تغییر نگاه آمریکا در مورد اسرائیل!

مترجم : مهین السادات صمدی
ایران شرقی : در جریان دیدار" اوباما" ، رئیس جمهور آمریکا و "بنیامین نتانیاهو"، نخست وزیر رژیم صهیونیستی ، مهمان صهیونیستی بسیار بیشتر از صاحبخانه مطمئن بنظر می رسید. این یعنی اینکه اگررئیس جمهور آمریکا بخواهد سیاستی برخلاف منافع "بازهای رژیم صهیونیستی در پیش گیرد ، آینده سیاسی خطرناکی درانتظاراوخواهدبود و این بمعنی ترساندن آشکار رئیس جمهور آمریکاست. میخائیل کلیاینر"هاآرتس"- ٢۰ ماه می ٢۰۰٩ میلادیامروزه بنظر بسیاریها ، دولت" اوباما" رابطه خود را در جهت مقابله با دولت "نتانیاهو" سوق می دهد. اما چنین نظری بمانند سخن گفتن از نتیجه مسابقه بین دوبوکسور بشمار می رود. در این مسابقه ، در گوشه چپ رینگ ، بوکسور سنگین وزن با لباسی برنگ سیاه و آبی تیره ، یعنی دولت بسیار لیبرال آمریکا با روحیه ضد صهیونیستی ، خود نمائی می کند و در سمت راست رینگ ، بوکسور سبک وزن ملبس به لباسی برنگ سفید و آبی روشن، یعنی دولت فوق راست" نتانیاهو ، لیبرمن ، بن آری" ایستاده است که حتی ، حاضر به قبول ایده دو دولت برای دو ملت نیز نمی باشد.تا کنون" اوباما" صراحتا از ضرورت پذیرش تضادهای ایدئولوژیک و شیوه های اعتماد متقابل، در مورد رفع خطر از روند صلح در روش "مصلحانه" چمبرلن سخن گفته است.
آنچنان که پیداست، در صورتیکه رژیم صهیونیستی تحت رهبری" نتانیاهو" از اوامر او سرپیچی کند ، او باید از "خود فاصله بگیرد"."اوباما" درجهت تلاش برای نزدیکی به ایران و دوستی با سوریه ، گام برمی دارد، ولی با عدم رضایت "لیکود" مواجه شده است. وی همچنین توانست چند شخصیت مشهور ضدیهودی و یا در بدترین حالت مخالفان رژیم صهیونیستی را در ترکیب دولت خود جای دهد. آیا این احتمال شدت می یابد که ، ما در جهت مقابله با دولت" اوباما" حرکت می کنیم؟ بلی. آیا این ناگزیر است؟ نه. تقابل اجتناب پذیر است. با توجه به تاریخ روابط بین دولتها ، می توان گفت که ، رهبران آنها همیشه هم آوائیهای عجیب و غریب زیادی را بنمایش گذاشته اند. "مناخیم بگین"، با "جیمز کالاهان لیبوریست" رابطه ای بسیار دوستانه و با " ژیسکار دستن"، رئیس جمهور راستگرای فرانسه بغایت سرد داشت. این نوع رابطه ، بین" پوتین" با "برلسکونی" و "شرویدر" نیز مشهود است...تاریخ تکرا می شودتاریخ روابط متقابل رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا، سرشار از نمونه های تمام عیار هم آوائی های "غیرطبیعی" می باشد.
"گلدن مایر" و "اسحاق رابین" رابطه بسیار نزدیکی با" نیکسون" و" فورد " جمهوریخواه داشتند و در نقطه مقابل، "رابین" از اولین گامهی خود با "کاتر" دموکرات فاصله گرفت. چه کسی پس از نابودی رآکتور هسته ای رژیم صهیونیستی ، این کشور را تحریم کرد؟ دولت جمهوریخواه "ریگان" و همچنین دولت جمهوریخواه بعدی ، بوش پدر، همه کمکهای مالی به رژیم صهیونیستی را متوقف کرد...لازم به گفتن است که رابطه بین واشینگتن و اورشلیم بر ضوابط معینی مبتنی نبوده و فاقد اصول منطقی می باشد.نه تنها جهانبینی ها، برنامه های سیاسی و منافع ، حتی ، روابط متقابل شخصی و خصوصیات فردی نیز تا حدود زیادی در تنظیم مناسبات بین دولتها مؤثر است. نمونه بارز آن، مناسبات بین "بوش"(پسر) و" شارون" می باشد. آنها با شنیدن آکوردن گوشخراش ، زمانیکه در برابر دوربینهای تلویزیونی" بوش" بر سر "شارون" داد کشید ، آغاز کردند.
