پشت پرده دارفور

در حال حاضر جهان شاهد بزرگترین عملیات گمراه سازى و دروغ پردازى رسانه اى در تاریخ معاصر است، عملیاتى که با تبانى سازمان ملل و ایالات متحده آمریکا اداره مى شود و به واسطه رسانه هاى غربى و شرقى وابسته هدایت مى شود. در این جا است که چهره مخفى سازمان ملل و آمریکا در پس بحران دارفور نمایان مى شود و نقطه اشتراک منافع سازمان ملل و آمریکا در این قضیه براى همگان آشکار مى‌شود.»
احمد عمرابى، تحلیلگر روزنامه البیان با ارایه تحلیلى در ارزیابى بحران دارفور تحت عنوان «اهداف پشت پرده سازمان ملل و آمریکا در بحران دارفور» مى نویسد: «چگونه است که عملیات کشتارهاى دسته جمعى و خشونت و تجاوز علیه کودکان و زنان دارفورى هر روز در حال انجام گرفتن است اما با وجود گذشت سه و نیم سال از زمان آغاز بحران دارفور آمار تلفات و کشته هاى آوارگان دارفورى به صورت ثابت باقى مانده است؟ رسانه هاى خبرى جهان همگام با سیاست ها و منافع مشترک سازمان ملل و آمریکا اعلام مى کنند که آمار تلفات آوارگان دارفورى 200 هزار کشته و 2/5 میلیون آواره و پناهنده است اما آیا این رسانه ها اطلاعى از آمار کشته هاى هر روز در دارفور ندارند؟ در این جاست که بر میزان گمراهى رسانه هاى خبرى جهان یا وابستگى این رسانه ها واقف مى شویم. مقامات مسئول دولت بوش مى گویند از زمان انعقاد توافقنامه صلح ابوجا میان دولت سودان و بزرگترین حزب دارفور که طى پنج ماه گذشته انجام گرفته است آمار کشته هاى غیر نظامى در دارفور افزایش یافته و میزان بیشترى از مردم دارفور نسبت به سابق منازل و کاشانه ها ى خود را به هدف تامین امنیت جان خود و خانواده خود ترک مى کنند. اعتراف به جایى است، حال با توجه به این اعتراف چگونه است که آمار تلفات دارفور هم چنان ثابت مانده است و بر تعداد آمار کشته ها و آوارگان دارفورى افزوده نمى‌شود؟»
عمرابى مى‌نویسد: «مساله کمى پیچیده است اما با کمى دقت و با توجه به بسیارى از وقایع جارى و موجود در دارفور خواهیم فهمید که عدم فاش شدن بسیارى از آمار تلفات در دارفور به صورت مستقیم به منافع و اهداف سازمان ملل و آمریکا ارتباط دارد. بسیارى از به اصطلاح کارمندان سازمان ملل در دارفور که در حقیقت باید نام این افراد از نیروهاى صلح طلب و حافظ صلح به نیروهاى وابسته و توطئه گر تغییر دهیم به گونه اى گزارش هاى خود از دارفور را ارایه مى دهند که نشان مى دهند تمامى قربانیان دارفورى توسط حکومت حاکم در سودان از پاى در آمده اند. هیچ کس در گزارش ها و تحقیقات انجام شده نمى خواند که گروه هاى شورشى و مسلح دارفور مرتکب جنایات یا کشتارهاى دسته جمعى یا تجاوز به کودکان وزنان دارفورى شده اند. در تمامى این گزارشها وضعیت گروه هاى شورشى دارفور به گونه اى ترسیم شده است که این گروه ها به عنوان یک گروه مشروع، پاک و منزه از هر گونه جنایت و تجاوز در دارفور به تصویر کشیده مى شود. واقعیت آن است که منافع مشترک سازمان ملل و آمریکا حکم مى کند که بحران دارفور تا حد امکان طولانى تر شود و به همین دلیل تاکنون هیچ طرح و راه کار مناسبى از سوى سازمان ملل و کاخ سفید براى حل بحران دارفور ارایه نشده است.»
