قربانی جدید هولوکاست

* آقای دکتر قدس! همانگونه که در خبرها شنیدیم، پروفسور فوریسون به دلیل انجام تحقیقاتی درباره هولوکاست و اظهارنظر در خصوص اغراق آمیز بودن آن محاکمه و محکوم شده است. برای ورود به بحث، آیا از این دست برخوردها نمونه های دیگری نیز در غرب وجود دارد؟
** به دنبال تحقیقاتی که برخی از اندیشمندان درباره غیرواقعی و اغراق آمیز بودن هولوکاست انجام داده اند، هم اکنون جمعی از پژوهشگران و تاریخدانان غربی مورد آزار و اذیت و شکنجه و حبس و محدودیت قرار دارند. افرادی مانند روبر فوریسون فرانسوی، اولمرالتانز آلمانی که در سال 1995 با ساخت فیلم حرفه نئوفازی به 3 سال حبس محکوم شد، دیوید ایروینگ انگلیسی، روژه گارودی فرانسوی و دهها نفر دیگر که متحمل محدودیت و آزار فراوانی قرار گرفته اند.
در برخی از کشورها تکذیب هولوکاست به عنوان یک جرم تلقی می شود. در فرانسه و آلمان و برخی دیگر از کشورهای اروپایی، اشخاص به خاطر مخالفت با داستان رسمی هولوکاست دستگیر و زندانی شده اند. در آمریکا معلمان به خاطر بیان دیدگاههای بدعت گذارانه در ارتباط با این مسأله به طور موقت از کار برکنار شده اند. در آمریکا و کانادا و فرانسه، تجدیدنظر طلبان به طرز وحشیانه ای مورد حمله گروههای تروریستی صهیونیستی قرار می گیرند و حتی یک نفر در فرانسه به خاطر نظراتش در این زمینه به قتل رسید و دهها مورد دیگر که بنده به دلیل اینکه در آمریکا زندگی می کنم از نزدیک با این نوع برخوردها آشنا هستم.
* چرا غربیها با توجه به اینکه داعیه دفاع از حقوق بشر و آزادی بیان داشته، در مورد انکار هولوکاست این قدر حساسیت دارند؟ اصولاً منافع آنها در این زمینه چیست؟
** برخی از این دلایل، ریشه های تاریخی دارد و برخی سیاسی است. دولتهای قدرتمند و فاتح در جنگ جهانی دوم، آمریکا، شوروی و انگلستان در توصیف حکومت هیتلر به عنوان یک حکومت منفی ذی نفع هستند، زیرا هر چه حکومت هیتلر شیطانی تر و اهریمنی تر جلوه کند به همان میزان هدف متفقین موجه تر و باشکوهتر به نظر خواهد رسید.
در این بین به کشته شدن بیش از هشت میلیون آلمانی که تنها در چند هفته در پایان جنگ در اردوگاههای اسرا توسط متفقین اتفاق افتاده اشاره ای نشد و همه این افسانه ها دلیلی شد برای تشکیل دولت یهود در جایی بیرون از اروپا. دلایل سیاسی آن هم برمی گردد به سال 2000 میلادی که آقای کوران برسان، نخست وزیر وقت سوئد، در راستای ادای دین به کشته شدگان یهود در یک ابتکار عمل سیاسی، کنفرانسی را تحت عنوان مجمع جهانی هولوکاست در استکلهم پایتخت آن کشور برگزار کرد که در آن و کشورهای شرکت کننده که بیشتر اروپایی بودند، متعهد شدند خسارتهای ناشی از هولوکاست را به بازماندگان آن بپردازند و همچنین بابت املاک و داراییهایی که از یهودیان در طول جنگ گرفته اند، به آنان غرامت بپردازند، لذا هر چه هولوکاست نزد افکار عمومی غربیها زنده شود، پرداخت این غرامت توسط آنان منطقی تر به نظر می رسد.
* واکنش محافل علمی و دانشگاهی غرب با این وضعیت چگونه است؟
** همه مورخان تجدیدنظرطلب در مسأله هولوکاست در غرب وضع دشواری دارند و اندیشمندانی که در این حوزه تحقیق می کنند حق چاپ مقالات خود را در نشریات یا به صورت کتاب ندارند. رسانه ها نیز از ابراز این محدودیتها برای محققانی که در این زمینه فعالیت می کنند منع شده اند و در برخی کشورها حتی مجازاتهای سنگین برای این مسأله وضع شده است.
