سال پیامبر اعظم(ص) و خیزش عمومى

سیدباقر سادات حسینی
نامگذارى سال 1385و متبرک شدن این سال به نام نامى پیامبراعظم(ص) از سوى رهبر معظم انقلاب اسلامى موهبتى است الهى و نعمتى است بزرگ که تذکر، تبیین و تشریح ابعاد آن موجب تزاید و فزونى هرچه بیشتر برکات و عواید آن مى گردد و بنا به فرمایش ایشان این نامگذارى حکمت و یکى از الطاف خفیه الهى است که بر اندیشمندان و صاحبان نظر در جامعه، موشکافى ابعاد این حکمت و جوانب گوناگون آن فرض مى باشد.
حکمت مزین شدن امسال به نام مبارک پیامبر اعظم(ص) و به ویژه گزینش و انتخاب لقب اعظم از میان سایر القاب رسول خدا(ص) با توجه به شهرت این واژه در نزد دیگر فرق اسلامى قابل توجه و تعمق مى باشد.
به نظر مى رسد که وجوه بررسى این نامگذارى در دو بعد خارجى و داخلى قابل طرح است؛ در بعد خارجى، هجوم استکبار جهانى به سرکردگى صهیونیسم بین الملل به مبانى دین مبین اسلام، البته دشمنان اسلام نه تنها به این هدف شوم خویش نرسیدند بلکه اتحاد عمیق تر جهان اسلام را باعث شدند و توجه افکار عمومى جهان را به دین مبین اسلام و پیامبر عظیم الشأن موجب گردیدند و همان گونه که رهبر معظم انقلاب فرمودند «در این مقطع یاد و نام مبارک پیامبر اعظم از همیشه زنده تر است».
این توجه و تمرکز افکار عمومى جهان، اندیشمندان، سیاستمداران و همه دولتمردان باانصاف در سطح بین المللى حاکى از این حقیقت است که بشریت حیران و سرگردان و سرخورده از مکاتب و ایسم هاى غربى، امروزه بیش از همیشه نیازمند به مکتبى کامل و مبتنى بر وحى و پیامبر خاتمى است که «مجموعه تکامل یافته همه فضایل انبیا و اولیا در طول تاریخ و درخشان ترین کهکشان عالم وجود است که هزاران منظومه و خورشید درخشان فضیلت و کرامت را در خود جاى داده است.»
و همان گونه که فرمودند وجود پیامبر اعظم اسلام در عرصه بین المللى نیز نقطه پیوند عقاید و عواطف همه ملت هاى مسلمان و همه امت اسلامى است و در واقع این نامگذارى اقدامى است «در راه رسیدن به جامعه و تمدنى که هدف پیامبر مکرم بود» و باشد که مقدمه اى گردد براى اتحاد هرچه بیشتر جهان اسلام با محوریت رسول گرامى(ص) و زمینه اى براى آمادگى همه مستضعفین جهان براى ظهور آن منجى عالم بشریت که همه ادیان الهى وعده ظهورش را داده اند، ان شاءالله.
اما وجه تسمیه امسال در ابعاد داخلى و مسایل و تحولات جارى کشور حکایت از آن دارد که در سایه برکات مشارکت عمومى و همبستگى ملى که در سال 84با روى کار آمدن دولت مردمى با حماسه خدمتگزارى به ظهور رسید، آحاد مردم و به ویژه نسل جوان این کشور در آستانه یک امید بیشتر به پیروزى و به فرموده ایشان در بهار امید و حرکت و نشاط قرار گرفته و براى جهت دهى این خیزش بلند، نیاز به الگوى رفتارى پیامبر اکرم(ص) براى حرکت رو به جلو در ابعاد گوناگون هدایت، بشارت، انذار، معنویت، رحمت و وحدت وجود دارد.
مقتضیات زمان و شرایط مربوطه نشانگر آن است که این ملت بایستى در سال 85با الهام از پیامبر گرامى اسلام درس اخلاق و کرامت و رحمت، جهاد و عزت و مقاومت و وحدت را از پیامبر گرامى گرفته و در یک کلمه همه مکارم اخلاقى و کرامات نبوى را در دو بخش عمده مد نظر و توجه خویش قرار دهد که آن دو بخش عبارتند از 1- مکارم اخلاقى پیامبر به عنوان یک حرکت آفندى و تهاجمى براى پیشروى هرچه بیشتر در فضایل و کرامات اخلاقى و 2- صبر و استقامت و ایستادگى به عنوان یک اقدام پدافندى و مستحکم در مقابل همه تمنیات نفسانى و تهدیدات و تطمیعات دشمنان خارجى.
همچنان که مقام معظم رهبرى با اشاره به آیه شریفه «فاستقم کما امرت» در سوره هود فرمودند، بایستى ابعاد این دو درس بزرگ از پیامبر گرامى در سال منتسب به ایشان- چه از طریق فردى و چه از طریق دستگاه ها و مراکز آموزشى و پرورشى و علمى- تشریح و تبیین گردد و در واقع مى توان گفت هر سازمان و نهادى که مقید به ولایت است و نیز تعهد و مسوولیتى در قبال پیشرفت و سربلندى وطن و سرزمین آباء و اجدادى احساس مى کند بایستى به منظور تکریم نام مقدس پیامبر گرامى اسلام و اعتلاى اهداف آن پیامبر رحمت و نیز تعظیم فرمایش هاى مقام معظم رهبرى و بهره بردارى هاى دنیوى و اخروى آن به بررسى و مداقه در تعیین وظایف خویش در این راستا پرداخته و براى تحقق عملى سال پیامبر گرامى به آن صورتى که در شأن مقام منیع آن سرور عالم باشد یک گام به جلو نهد. در این راستا بر تک تک افراد جامعه و مسوولان در سطوح مختلف مدیریتى کشور است که براى نهادینه نمودن این دو درس بزرگ از پیامبر اعظم در قالب برنامه هاى سالیانه و جارى خود اقدام نمایند و همواره باید متوجه این باشیم که عامل اصلى در وصول و نزدیکى به مکارم اخلاقى پیامبر گرامى -همان گونه که ایشان فرمودند- محبت خدا و محبوبان درگاه الهى یعنى پیامبر و ائمه اطهار است چرا که حب پیامبر گرامى و اهل بیت عصمت و طهارت نقشى اساسى در رفتار بر اساس سنت نبوى داشته و راز و رمزى است که بایستى در هنگامه عمل و اقدام به آن دست یافت.
امید است که با درک فرصت به دست آمده و این الطاف خفیه الهى در سال 85و شناخت مسوولیت خویش در این رابطه و عمل بدان هرچه بیشتر موجبات خشنودى پیامبر خدا، شهداى انقلاب اسلامى، امام شهیدان و مقام معظم رهبرى را فراهم آوریم.