اباحی‌گری سیاسی و تمرین انقلاب مخملی در ایران

جلسه صمیمی رهبر فرزانه انقلاب با نمایندگان هر 4 نامزد شرکت کننده در انتخابات دهم ریاست جمهوری و طرح صریح و شفاف دیدگاه های رقبا درباره نحوه برگزاری انتخابات نمایش اوج تساهل و سماحت مطلوب نظام اسلامی بود.
اساسا شیوه و طرز برخورد با دیدگاه ها، عقاید و رفتار دیگران در نظام اسلامی علی رغم پیروی از یگ الگوی قانونی از انعطاف بالایی نیز برخوردار است.
مقام معظم رهبری در این دیدار با تاکید بر اینکه انتخابات نباید وسیله انشقاق و اختلاف در میان مردم شود، خاطرنشان کردند: “اینکه تصور شود در یک طرف 24 میلیون نفر و در طرف دیگر 14 میلیون نفر قرار دارند خطای بزرگی است زیرا آن کسانی که به رئیس جمهور منتخب و همچنین نامزدهای دیگر رای دادند، همه به یک اندازه دلبسته و معتقد به نظام اسلامی هستند.”
در روزهای پس از انتخابات جریاناتی که لزوما نمی توان آنها را به یکی از رقبا منتسب کرد تمام هدف خود را معطوف به این مهم کردند تا شکاف اجتماعی پیش از انتخابات را حفظ کنند و با استمرار آن یک ظرفیت مدنی علیه نظام اسلامی تدارک ببینند.
تعمیق شکاف های اجتماعی به هر قیمتی برای این جریان بحران زیست ذی قیمت است. فعال کردن شکاف نهفته سنت گرایان و نوگرایان در جامعه ایران در انضمام با انگاره های حاکم بر طبقات اقتصادی پتانسیلی از تنازع و ستیز را به وجود می آورد که در آینده نزدیک می تواند مخل امنیت و وحدت ملی باشد.
این ظرفیت مدنی که هدایت کنندگان آن در پی تقابل با نظام هستند به سرعت به شبکه سازی خواهد پرداخت و ابزار های لازم را برای شرایط بحرانی فراهم می نماید.
الگوبرداری مشابه از یک سلسله تحرکات مرتبط به هم تحت عنوان انقلاب های رنگی در کشورهایی نظیر گرجستان، اوکراین، قرقیزستان و صربستان در ظرفیت سازی مدنی اخیر بسیار قابل توجه است.
به عنوان نمونه انتخابات پارلمانی 27 فوریه 2005 (میلادی) در قرقیزستان پس از آن که حامیان عسگر آقایف به پیروزی چشمگیر و قاطعی دست یافتند ،در پایان دور دوم رای گیری در 13 مارس سازمان امنیت و همکاری اروپا روند انتخابات را با نقایص فراوان توصیف کرد در حالی که به اذعان بسیاری از تحلیل گران این انتخابات بسیار آزادانه و دموکراتیک برگزار شد.
در پی یک سلسله اقدامات روانی سنگین نخستین اعتراضات به روند برگزاری انتخابات از شهرهای جنوبی کشور آغاز شد ،21 مارس 2005 آقایف تحت فشار افکار عمومی دستور بررسی تخلفات احتمالی را صادر کرد و در روز 24 مارس در جریان نخستین راهپیمایی بزرگ مردمی در بیشکک (پایتخت) ،دولت با حمله مردم به ساختمان اصلی اش سرنگون شد و با انقلاب گل لاله دولت قرقیزستان بی سر و صدا به نفع غرب تغییر کرد.
در انتخابات پارلمانی گرجستان نیز بهانه عمده مخالفین تقلب در انتخابات 2003 بود که در 23 نوامبر همان سال منجر به کناره گیری شواردنادزه از قدرت و آغاز حکومت ساکاشویلی (بالقب دن کیشوت گرجستان) شد.
در صربستان و اوکراین نیز وقایعی از همین جنس منجر به تغییر دولتها شد. در انقلاب نارنجی اوکراین ،پس از 6 روزتظاهرات حامیان یوشچنکو پارلمان این کشور نتیجه انتخابات را مخدوش و ملغا اعلام کرد و با برگزاری دوباره انتخابات ویکتور یوشچنکو با کسب 52 درصد آرا قدرت را در دست گرفت.
البته با توجه به مذهبی بودن و سنت گرایی جامعه ایران، سرمایه های اجتماعی گسترده در حمایت از نظام اسلامی و پررنگ بودن نقش محوری ولایت در ایران، رای 25 میلیونی ملت به رئیس جمهور منتخب و... شرایط کنونی مهیای آزمون و خطای تجارب کشورهای مذکور در ایران نیست اما این بدان معنا نمی تواند باشد که ظرفیت سازی مدنی غیر مشروع ، تجمعات غیر قانونی پی در پی، دعوت مردم به آشوب و شورش، الغای تشویش در اذهان عمومی با تردید نسبت به نتایج قانونی انتخابات و ... پتانسیل های لازم را برای پروژه براندازی نرم تقویت نمی کند. در واقع به زعم راقم این سطور تحرکات اخیر تمرین انقلاب مخملی در ایران و نوعی اباحی گری سیاسی برای حساسیت زدایی در افکار عمومی است.
بدیهی است هیچ یک از سه نامزد انتخابات دهم که حائز اکثریت مطلق آراء نشده اند حاضر نخواهند شد در این شطرنج خطرناک مهره گرایشات متمایل به غرب شوند. سعید حجاریان عضو ارشد حزب مشارکت اخیرا در مقاله ای بر ضرورت حمایت قدرت های خارجی به منظور کاهش هزینه های انقلاب مخملین تاکید کرد و اظهار داشت: ” امروزه با گسترش پدیده جهانی شدن و فروریختن دیوار امواج تلویزیونی و رسانه ای از انقلاب رنگی از راه دور صحبت می شود. یعنی قدرتهای بزرگ ، نهادهای بین المللی و کمیسیونهای حقوق بشر می توانند از طریق اینترنت و تلویزیون به بسیج توده ای بپردازند و رهبران رژیم ها را در میان مردم بی اعتبار سازند .به این ترتیب شکاف بین دولت و ملت عمیق تر می شود و زایمان انقلابی سریعتر و کم هزینه تر اتفاق می افتد.”مردم هوشیار و آگاه ایران با تجمعات قانونی خود و با شعارهای جدی شان درباره اینکه” ما همه برادریم- پیرو خط رهبریم” به طراحان اصلی پروژه براندازی نرم هشدار های لازم را داده اند. نظام اسلامی نیز طی چند روز گذشته حد اکثر تسامح و تساهل را به خرج داده است. به نظر می رسد اگر این غائله به سرعت ختم نشود پشت پرده ماجرا بزودی برای همه مردم مشخص خواهد شد.