در مورد مسأله زن نیز دو عیب اساسی در برنامه های گذشته صدا و سیما وجود داشت: یکی این که ارزش حجاب از بین رفته بود. از این بزرگتر، آن بود که نقش های پست کننده به زن داده می شد. در عیب اول، یک ارزش زیر سوال می رفته و پایمال می شده که آن، ارزش حجاب بوده است؛ اما در عیب دوم، گاهی همه ارزشهای بشری که برای زن مورد نظر می باشد، زیر سوال می رفته است. چنانچه داستان عاشقانه یی نقل می شده، داستانی بوده است که زن در آن جا بالاخره همان نقش صهیونیست پسند و استکبارپسند خودش را دارا بوده است و غالبا و قاعدتا در چهره یک مادر، یک همسر خوب و یک انسان کارآمد ارایه نمی شده است.
باید این دو عیب برداشته شود. ما بایستی زن را، هم باحجاب نشان بدهیم، هم سرشار از ارزشهایی که اسلام و انقلاب برای او در نظر گرفته است؛ یعنی نجابت و عفت زن. مهمترین مسأله، آن گوهر عفت زن، آن عضو اصلی و رکن اساسی خانواده بودن، آن عضو اصلی و رکن اساسی فعالیتهای جامعه بودن، آن تأثیر زن در رشد جامعه و رشد مردان، آن تأثیر زن در واقعیتهای گذشته ما - از قبیل انقلاب و جنگ و غیره - است.
در فیلم، سریال، شعر، موسیقی، در برنامه خانواده، در برنامه «سلام صبح بخیر» و در سایر برنامه ها، بایستی اینها ارایه بشود؛ هم در اجرا و هم در تهیه برنامه. سیاستگذاری، باید ناظر به این چیزها باشد. البته این حرف، مخصوص سیاستگذاری نیست؛ مجری ها هم باید توجه کنند. این کارها باید در رادیو و تلویزیون انجام بشود؛ ولی نمی شود! این، مسوولیت من و شماست. هر روز که می گذرد، باید یک قدم به اینها نزدیکتر بشویم.
من یک چیز دیگر را هم که به نظر می رسد مهم است، عرض می کنم. نگذارید آن روح جهادی که در دوران جنگ تحمیلی بر صدا و سیما حاکم بود، از بین برود. آن روحیه، چیز بسیار مثبتی است. البته نمی گویم که مارش جنگ بزنید. جنگ نداریم که مارش جنگ بزنیم، یا گزارش جنگی بدهیم؛ اما جنگ هشت ساله که فقط همان هشت سال نبود؛ جنگ هشت ساله، یک تاریخ است.
شما به ادبیات فرانسه نگاه کنید؛ مطمئنا بخشی از این ادبیات، مصروف به قهرمانیهای دوران جنگ است. چهار سال جنگ بوده، که فرانسویها دو، سه سال آن را دچار فشار بودند و شکست خوردند؛ اما انواع مختلف قهرمانیها را، هم در میدان جنگ، هم در مبارزات مردمی داخل پاریس، هم در روابط انسانی و نظایر آن، نشان دادند. شما ببینید که اینها در رمانهای فرانسوی چه قدر تکرار می شود. هر چند من با شعر آنها آشنا نیستم؛ اما بعضی از رمانهای فرانسوی را که به فارسی ترجمه شده است، خوانده ام. اصلا در بهترین رمانها و در عالیترین اثرها، نشانه آن روزها باقی می ماند. شما ببینید درباره انقلاب روسیه، چه قدر کتاب نوشته شده و چه حجمی از تفاخر وجود دارد و برای دیگران باقی گذاشته اند. اینها چیزهایی نیست که تمام بشود؛ اینها باید باقی بماند.
در سالهای گذشته، سریالی تحت عنوان (روایت فتح) توسط جهاد منتشر شد که انصافا چیز خیلی خوبی بود. مثلا اینها را نگهدارید. روایت فتح که تمام نمی شود. (روایت فتح)، روایت فتح و شرح حال رزمندگان بود. برای هشت سال حادثه، اقلا هشت سال روایت وجود دارد. درعین حال، هفته ای یک شب، یک ساعت می گذاشتند. این نوع کارها را باید ادامه بدهید و اصلا در سیاستها بیاورید. به صدا و سیما، به عنوان وظیفه و به عنوان بخشی از سیاست، بگویید که باید اینها را حفظ کنند.