راهبرد اتحاد ملی

محمدعلی وکیلی
سنت نامگذاری سال که چند سالی است با تدبیر رهبر انقلاب رواج پیدا کرده موجب برکات بسیاری است اتحاد ملی در حالی راهبرد سال 86 انتخاب شد که ضرورتش بیش از هر زمان دیگر مورد توجه دلسوختگان بود. راهبرد اتحاد ملی وقتی محقق می‌شود که همگان به لوازم آن نیز پایبند باشند. انتخاب رابطه تعامل گروه‌ها، احزاب با هم و آنها با حاکمیت و بالعکس یکی از پیش شرط‌های لازم تحقق این مهم است رویکرد تعامل نیز مقدماتی دارد، بالا بردن ظرفیت انتقادپذیری مسئولان و استقبال آنان از انتقاد یکی از این مقدمات است، انتقادناپذیری و ایجاد جو رعب به منظور عدم انتقاد موجب رواج روح نفاق، سکوت، توجیه، اباحه‌گری و استحاله می‌شود خود فریفتگی آفتی است که اگر دامن‌گیر مسئولان شود هیچ چیز علاج آن نخواهد بود. رفتار مسوولانه احزاب، گروه‌ها، نخبگان یکی دیگر از مقدمات تعامل است گروه‌ها و نهادهای مدنی در مقابل نقد خود و عملکرد خویش نیز بایست رفتار مسئولانه داشته باشند انگشت اتهام به طرف دولت و فرافکنی مشکلات فرار از مسئولیت فردی، اجتماعی و ملی است. اعتقاد به اینکه اداره کشور بزرگی چون ایران از ظرفیت‌ یک گروه و سلیقه خاص خارج است از لوازم دیگر اتحاد ملی است و اگر تمام توان نیروهای با تجربه و پایبند به قانون اساسی جمع شود امکان کارآمدی نظام افزایش می‌یابد و محروم کردن ملت از تجربه مدیریتی 27 سال گذشته هدر دادن سرمایه‌های ملی است.
به عبارت دیگر اتحاد ملی متوقف بر هنر بکارگیری سلایق مختلف در اداره کشور است و اتحاد ملی این است که همه حول منافع ملی وحدت ‌کنند و یک صدایی در حوزه منافع ملی شنیده شود، این در صورتی است که چند صدایی در اداره کشور به رسمیت شناخته شود. اگر بدون گذر از مرحله چند صدایی در اداره کشور خواهان یک صدایی در حوزه منافع ملی شویم در حقیقت خواسته‌ایم همه صداها جز یک صدا خفه شوند پس شرط لازم وحدت ملی و یک صدایی در حوزه منافع ملی، پذیرش چند صدایی در اداره کشور است. اگر معنایی حاکمیت یکدست این باشد که بر غم چند صدایی در لایه‌های حاکمیت ولی در حوزه منافع ملی یک صدایی حاکم است باید از این تعریف استقبال کرد. اما اگر معنای حاکمیت یکدست خاموش کردن تمام سلایق و صداهای متفاوت در لایه‌های مختلف حاکمیت باشد باید منتظر چند صدایی در حوزه منافع ملی باشیم. به تعبیر دیگر پذیرش چند صدایی در مدیریت کشور مقدمه تک صدایی در حوزه منافع ملی است و ایجاد یک صدایی در اداره کشور مقدمه چند صدایی در حوزه منافع ملی است و واضح است که چند صدایی در حوزه منافع ملی مهمترین معبر ضربه‌پذیر کردن کشور و نظام جمهوری اسلامی می‌باشد.