچه دست کسی باشد.
* آیا ممکن است که ایران موشک‌های ساحل به دریا را مانند آنچه در جنگ اخیر ناوچه اسرائیلی را غرق کرد، در اختیار حزب الله گذاشته باشد، بدون آنکه دخالتی در زمان و نحوه استفاده آن کرده باشد؟
** من نمی‌توانم در این مورد قضاوتی داشته باشیم که اطلاعاتی این چنینی، در مورد قضاوتی داشته باشم. ما هیچوقت نمی‌توانیم توقع داشته باشیم که اطلاعاتی این چنینی، در مورد چیزی این چنین خاص، مانند یک سیستم تسلیحاتی و شرایط مربوط به استفاده آن، در اختیار ما قرار گیرد.
*آیا اعمال تحریم بر ضد ایران کارساز خواهد بود؟
** قواعد و اصولی که طبق آنها تحریمها کار سازد هستند، همانقدر در مورد ایران مؤثر خواهند بود که در مورد کشورهای دیگر. یکی از این قواعد این است که تحریم‌ها باید تا حد امکان گسترده و چند جانبه باشند. آنچه ما در چند سال گذشته شاهد آن بوده‌ایم، تحریم‌های یکجانبه از سوی آمریکا است که چندان تغییری هم ایجاد نکرده‌اند.