علاوه بر مورد اخیر برخورد با اندیشمندان در فرانسه، شاهد بودیم که آقای فینکل اشتاین، محقق و نویسنده معروف کتاب صنعت هولوکاست هم که به تبلیغات صهیونیستها درباره هولوکاست پرداخته بود با برخوردهای شدید از سوی لابیهای صهیونیست روبرو و عرصه بر وی بسیار تنگ شد.از این گفته ها می خواهم به این نتیجه برسم که در محافل آکادمیک امکان آنکه اندیشمندان تجدیدنظرطلب در این زمینه بتوانند تشکلی برای پیگیری و انتشار واقعیات ایجاد کنند، وجود ندارد.البته به صورت شخصی ملاقاتها و تبادل نظرهایی در این خصوص میان اندیشمندان غربی وجود دارد و هیچ گاه نمی شود جلو نشر اندیشه را گرفت لذا معتقدم در نهایت روزی این اتفاق خواهد افتاد و استدلالهای اندیشمندان واقع گرا و تجدیدنظرطلب در تاریخ هولوکاست به گوش مردم غرب می رسد.
* نقش صهیونیستها در هدایت رسانه ای این جریان چقدر است؟
** در راستای نفی یهودستیزی و ادای دین کشورهای غربی به یهودیان این کشورها متعهد شدند با هر وسیله ممکن هولوکاست را زنده نگه دارند، زیرا به اعتقاد آنان کسی که این واقعه را انکار کند، بخشی از گناه جنایتهای هولناک را به دوش می کشد.
به همین منظور رسانه ها که بیشتر از جانب یهودیان سرمایه دار غربی چرخانده می شود، در سالهای پس از جنگ جهانی دوم تلاش می کنند جو مساعدی را برای زنده نگه داشتن و تبلیغ هولوکاست فراهم نمایند.بهره گیری از بازیگران و کارگردانان بزرگ هالیوود مانند استیون اسپیلبرگ، فدریکو فلینی و ... و با ساختن فیلمهایی همچون پیانیست، فهرست شیندلر، زندگی زیباست و ... سعی نموده اند به جهانیان گوشزد کنند که عمق فاجعه هولوکاست تا چه اندازه است و کسی حق فراموشی این روایت مقدس را ندارد. در جایی که من زندگی می کنم، به یاد ندارم در هالیوود سالی باشد که در آن فیلمی با مظلوم نمایی یهودیان و اشاره به هولوکاست ساخته نشده باشد. همین طور مجلات و نشریاتی وجود ندارد که مستندات تجدیدنظر طلبان را پوشش دهد و همواره افکار عمومی تحت بمباران تبلیغاتی صهیونیستها قرار دارند.
* صهیونیستها چه اهدافی را از بزرگنمایی افسانه هولوکاست دنبال می کنند؟
** دلایل فراوانی برای این سؤال وجود دارد که بسیار بیشتر از وقت این مصاحبه را می طلبد، اما به طور مختصر به عمده ترین آن اشاره می کنم: آنها با مطرح کردن افسانه هولوکاست و دروغ بزرگ کشته شدن شش میلیون یهودی از سوی آلمان نازی موفق شدند وجدان اروپا را تحت فشار گناه پاکسازی نژادی و دینی قرار دهند و همبستگی دولتها و جوامع غربی را برای ایجاد دولت صهیونیستی جلب کنند. این فرآیند در اعلام موجودیت رژیم صهیونیستی در سال 1948 و به رسمیت شناختن آن از سوی کشورهای غربی تا حدود زیادی کمک کرد.
یکی دیگر از کارکردهای هولوکاست باجگیری رژیم صهیونیستی از کشورهای غربی است که هنوز این باجگیری از دولتهای آلمان و فرانسه ادامه دارد. یکی دیگر از کارکردهای هولوکاست برای صهیونیستها که بسیار مهم است، توجیه رفتارهای تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی است.ایجاد چنین رژیمی در سرزمین فلسطین، ایجاب می کند که مردم بومی را از بین ببرد یا آواره کند و جای آنها را بگیرد. اصولاً به قول آقای «نورمن فینکلشتاین» دانشمند علوم سیاسی، توسل به هولوکاست دسیسه ای است برای غیرموجه جلوه دادن همه انتقادها علیه صهیونیسم بین الملل و طبیعی است که با هرگونه اظهارنظر درباره نفی و تردید پیرامون آن بشدت برخورد می شود.