"شارون" این اشاره را فهمید و از تقابل با" بوش" پرهیز کرد. در عین حال، شارون رابطه دوستانه ای با" رایس" برقرار نموده و برابر دوربینهای تلویزیونی، به تعریف او پرداخت. "شارون" از دوستان هم هدایائی دریافت کرد. طبق جعلیات" بوش"، "یاسر عرفات" در عرشه کشتی ایرانی حامل سلاح ظاهر شد و" بشار اسد" در قتل نخست لبنان متهم گردید. همانطور که معلوم است ، کابوی ، کسانی را که دروغ می گویند و یا همفکران او را می کشند ، دوست ندارد.
اوباما، مهره خوبی است برای یهودیانکسی که نقشه همکاریهای متقابل بین" نتانیاهو" و "اوباما" را به استناد روابط بین "کلینتون" با "نتانیاهو" ترسیم می کند ، در واقع ، ساده لوحی بیش از حد خود را بنمایش می گذارد. یکی از تفاوتهای جدی میان نمونه کلینتونی سال ۱٩٩٦ و نمونه اوبامائی سال ٢۰۰٩، این است که ، در سال ۱٩٩٦ "کلینتون " دوره دوم ریاست جمهوری خود را می گذرانید. در حالیکه،" اوباما "دوره اول خود را تازه آغاز کرده است و طبیعتا، چشم امید به دوره دوم خود نیز دوخته است.اکثریت یهودیانی که رأی خود را به نام اوباما نوشتند ، فعلا با برخورد منفی او نسبت به رژیم صهیونیستی تمکین می کنند. رأی این یهودیان هم مانند پشتیبانی های مالی آنها ، پیروزی آتی" اوباما" را که هنوز در ایالتهای فلوریدا ، پنسیلوانیا و اوهایو در حال "نوسان" بود ، قطعی ساخت.
این بخش انتخاب کنندگان در انتخابات بعدی نیز اهمیت خواهد داشت و این مردم بهیچوجه نمی توانند با مواضع رئیس جمهوری که موجودیت رژیم صهیونیستی را مورد تردید قرار می دهد و یا حداقل چنین می پندارد ، موافق باشند."اوباما" ، این موضوع را درک می کند و تاریخ را هم خوب می داند. او می داند زمانیکه "کارتر" و "بوش"(پدر)، دو رئیس جمهور، در اولین قدم وارد ساختن فشار بر رژیم صهیونیستی ، به "خانه" فرستاده شدند. "نتانیاهو" هم خوب می داند که ایالات متحده آمریکا نیز دآس برنده خود را در دست دارد. نخست وزیر رژیم صهیونیستی ضمن احترام به "اوباما" درست در برابر چشمان یهودیان جهان، این مسئله را که رئیس کاخ سفید نباید در مورد همه مسائل مربوط به تهدید رژیم صهیونیستی تصمیم بگیرد را مورد تأکید قرار داد. بنابراین وظیفه "نتانیاهو" نه تنها با :اوباما" ، که با یهودیان آمریکا نیز مذاکره و گفتگو است." اوباما" در هم اوائی با" نتانیاهو" تا حد تعیین شده می تواند همراهی کند. حدی که ، رأی و پشتیبانی مالی یهودیان آمریکا تعیین کننده آن است و بعید است که" اوباما" دوره دوم ریاست جمهوری خود را فدای اصول "دو کشور" نماید. اصولی که، بوسیله "بوش"(پسر) تنظیم شده است نه بوسیله خود" اوباما" .