نویسنده: محمد صادق نجفی
هجمه رسانهای سازمان یافته علیه بسیج یکی از نمونههای این بد اخلاقی است که در آشفته بازار تبلیغات دست آویزی برای حمله به این نهاد مردمی و ایجاد جنگ روانی علیه جریان مقابل، از سوی گروههای دوم خردادی در دستور کار قرار گرفته است.
با نزدیک شدن به انتخابات بازار فعالیتها و تبلیغات انتخاباتی با شور و حرارت بیشتری دنبال میشود. در این میان رعایت اخلاق انتخاباتی و سیاسی مسئلهای است که گرچه در ظاهر همه نامزدها بر آن تاکید میورزند ولی در بسیاری از این فعالیتها مورد غفلت واقع گرفته و زیر پا گذاشته میشود.
هجمه رسانهای سازمان یافته علیه بسیج یکی از نمونههای این بد اخلاقی است که در آشفته بازار تبلیغات دست آویزی برای حمله به این نهاد مردمی و ایجاد جنگ روانی علیه جریان مقابل، از سوی گروههای دوم خردادی در دستور کار قرار گرفته است.
گروههای دوم خردادی با تکیه بر بخشی از وصیتنامه امام (ره) بر این نکته تاکید میورزند که نیروهای نظامی و از جمله بسیج حق حضور و اعلام نظر در عرصههای سیاسی را ندارند. متن مورد استناد این گروهها بدین شرح است: «وصیت من اکیداً به قوای مسلح آن است که همانطور که از مقررات نظام، عدم دخول نظامی در احزاب و گروهها و جبههها است به آن عمل نمایند و قوای مسلح مطلقاً چه نظامی، انتظامی و پاسدار و بسیج و غیر اینها در هیچ حزب و گروهیوارد نشده و خود را از بازیهای سیاسی دور نگه دارند و1 ...» با دقت در فرمایشات امام راحل روشن است که آنچه ایشان به درستی بر آن تاکید ورزیدهاند عدم ورود نظامیان در گروهها، احزاب و بازیهای سیاسی است و ایشان در هیچ کجای این فرمایش نیروهای نظامی و از جمله بسیج مردمی را از اعلام نظر در عرصههای سیاسی منع نکردهاند.
البته این جملات تنها بیانگر بخشی از مواضع امام در مورد بسیج است که ایشان در جای دیگری میفرمایند: «ملتی که در خط اسلام ناب محمدی(ص) و مخالفت با استکبار و پول پرستی و تحجر گرایی و مقدس نمایی است باید همه افرادش بسیجی باشند و فنون نظامی و دفاعی را بدانند چرا که در هنگام خطر ملتی سربلند و جاوید است که اکثریت آن آمادگی لازم رزمی را داشته باشد2.»2
امام خمینی (ره) در طول حیات پر برکتشان بارها بر مشارکت آحاد ملت در انتخابات و تعیین سرنوشت ملت و کشور تاکید نمودهاند و از طرفی تاکید دارند که تمام ملت باید بسیجی باشند.
با دقت در فرمایشات بنیانگذار انقلاب اسلامی این نکته روشن میشود که مراد ایشان از بسیج تنها نیرویی نظامی نبوده است و در تفکر امام(ره) بسیج بیش و پیش از آنکه ماهیتی نظامی داشته باشد، ماهیتی فکری و فرهنگی دارد؛ در نگاه امام بسیج یک تفکر جهان شمول است که دایره آن همه مستضعفین عالم را در بر گرفته، در مقابل غرب و شرق ایستاده و آنها را به خاک مذلت کشانده و باید با حضور در صحنهها ریشهی ضد انقلاب را در تمامی ابعاد از بیخ و بن قطع کند3.3
این موارد نشان میدهد حضرت امام(ره) در وصیت نامه آن دسته از نیروهای بسیج را مورد خطاب قرار داده و از ورود در احزاب، گروهها و بازیهای سیاسی منع کردهاند، که به عنوان بخشی از نیروهای رسمی و نظامی با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی همکاری دارند و بسیج اقشار مختلف که امام(ره) تمام ملت را به عضویت در آن تشویق و ترغیب کردهاند مانند بسیج دانشآموزی، دانشجویی، کارگری، اساتید، طلاب و ... مورد اشاره این بخش از فرمایشات وصیت نامه امام(ره) نیستند و تاکید به حق ایشان بر عدم ورود نظامیان و از جمله بسیج رسمی و نظامی در احزاب و گروهها است نه بسیج فکری و فرهنگی؛ که در غیر اینصورت با توجه به فرمایشات ایشان مبنی بر عضویت همه ملت در بسیج، فعالیت سیاسی برای همه آحاد ملت ممنوع میشد، که یقینا اینطور نیست.
قابل ذکر است که سوء استفاده، برخورد گزینشی و بیان ناقص فرمایشات حضرت امام(ره) از سوی گروههای غربگرا در حالی صورت میگیرد که در طی سالهایی که قدرت سیاسی در کشور در دست این گروهها بود شاهد شدیدترین حملات و بیاحترامیها به حضرت امام(ره) و آرمانهای مورد نظر ایشان بودیم، تا جایی که حتی گفتند: امام(ره) را باید به موزه تاریخ سپرد؛ ولی اینک این گروهها با زیر پا گذاشتن اخلاق و با وجود عدم اعتقاد به راه و آرمان امام(ره) به استفادهی ابزاری از فرمایشات امام(ره) روی آورده و فریاد وا اماما سرمیدهند.
گروههای غربگرای دوم خردادی همواره نشان دادهاند که اخلاق در فعالیتهایشان جایی ندارد؛ و این طیف سیاسی با اعتقاد و پایبندی جدی به اصل «هدف وسیله را توجیه میکند» ماکیاولی، استفاده از هر وسیلهای را برای رسیدن به اهدافشان مجاز میدانند.
جریان غربگرا با پیش بینی شکست خود در انتخابات پیش رو با طرح مسائلی مانند کمیته صیانت از آرا، انتقاد از عملکرد رسانهی ملی، حمله به بسیج و ... در پی آن است تا بر شکست خود سرپوش گذارد و توجیهی برای آن دستو پا کرده و بعد از شکست نیز همچنان بهانهای برای اعتراض و جوسازی در دست داشته باشند.