آزمون جدید سازمان ملل در لبنان

پذیرش قطعنامه 1701شوراى امنیت از سوى لبنان بار دیگر سازمان ملل را در برابر یک آزمون تاریخى و جدى قرار داد.
نیروهاى سازمان ملل که از سال 1982و متعاقب اشغال لبنان از سوى رژیم صهیونیستى در جنوب لبنان مستقر شده اند نتوانستند امنیت مردم این کشور کوچک را تضمین کنند.
حملات مکرر ارتش رژیم اسراییل به جنوب لبنان که در واقع نقض مکرر قطعنامه هاى شوراى امنیت به شمار مى آید، با سکوت سازمان ملل و نیروهاى حافظ صلح لبنان موسوم به «یونیفل» مواجه شد.
این سکوت موجب شد تا اسراییل بدون توجه به قوانین بین المللى حق حاکمیت دولت مستقلى مانند لبنان را نادیده بگیرد که این امر مى بایستى از سوى سازمان ملل مورد توجه جدى قرار مى گرفت، اما متاسفانه به دلیل نفوذ لابى صهیونیستى در سازمان هاى بین المللى هرگز جایگاه قانونى این نهادها از سوى رهبران اسراییل مورد احترام قرار نگرفته است.
منطقه خاورمیانه به دلیل شرایط خاص جغرافیایى و ژئوپولتیکى نیازمند حضور قوى سازمان ملل به دور از نفوذ قدرت هاى تاثیرگذار است اما به دلیل ضعف قوانین بین المللى این منطقه پیوسته با بحران هاى زنجیره اى مواجه شده است.
اکنون که نیروهاى پاسدار صلح مى بایستى در حد فاصل نوار مرزى لبنان و اراضى اشغالى فلسطین مستقر شوند رقابت قدرت هاى خارجى براى ایفاى نقش بیشتر و در دست گرفتن رهبرى این نیروها تشدید شده است. این رقابت در راستاى تضمین امنیت لبنان نیست بلکه در چارچوب جلب رضایت رژیم صهیونیستى صورت مى گیرد زیرا هدف قدرت هاى خارجى در درجه اول ایجاد یک کمربند امنیتى براى اسراییل مى باشد.
در طول مدت کوتاهى که از برقرارى آتش بس در لبنان مى گذرد اسراییل بارها قطعنامه شوراى امنیت را نقض کرده و طبق منشور سازمان ملل مى بایستى تدابیر تنبیهى شدیدى در مورد رژیم صهیونیستى اتخاذ شود اما متاسفانه عملا چنین اقدامى صورت نمى گیرد، بنا براین حضور فیزیکى نیروهاى «یونیفل» بدون برخوردارى از قدرت اتخاذ تصمیم در برابر طرف متجاوز عملا این نیروها را از اهداف صلح آمیز خود دور مى سازد.
اکنون تنها تلاش نیروهاى سازمان ملل در لبنان دور ساختن نیروهاى مقاومت اسلامى از جنوب این کشور است که در این صورت در آینده هیچ تضمینى براى منع اسراییل از تجاوز مجدد به خاک لبنان وجود ندارد.
اگر سازمان ملل حقیقتا خواهان یک صلح پایدار در لبنان است مى بایستى به دور از فشار قدرت هاى خارجى نقش خود را با هدف حفظ امنیت لبنان و سرانجام منطقه ایفا کند و راهکارهاى عملى براى تضمین صلح و امنیت منطقه ارایه دهد.
وجود اهرم هاى اجرایى براى تنبیه متجاوز یک ضرورت بین المللى است زیرا اگر هر قدرتى به اتکاى نفوذ سیاسى و قدرت نظامى خود قوانین جارى بین المللى را نقض کند ارزش وجودى سازمان ملل زیر سوال خواهد رفت.
اکنون که لبنان مرحله جدیدى از بازسازى خرابى هاى ناشى از تجاوزات ارتش رژیم صهیونیستى را آغاز کرده است به یک آرامش پایدار و یک تضمین عملى براى منع رژیم اسراییل از ماجراجویى جدید نیازمند است و حضور نیروهاى یونیفل باید این تضمین قانونى را فراهم سازد، در غیر این صورت حضور نیروهاى حافظ صلح سازمان ملل در لبنان به مثابه جایزه اى است که به متجاوز داده مى شود و این امر شکنندگى آتش بس فعلى را به دنبال خواهد داشت.