کدام اروپای واحد؟

محسن آدینه
مقامات سیاسی واجرایی اتحادیه اروپا همواره سعی دارند دیگر کشورهای جهان را نسبت به عدم رعایت دموکراسی و عدم جلب رضایت مردم متهمنمایند.حال آنکه برگزاری انتخابات پارلمانی اروپا نشان داد که شهروندان اروپایی از تزویر و نیرنگ افرادی مانند مرکل و سارکوزی به ستوه آمده اند.اخیرا اروپای واحد یکی از بدترین وسخت ترین شکستهای تاریخ خود را در برابر مردم و شهروندان اروپایی تجربه نمود.رقم خوردن پایین ترین میزان مشارکت شهروندان در انتخابات پارلمان اروپا شوک سختی را به مقامات سیاسی کشورهای عضو اتحادیه اروپا وارد نموده است.
به راستی آمار مشارکت پایینمردم در انتخابات پارلمانی اروپا نشان دهنده چه چیزی است؟جز اینکه نمادی از اعتراض به دموکراسی فریبنده و پر تزویری باشد که غرب ادعای آن را دارد؟چرا شهروندان اروپایی نسبت به اروپای واحد علقه ای ندارند؟مگر غرب همواره از ناحیه این علقه به خود نبالیده است؟هم اکنون مقامات اروپایی فاصله موجود میان ملتها و دولتهای اروپایی را یکدیگر راحس نموده اند اما مسئله اصلی اینجاست که این شخصیتهای اروپایی چگونه می خواهند با چنین حقیقتی برخوردنمایند؟آیا غرب پس از تجربه چنین شکست سختی می خواهد بار دیگر به تولید مفاهیم تزیینی و مداخله گرایی در امور داخلی دیگرکشورهای دنیا بپردازد و خود را از شرایط فعلی نیز تهی تر کند؟گویا شواهد و مستندات موجود وید چنین مسئله ای است!حتی کشورهایی که طی سالهای اخیر به اتحادیه اروپا پیوسته اند نیز نسبتبه سرنوشت سیاسی اروپای واحد کوچکترین احسسا مسئولیتی ندارند و این برای مدعیان دموکراسی در غرب یک فاجعه محسوب می شود.
بی تفاوتی شهروندان کشورهای اروپای شرقی نسبت به انتخابات پارلمانی اروپا مسئله ای نیست که با سادگی بتوان از کنار آن گذشت.
در اروپای شرقی از هر 5 نفر یک نفر به پای صندوقهای رای رفته است و این آمار از سوی شبکه های تحلیلی و خبری غربی به عنوان یک فاجعه محسوب شده است.گزراشهای ارائه شده در خصوص انتخابات پارلمانی اروپا و نحوه برگزاری آن رد کشورهای اروپای شرقی موید همین مسئله است:
“در کشورهای دموکراتیک اروپای شرقی شرایط انتخابات بدترین شکل را داشت. این طور به نظر می رسید که اصلاهنوز این برای آنها روشن نشده است که تا چه حد پارلمان اروپا در تمام زمینه های زندگی آنها مهم است.”
آیا غرب در چنینی شرایطی می تواند از اروپای واحد سخن به میان آورد؟
علاوه بر بحران مقبولیت مردمی،اتحادیه اروپا با بحرانهایی مانند عدم تصویب پیمان لیسبون مواجه است.
در پی شکست انتخاباتی حزب کارگر انگلیس برخی رهبران اروپایی درباره زیر سئوال رفتن دوباره پیمان لیسبون در این کشور ابراز نگرانی کرده اند.
دیوید کامرون به کشوری که در مذاکرات لیسبون شرکت می کند، به سختی اعتقاد دارد.
نگرانی مسئولان اروپایی از آنجا نشات می گیرد که دیوید کامرون که انتظار می رود در انتخابات زود هنگام پیروز شود، خواستار برگزاری همه پرسی درباره پیمان لیسبون است که ممکن است تصویب آن را در انگلیس با مشکل مواجه کند.
این در حالی است که کشورهایی مانند ایرلند و جمهوری چک نیز باتصویب پیمان لیسبون تا کنون مخالفت نموده‌اند.