ایران خاورمیانه را به سود خود تغییر داده است

اولمرت و بوش امروز باید با این واقعیت روبرو شوند که ایران در حال پیروزی است نه تنها از این لحاظ که برنامه هسته ای خود را نگه داشته بلکه به این خاطر که جهت کلی خاورمیانه را نیز به سود خود تغییر داده است.
یک روزنامه آمریکایی روز دوشنبه در گزارشی با اشاره به سفر ایهود اولمرت نخست وزیر رژیم صهیونیستی به واشنگتن و دیدارش با جرج بوش افزود دو دیپلمات زخم خورده باید این واقعیت را بپذیرند که ایران در حال پیروزی است.
واشنگتن پست نومیدانه نوشته است: امروز اولمرت و بوش، دو سیاستمدار کوفته و ضعیف شده که هر دو در حال تدافعی قرار دارند، برای اولین بار در طول شش ماه گذشته در کاخ سفید به مذاکره می نشینند اما اینکه آیا این دیدار می تواند موج عدالتخواهی که سراسر خاورمیانه، از نوار غزه تا بغداد را فرا گرفته، متوقف کند، بستگی به میزان حمایت این دو از یکدیگر دارد.
به نوشته این روزنامه، آخرین باری که نخست وزیر اسراییل در واشنگتن بود، به نظر می آمد که این دو هم پیمان، کنترل کامل اوضاع را در دست داشته باشند.
«بوش در آن زمان مشغول نظارت بر تشکیل اولین حکومت دموکراتیک دائمی در عراق بود و اولمرت طرحی جسورانه برای خروج یک جانبه از کرانه باختری را تهیه می کرد. در آن زمان هر دو آنها در حالی از دفتر کاخ سفید خارج شدند که با اعتماد نشان می دادند که به ایران اجازه نخواهند داد به سلاح اتمی دست پیدا کند.»
واشنگتن پست می نویسد: اما امروز بوش و اولمرت باید با این واقعیت روبرو شوند که ایران در حال پیروزی است نه تنها از این لحاظ که تاکنون برنامه هسته ای خود را نگه داشته، بلکه به این خاطر که جهت کلی در خاورمیانه را نیز به سود خود تغییر داده است.
روزنامه آمریکایی نوشته است: در همین حال ایران و متحدش سوریه نیز به طور کامل در حالت تهاجمی به سر می برند و چیزی نمانده که آنها جهت انقلاب سرو و مردمی در لبنان را معکوس کرده و کنترل را در آن کشور به دست جنبش حزب الله بسپارند.
«همچنین آنها به مسدود کردن تلاش فلسطینیان میانه رو می پردازند که خواهان تشکیل دولت جدید در غزه هستند تا بتوانند رابطه خود با اسرائیل و غرب را از سر گیرند. هم پیمانان آنها مشغول قاچاق تسلیحات بیشتر و ساخت پناهگاه های زیر زمینی دیگری هستند تا به قول خود دور جدیدی از «مقاومت» را به راه اندازند، جنگ دائمی که آنها برای تغییر در منطقه از آن علیه اسرائیل استفاده می کنند.»
به نوشته واشنگتن پست، بوش و اولمرت برای پاسخگویی به این تهاجمات حرف چندانی برای زدن نداشته اند. هر دو این سیاستمداران در داخل با مشکلات عمیق سیاسی روبرو هستند و ارتش های خودنمای هر دو کشور نیز در باتلاق فرو رفته اند.
پس اکنون این دو مقام می توانند، در صورتی که به خود این اجازه را بدهند، به انتقاد از یکدیگر بپردازند.
این روزنامه نوشته است: پیش از این نیز مقامات ارشد اسرائیلی در جلسات خصوصی از این امر شکایت کرده اند که مبارزه دیپلماتیک بوش برای متوقف ساختن ایران در دستیابی به سلاح اتمی به هیچ جا نخواهد رسید و اینکه به نظر می آید آمریکایی ها هیچ طرح جایگزین دیگری نیز نداشته باشند.
واشنگتن پست افزوده است: مقامات دولت بوش نیز به نوبه خود از کندی عملکرد اولمرت در اتخاذ حتی کوچکترین قدمها، همچون طرح آمریکا برای افزایش تبادل کالا و افراد بین غزه و خاک اسرائیل (سرزمین اشغالی)، در جهت رفع تنش با فلسطینیان، عصبانی هستند.
«گزینه ای پیش روی بوش و اولمرت این است که دوباره برخاسته، خود را تکان داده و با تشریک مساعی و همفکری به همان چیزی دست یابند که برای آنها معمول است، یعنی چیزی جسورانه. آنچه که مورد نیاز است یک طرح تغییر بازی می باشد که بتوان بواسطه آن برتری ایران و هم پیمانانش را شکسته و انرژی را به اعراب میانه تضعیف روحیه شده بازگرداند، چیزی مانند پیشنهاد آریل شارون در سال 2003 برای خروج از غزه و یا طرح بوش در ژوئن سال 2002 برای تأیید دولت فلسطینی.»