در ادامه این تحلیل آمده است: «نه آمریکا و نه سازمان ملل هیچ یک به فکر بحران هاى سودان و دارفور نیستند و از رنج و عذاب یک کودک یا زن دارفورى در بدترین شرایط موجود نیز به درد نمى آیند. تنها هدف آمریکا و سازمان ملل در دارفور محقق شدن اهداف غیر علنى آنها است، اهدافى که به قیمت خون کودکان دارفور و بى ثباتى و ناامنى کشور سودان تمام مى شود. در واقع که کاخ سفید اهداف مشخصى را در بحران دارفور دنبال مى کند که در راس تمامى این اهداف موضوع تضعیف حکومت حاکم در سودان یعنى عمر بشیر قرار گرفته است. آمریکا مى خواهد با تضعیف حکومت مرکزى خارطوم سودان را مجبور سازد که با حرکت کشورهاى عربى در تایید و حمایت از سیاست هاى آمریکایى هم جریان شود و به سیاست ها و اهداف آمریکایى در منطقه تن در دهد که در راس این اهداف به رسمیت شناخته شدن اسراییل از سوى دولت سودان است. اما هدف سازمان ملل در همسو شدن با سیاست هاى آمریکا در دارفور چیست؟ هدف سازمان ملل آن است که که امتیازات بر گرفته شده از ایالت متحده آمریکا را افزایش دهد و بسیارى ازا ین امتیازات را به امتیازات مادى و نقدى تبدیل کند. البته بر کسى پوشیده نیست که بزرگترین حمایت کننده مادى سازمان ملل همان آمریکا است و بدیهى است که این سازمان بر اساس دیدگاه هاى سیاسى و منافع این کشور حرکت کند.»
به گزارش ایسنا عمرابى مى نویسد: «این چنین است که گمراه سازى رسانه هاى خبرى جهان در موضوع دارفور با توجه به آمارها و تحقیقات جعلى که از سوى کارمندان سازمان ملل در دارفور ارایه مى شود و در سازمان ملل به تایید مى رسد، انجام مى گیرد و پس از آن دولت آمریکا با استناد به این آمارهاى جعلى و تحقیقات نادرست موضع گیرى خود در قبال سودان را اتخاذ مى‌کند و دامنه فشارهاى بین المللى بر سر موضوع دارفور و اعزام نیروهاى بین المللى به سودان را تشدید مى‌کند.
مثلا براى اشاره به نمونه اى از این تحقیقات جعلى کافى است به اظهارات سخنگوى کمیته حقوق بشر وابسته به سازمان ملل در ژنو اشاره اى کنیم که هفته گذشته از آخرین تحولات دارفور و نقض حقوق بشر در آن گزارشى ارایه کرد. گزارش سخنگوى کمیته حقوق بشر سازمان ملل درباره دارفور به ترتیب ذیل انجام گرفت؛ نیروهاى ارتش سودان با استفاده از بمب و نارنجک چند روستا در شمال دارفور را هدف قرار دادند. سؤالى که در نقض حقیقت این اطلاعات ارایه شده مطرح مى شود این است که این حادثه دقیقا در چه زمانى انجام گرفت و دقیقا چند روستا هدف این بمبها قرار گرفت و نام دقیق این روستاها چه بود؟ مى بینیم که هیچ یک از مصداق هاى لازم جهت تایید این قسمت از گزارش کمیته حقوق بشر سازمان ملل وجود ندارد اما در قسمت دیگرى از این گزارش آمده است که تعدادى از مردم دارفور در حملات عناصر مسلح وابسته به دولت سودان کشته و زخمى مى شوند، سؤال این است؛ تعداد این کشته ها و آمار دقیق آنها چقدر است و منبع اصلى این داده هاى اطلاعاتى به کمیته حقوق بشر چه کسى است.»
در پایان این تحلیل آمده است: «در بخش دیگر گزارش کمیته حقوق بشر آمده است؛ برخى از مردم از هواپیماهاى سفیدى که بمب به سوى منازل مسکونى و اردوگاه هاى دارفورى ها شلیک مى کردند، سخن مى گویند. سؤال این است این مردم دقیقا چه کسانى بوده اند و در چه زمانى و در چه مکانى سخن گفته اند. زیرا مشخص نیست که این افراد آمریکایى هستند یا دارفورى یا سودانى. در ادامه این گزارش کمیته حقوق بشر سازمان ملل آمده است؛ تحقیقات انجام شده نشان مى دهد که این نوع عملیات و حملات در دارفور هم چنان ادامه دارد، نقضى که به این داده اطلاعاتى مى توان وارد کرد این است که این عملیات توسط چه کسى انجام مى گیرد.این چنین است که روزانه گزارش هاى پر از نقض و اشکال درباره اوضاع جارى در دارفور به رسانه هاى خبرى جهان ارایه داده مى شود و موجى از دروغ پردازى و گمراهى خبرى توسط رسانه هاى خبرى جهان پوشش داده مى شود. متاسفانه جهان باید نظاره گر این واقعیت تلخ باشد که تمامى این گزارش ها و آمارها ى غیر واقعى که فاقد هر گونه دلیل اثبات کننده است از سوى دولت آمریکا، مخالفان دولت سودان و کارمندان سازمان ملل تایید مى شود. در پس تمامى این اقدامات اهداف و منافع پشت پرده وجود دارد که طرفهاى وابسته، به قیمت خون کودکان، زنان و پیران دارفورى براى محقق کردن این اهداف تلاش مى‌کنند.