عبرت بیت حانون

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
استفاده از امتیاز غیرمنطقی « وتو » توسط آمریکا برای ممانعت از محکومیت جنایات و تخلفات رژیم صهیونیستی بقدری افزایش یافته که از یکطرف به امری عادی تبدیل شده و از طرف دیگر حتی اعتراض دولت های اروپائی را نیز برانگیخته است .
دولت فرانسه روز یکشنبه در اعتراض به وتوی قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل برای محکوم ساختن کشتار و جنایت بیت حانون توسط رژیم صهیونیستی اعلام کرد آمریکا نمیخواهد در خاورمیانه آرامش برقرار شود. این البته نیمی از واقعیت است و نیم دیگر آن اینست که اصولا دولت آمریکا خود عامل اصلی ناآرامی ها در این منطقه از جهان است . اگر سردمداران کاخ سفید دست از حمایت خود از رژیم صهیونیستی بردارند و مانع اقدام ملت های منطقه برای یکسره کردن کار این رژیم غاصب و نامشروع و جنایتکار نشوند در مدت بسیار کوتاهی با ریشه کن شدن این غده سرطانی آرامش به منطقه باز خواهد گشت .
علاوه بر این لشکرکشی آمریکا به افغانستان و عراق و دخالت های آمریکا در سایر کشورهای منطقه عامل اصلی تشنج و ناآرامی در خاورمیانه است . آمریکا موجودیت سلطه طلبی خود را در گرو تشنج در منطقه میداند و برای هرچه بیشتر متشنج ساختن خاورمیانه از هیچ اقدامی خودداری نمی کند.
اکنون که دولتمردان فرانسوی به این واقعیت اعتراف کرده اند که آمریکا مایل نیست در خاورمیانه آرامش برقرار شود خوبست گام دیگری نیز بردارند و قدری جلوتر بیایند و به این سئوال نیز پاسخ بدهند که چه چیز موجب شده است آمریکا بتواند این اراده ضد انسانی خود را عملی سازد و مانع برقراری آرامش در خاورمیانه شود. آیا دولتمردان فرانسوی وجه اشتراکی میان خود و دولتمردان آمریکائی در این قبیل امور نمی بینند آیا سواستفاده از سازمان ها و مجامع بین المللی از جمله شورای امنیت سازمان ملل یکی از مهمترین عوامل زمینه ساز برای سواستفاده آمریکا از موقعیت خود نیست آیا دولت فرانسه و سایر دولت های دارای امتیاز ظالمانه « وتو » هر وقت خواستند همانند آمریکا از این امتیاز غیرمنطقی سواستفاده نکردند اگر پاسخ مثبت است که هست چرا دولت فرانسه که به روش آمریکا در برخورد با جنایت « بیت حانون » اعتراض دارد به ریشه این سواستفاده توجه نمی کند و درصدد حذف زمینه این فساد برنمیآید .
شاید زمانی که چیزی به نام « حق وتو » در اساسنامه سازمان ملل به هنگام تشکیل این سازمان گنجانده میشد اوضاع جهان بگونه ای بود که امکان چنین تصمیم گیری ناروائی وجود داشت اما اکنون اوضاع زمانه تفاوت زیادی با گذشته دارد و بیداری ملت ها با چنین سواستفاده ای از سازمان ملل در تضاد آشکار است . امروز ملت ها بیدار شده اند و به ثمر رسیدن قیام ها و انقلاب های مردمی بویژه انقلاب های مبتنی بر تعالیم دینی همچون انقلاب اسلامی ایران عرصه را بر استعمارگران و زورگویان بین المللی تنگ کرده است . مقاومت پیروز ملت های آمریکای لاتین در برابر قلدری های دولت آمریکا و روی کار آمدن دولت های ضد آمریکائی در مجاورت واشنگتن مقاومت مثال زدنی حزب الله لبنان در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی و پیروزی ملت لبنان در جنگ 33 روزه ای که به کارگردانی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی بر این ملت تحمیل شد مقاومت مردم عراق در برابر اشغالگران انگلیسی و آمریکائی مقاومت مردم افغانستان در برابر نظامیان اشغالگر آمریکائی و ابراز تنفر شدید ملت ها در همه قاره ها از آسیا گرفته تا آفریقا و اروپا و اقیانوسیه و خود آمریکا از شخص بوش کوچک رئیس جمهور آمریکا و همدستان جنگ افروز او همگی نشانه های روشن عقب ماندگی 5 قدرت دارای امتیاز « وتو » از واقعیت های موجود در جهان امروز هستند. با وجود این واقعیت های انکارناپذیر آیا فرانسه و سایر دولت های دارای امتیاز « وتو » نمیخواهند به وجدان عمومی ملت ها مراجعه کنند و خود را از خطری که بخاطر تنفر ملت ها از این تبعیض ناروای خلاف عقل و منطق و حقوق بشر متوجه موجودیت این کشورهاست برهانند .
دولت آمریکا اکنون از رهگذر بی خردی های بوش کوچک و سواستفاده بی رویه ای که از امتیاز غیرمنطقی « وتو » بعمل میآورد در سراشیبی سقوط و افول قرار گرفته است . آیا دولتمردان فرانسه که کشور خود را مهد تمدن و آزادی مینامند اکنون که به زشتی سواستفاده از « وتو » توسط آمریکا پی برده و به آن اعتراض می کنند برای کشور خود و سایر کشورهای دارای امتیاز « وتو » چنین خطری را احساس نمی کنند ! قطعا قرن حاضر قرن پایان یافتن عمر ننگین تبعیض های بین المللی و سواستفاده از مجامع جهانی و قرن زوال نکبت استکبار و حاکمیت اراده ملت هاست و رهبران سیاسی هوشمند کسانی هستند که کشور خود را با حرکت ملت ها همراه می کنند. آیا مستکبران از آنچه این روزها در حواشی جنایت بیت حانون رخ میدهد عبرت خواهند گرفت.