على نمازی
گروه سیاسی: روزنامه شریف کارگزاران، در روزهاى داغ انتخابات، روز یکشنبه 19 آذرماه، در صفحه اول خود این تیتر را به چاپ رساند که: “در همایش دانشآموزان مطرح شد: حمله شدید احمدى نژاد به احزاب سیاسی”.
اگر به سخنان رئیس جمهور محترم رجوع کنیم، بهتر مىتوان میزان درستى یا نادرستى این تیتر را سنجید. رئیس جمهور در همایش دانشآموزان، میان تلاش براى انجام وظیفه و تلاش براى کسب قدرت تفاوت نهاده و افزوده است: “در ایران قبل از انقلاب براى نمایش دموکراسى تحزب وابسته به دربار وجود داشت، اما بعد از انقلاب، نوع دیگرى از تحزب در کشور ایجاد شد و حزبى به نام جمهورى اسلامى تشکیل شد که البته فرصت خدمت پیدا نکرد.” وى تصریح کرد: “بعد از آن، احزاب دیگرى ایجاد شدند که کم کم برخى از آنان فقط به دنبال خواستههاى خودشان رفتند که وقتى به آنها مىگوییم برنامه شما چیست مىگویند بگذارید وقتى دولت را گرفتیم، آن وقت اعلام مىکنیم.”(1) رئیس جمهور در بخش دیگرى از سخنانش با نفى اصالت پیدا کردن مرزهاى حزبى و گروهى به جاى مرزهاى اصولى گفت: “الان مثلا اگر گروهى تخلف کند و قانون بخواهد او را بازخواست کند، همه اعضاى آن گروه بدون اطلاع کافى و فقط به علت وابستگى گروهى از آن تخلف دفاع مىکنند و اگر رقیبشان بهترین کارها را هم انجام دهد، تمسخر مىکنند، اما ما باید تاکید کنیم که تحزب، فقط ابزارى براى انجام بهتر مسئولیت است و خودش هدف نیست.”(2) وى ادامه داد: “عدهاى خودشان را به جاى مردم مىگذارند و پشت درهاى بسته مىنشینند و تصمیم مىگیرند و دیگر براى مردم حقى قائل نیستند.”(3)
از مجموع آنچه نقل شد، رئوس نظرات رئیس محترم جمهور بدین فهرست قابل استنباط است:
1- ایشان با اصل تحزب هیچ مخالفتى ندارند.
2- تحزب در نظر ایشان، آلیت دارد، نه غاییت. به عبارت دیگر، از جایگاه ابزارى براى انجام بهتر مسئولیت برخوردار است و طریقیت دارد نه موضوعیت.
3- تنها برخى از احزاب کنونى ایران، فاقد برنامه و صرفا به دنبال خواستههاى خودشان هستند.
4- در تحزب، اصالت از آن مردم است و احزاب نباید از این اصل تخطى کنند و براى مردم حقى قائل نشوند.
5- مرزهاى حزبی، نباید فراتر از حق و قانون قرار گیرند و دفاع یا نفى عملکرد اشخاص باید بر ملاک حق و قانون انجام گیرد نه بر اساس وابستگىهاى حزبی.
به خوبى مشهود است که تیتر روزنامه کارگزاران، با هیچ یک از پنج مورد فوق که به روشنى در کلمات آقاى دکتر محمود احمدىنژاد هویدا است همخوان و سازگار نیست، لذا “حمله شدید به احزاب سیاسی” را باید تیترى تحریف کننده تلقى کرد که بیانگر نوع نگرش حزب متبوع این روزنامه است. اگر تک تک پنج گزاره فوق را بر حزب کارگزاران عرضه کنیم و نظر آنان را جویا شویم، بسیار بعید است با مفاد آن مخالفت کنند. آیا آنان با اصل تحزب مخالفند؟! آیا آنان براى تحزب، موضوعیت و غاییت در نظر مىگیرند و غایت قصوایشان را حزب بازى و تکثر احزاب قرار مىدهند و به ابزاریت تحزب براى انجام بهتر مسئولیت، نظر ندارند؟! آیا آنان نمىپذیرند که برخى از احزاب کنونى در ایران، به دنبال خواستهها و منافع حزبىاند و غافل از خدمتگزاری؟! آیا آنان اصالت را از آن مردم نمىدانند و آیا مگر همین اصالت بخشى به نظر و راى مردم نبوده است که اخیرا از اصلىترین محورهاى اتحاد و وفاق میان کارگزاران و دوم خردادىها شده است و با آن بسان تیغى برنده، بر جناح مخالف مىتازند؟! آیا آنان معتقدند مرزهاى حزبى از حق و قانون، بالاتر و مهمتر و اصیلترند؟!
حال که مشخص شد که کارگزاران علىالقاعده باید با تمام پنج بندى که از سخنان رئیس جمهور بر مىآید موافق باشند، لذا شایسته بود این حزب در روزنامه حزبى خود، رئیس جمهور را بر بیان این نکات مدح کنند و تجلیل به عمل آورند، اما مشاهده مىشود که روزنامه مزبور، به شدت بر این سخنان حمله مىآورد! آیا اگر همین پنج بند از زبان یا قلم یک کارگزارانى یا دوم خردادى تراوش مىکرد، با طمطراق و تجلیل روبهرو نمىشد؟! به راستى آیا تیتر مزبور از روزنامه کارگزاران، اثبات این سخن رئیس محترم جمهور نیست که گفت: “اگر رقیبشان بهترین کارها را هم انجام دهد، تمسخر مىکنند.”
این برخورد با رئیس دولت و بالاترین مقام کشور پس از مقام معظم رهبری، گشودن باب بىاخلاقى در عرصه سیاسى است و اگر خداى ناکرده ادامه یافته، نهادینه شود، هیمنه و اقتدار هر دولتى را که پس از این به سر کار بیاید، مورد مخاطره قرار مىدهد. مخاطرهاى که راست و چپ یا اصولگرا و اصلاحطلب نمىشناسد. بهتر است به حکم عقل سیاسی، تامل بیشترى در برخورد با رفتار و سخنان مقامات عالى سیاسى داشته باشیم.