* با توجه به این که تشکلهای حرفهای مهندسی به تدریج رو به افزایش است، چرا سازمان نظام مهندسی تا به این حد اهمیت دارد و چرا این سازمان NGO ای در ردیف دیگر NGO ها نیست؟
** NGO تعریف خاص خودش را دارد و هر نهادی با هر خصوصیات را نمیتوان NGO دانست.به علاوه اگر چه نظام مهندسی ساختمان بخشی از پیکرهء مهندسی کشور است اما واقعیت آن است که مهندسان باید آزاد باشند تا با حضور در سایر تشکلهای صنفی، حرفهای و فرهنگی جایگاه واقعی خود را در اجتماع احیا کنند.
حضور دهها هزار مهندس متخصص و به تبع آنها، صدها هزار نفر کاردان و کارگر ماهر و نیمهماهر ، صحنهء عمران و آبادانی کشور را شکل میدهد و ساماندهی مناسب این خیل عظیم، امری نه تنها سرنوشت ساز بلکه و ناگزیر است. این کار در شرایط امروزی تنها از این سازمان (به عنوان فراگیرترین تشکل مهندسی) برمیآید. به همین دلیل نمیتوان اهمیت این سازمان را نادیده گرفت بنابراین وجود مدیریتی شایسته با اخلاص و با ایدههای نو در این سازمان قطعائ به طیف وسیع مهندسی و مهندسان کشور پاسخگو خواهد بود.
* چرا از انتخابات نظام مهندسی ساختمان امسال، استقبال نشد؟
** این زمینه دو ریشه دارد یکی سابقهء عملکرد این نظام که متاسفانه از دورهء دوم به بعد به اهداف تشکیل سازمان کمتر توجه شده و باعث شده که مهندسان عضو به تدریج از بدنهء سازمان جدا شده و ارتباط بین این دو به گرفتن کارت عضویت برای امور معیشتی محدود شود. موضوع بعدی عدم استقلال سازمان و تصدی گری وزارت مسکن و شهرسازی بر آن است که عامل مهمی برای وازدگی اعضا برای شرکت در انتخابات است البته بیتفاوتی نسبی سالهای اخیر نسبت به انتخابات (حتی اگر مردم منافع مستقیم در آن داشتهاند) را باید به دو زمینهء فوق افزود.
* مشارکت تشکلها چه؟ آیا از طریق این نهادها نمیشد حضور گستردهتری در انتخابات پیدا کرد؟
** تشکلهای حرفهای (از جمله مهندسان) در ایران جز چند تشکل، سابقهء چندانی ندارد و هنوز با نحوهء تکامل، رشد و نهادینه کردن فعالیتهای خود آشنا نیستند ضمن آن که هر گروهی حضور گروه دیگر را نباید مانعی برای فعالیت خود بشمارد. برعکس اگر تشکلهای بیشتری در هر انتخابات شرکت کنند هر کدام طرفدارانی دارند که صحنهء انتخابات را پرشورتر و پرجمعیتتر میکنند و تکاثر تشکلها اگر هر یک به تنهایی هم مقتدر باشند به نفع پیشرفت جامعه است.
* نظارت بر صندوقهای رای را چگونه ارزیابی میکنید؟
** نظارت بر صندوق اخذ رای و شمارش آرا را باید به طور توام در نظر گرفت. این دفعه برای نخستین بار و به شکل محدود، نظارت برخی تشکلهای مهندسی در پای صندوقهای رای دیده میشد. ولی مهمتر از آن شمارش آراست که باید کاملائ شفاف انجام گیرد که هر گونه شائبه را از میان ببرد.
* مسوولان میگویند برای نظارت در مرحلهء شمارش آرا آییننامهای وجود ندارد.
** پس ما 12 سال است چه میکنیم؟ وظیفهء هیات مدیرهها در نوشتن همین نوع آییننامهها یا لااقل پیشنهاد آن به مراجع مرتبط است. مگر مشکلی داریم! من فکر نمیکنم، مسوولان وزارت مسکن و شهرسازی هم مخالف سلامت انتخابات و نظارت تشکلها تا آخرین مرحله باشند.
* انتظار مهندسان از مدیریت و مجموعهء راهبری نظام مهندسی چیست و چه تدابیری اندیشیده شده تا مهندسی کشور این قدر دچار مسایل حاشیهای نباشد؟
** قطعا همان طور که نقش مدیران در سازندگی جامع را نمیتوان نادیده گرفت از تاثیر عملکرد دستگاههای نظارتی در به کارگیری آنها هم نمیتوان به سادگی گذشت. مهندسان با ارایهء خدمات ارزندهء خود به ویژه آنجا که تخصص و ارزش حاکم است به پیشرفتهای بزرگی دست یافتهاند. تحقق این امر با وجود گرایشهای مختلف و دیدگاههای متفاوت اجتماعی و سیاسی ایشان بوده است. اساسائ سیاست زدگی آفت اصلی حرفههای تخصصی است. امروزه بدنهء گستردهء مهندسان، مطالباتی دارد که باید به آن پاسخ داده شود و در مقابل از ایشان انتظار میرود که بدون دغدغه به نیازهای مهندسی کشور بپردازند.
من تصور میکنم اولین خواستهء مهندسان، استقلال سازمان است و این که سازمان و مدیریت آن را از خود بدانند تا بتوانند ارتباط ارگانیک با این مجموعه برقرار کنند و خواستهء بعدی پرداختن به مسایل مهندسان و نظام مهندسی کشور است که این نظارت البته غیراصولی و غیرمنطقی هم نیست.