گرانیهاى مهارشدنی

محمدرضا تفقدی
رشد قیمتها همواره یکى از معضلاتى بوده و هست که در اقتصاد بیمار و غیرپویا موجبات برهم‌زدن بیش از پیش تنظیم بازار و رکود ناهمگون کالاهاى مختلف گردیده است.
على‌رغم تلاش مسئولین و دست‌اندرکاران جهت کاهش قیمتها، تقریبا هیچ‌گاه قیمتها به پایه اول بازنگشته است و با رکودى جدید خودنمایى نموده است. مثلا اگر در یک مقطع خاص کالایى به هر دلیل با رشد قیمتى حدود 50 درصد روبه‌رو شده است پس از عبور از آن مقطع و عادى‌شدن شرایط، با کاهشى 20 تا 30 درصد نرخ جدیدى را به خود اختصاص داده است، اینکه در مقاطعى خاص مثل ماه مبارک رمضان و یا ایام محرم و دهه اول و دوم ذیحجه مصرف چند قلم مواد غذایى افزایش یابد و پس از آن با عادى‌شدن نرخ مصرف، قیمت آن کالاها پایین بیاید اگر بگوییم که طبیعى است پس چرا:
1- به قیمت قبل برنمى‌گردد و در شاخص بالاتر مى‌ایستد؟
2- چرا مسئولین و دست‌اندرکاران تهیه و توزیع با توجه به اینکه این مقطع جزو حوادث غیرمترقبه نیست و همیشه قابل پیش‌بینى مى‌باشد، از قبل چاره‌اندیشى نمى‌کنند؟
مثلا پس از افزایش قیمت مرغ از دو هفته قبل از ماه مبارک و رشد 60 درصدى قیمت آن، در هشتمین روز ماه رمضان به فکر آزادسازى واردات مرغ مى‌افتند و موانع ورود آن را مرتفع مى‌سازند که تا زمان اجراشدن عملى آن و رسیدن کالا به‌دست مصرف‌کننده حداقل ده روز دیگر زمان نیاز دارد و دوباره به ایام پرمصرف‌تر یعنى شبهاى قدر مى‌رسیم و شاید دوباره نقض غرض را شاهد باشیم. نگارنده به هیچ‌وجه به دنبال بحث گرانى این چند قلم مواد غذایى نیست چرا که اگر مسئله به همین‌ها ختم شود شاید به گونه‌اى قابل تحمل باشد، بحث اینجاست که پس از این کالاها و عادى‌شدن وضعیت مصرف از نظر زمانی، مطابق سنوات قبل نوبت به کالاهاى دیگر مى‌رسد، یک روز سیمان روز دیگر آهن و... به همین صورت نوبت به همه کالاها در مقاطع مختلف رسیده و مى‌رسد و گاهى اوقات در سال دوبار تکرار مى‌گردد.
اینکه دولت آقاى احمدى‌نژاد و خصوصا شخص رئیس‌جمهور محبوب‌مان بیش از هر دولت دیگر به فکر چاره‌اندیشى و آسان‌سازى زندگى مردم بوده و هست هیچ شکى نیست. اینکه این دولت در صحنه‌هاى مختلف به موفقیت‌هاى چشمگیر و غیرقابل قیاس با دولتهاى پیشین دست یافته است نظیر سیاست خارجى که افزایش عزت و سربلندى کشور اسلامى ایران را دربرداشته و جاى تقدیر و تشکر دارد و الحق در طول 27 سال عمر پربرکت انقلاب اسلامى هرگز موفقیت سیاسى کشور ما در چنین جایگاه والایى نبوده است و امروز از برکت شجاعت ایشان و تدبیر مقام معظم رهبرى ابتکار عمل در دست دولت ما و انفعال عمل نصیب استکبار جهان گردیده است. اما نمى‌شود این مسئله را از نظر دور داشت که بخش اعظمى از مشکل‌آفرینى‌ها و سنگ‌اندازى‌ها بهانه‌جویى‌هاى دشمنان و در راس آن آمریکاى جهانخوار شاید به منظور ایجاد غفلت در مسئولین ما از مسائل و مشکلات داخلى باشد تا نهایتا فاصله دلخواه خود را بین مردم و مسئولین ایجاد نماید و دیوار بى‌اعتمادى را که همواره به دنبال پى‌ریزى و بناى آن بوده‌اند بین دولت و مردم ما که وحدت آنها چشم دنیا را خیره نموده است، بالا ببرد.
اگر بشود گرانى بعضى کالاهاى خوراکى را در مقاطع مختلف توجیه نمود، چگونه مى‌شود گرانى اتوبوس‌هاى شرکت واحد را به بهانه واگذارى به بخش خصوصى پذیرفت و بلیط 20 تومانى را به قیمت 100 تومان یعنى 5 برابر به صورت نقدى شاهد بود و انتظار مبارزه با گرانى و تنظیم بازار را داشت؟ و از مسافرکش‌ها و دیگر صنوف خواست که به صورت دلخواه قیمتها را بالا نبرند؟
این تجربه‌اى است که سالها امتحان خود را پس داده است که اگر دولت اجازه دهد نرخ خدمات شهرى افزایش یابد با هر دلیل و منطقى که باشد فرقى نمى‌کند، جلو دیگر قیمتها را نمى‌تواند بگیرد.