صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۲۸ مرداد ۱۳۸۶ - ۰۹:۵۶  ، 
شناسه خبر : ۱۲۱۲۷

بسم الله الرحمن الرحیم

امضای سند توافق میان چهار حزب عمده عراقی برای ائتلاف که روز جمعه صورت گرفت یک نقطه عطف در تاریخ عراق است .

این سند به امضای نمایندگان دو حزب بزرگ شیعه یعنی مجلس اعلای اسلامی عراق و حزب الدعوه و دو حزب بزرگ کرد یعنی اتحادیه میهنی و حزب دموکرات کردستان عراق رسیده است . امضا کنندگان عبارتند از عادل عبدالمهدی معاون رئیس جمهور نوری المالکی نخست وزیر جلال طالبانی رئیس جمهور و مسعود بارزانی که به ترتیب به نمایندگی از احزاب یاد شده این ائتلاف تاریخی را با امضای این سند شکل داده اند.

براساس محتوای سند ائتلاف چهار حزب عمده عراقی بر لزوم هماهنگی و همکاری در زمینه پیشبرد مسائل سیاسی پای بندی به تاسیس نظام دموکراتیک فدرالی و مشارکت واقعی تمامی شرکای سیاسی در قدرت و دوری گزیدن از سیاست منزوی ساختن دیگر گروه ها و همچنین حمایت از دولت و کمک به موفقیت برنامه های آن تاکید کرده اند. اقدامات مهمی برای تامین امنیت عراق از قبیل حمایت از طرح امنیتی دولت و تلاش برای تشکیل سازمانهای امنیتی قدرتمند تجهیز و آموزش نیروهای اطلاعاتی و امنیتی و اتخاذ موضع واحد در قبال نظامیان اشغالگر حاضر در عراق نیز در این سند پیش بینی شده است .

آنچه رهبران چهار حزب عمده شیعه و کرد را به امضای چنین سندی تشویق نموده ضرورت اتخاذ موضع واحد در زمینه مسائل مهمی از قبیل ناامنی ها حضور بی مهار و نامحدود اشغالگران و بلاتکلیفی برنامه های سیاسی عراق است . این سه مشکل موجب رکود در بازسازی کشور بلاتکلیفی وضعیت اقتصادی شتاب گرفتن خروج عراقی ها از کشور رشد تروریسم و فراهم شدن هرچه بیشتر زمینه برای باقی ماندن نظامیان اشغالگر به بهانه تامین امنیت شده است . با اینکه اشغالگران عامل اصلی پدید آمدن این وضعیت هستند و خود به ناامنی ها نیز دامن می زنند ولی این نابسامانی ها را بهانه ای برای ادامه حضور خود در عراق قرار داده اند و علیرغم افزایش چشمگیر تلفات نظامیان خود حاضر نیستند جدول زمانی مشخصی را برای خروج از این کشور اعلام نمایند. علت اصلی ادامه این سیاست که بهیچوجه با دست و پا زدن های آمریکا در باتلاق عراق تناسب ندارد اینست که بوش کوچک و حزب جمهوریخواه او بشدت به یک پیروزی در عراق نیاز دارند تا بتوانند در انتخابات سال آینده ریاست جمهوری آمریکا دست بالا را داشته باشند. عجیب است که سران حزب جمهوریخواه آمریکا علیرغم آشکار بودن این واقعیت که ادامه حضور اشغالگرانه در عراق به زیان آنهاست و خروج از باتلاق عراق در پایان دادن به این کابوس به آنها کمک خواهد کرد با اینحال همچنان در برابر فشارها مقاومت می کنند و تصورشان اینست که این شکست بزرگ را می توانند به پیروزی تبدیل نمایند!

در طرف مقابل سایر احزاب عراقی نیز باید با درک شرایط کشورشان به این ائتلاف بپیوندند و آنرا بصورت تمام عیار به یک ائتلاف علیه اشغالگران تبدیل نمایند. دیگر احزاب باید حساسیت شرایط کنونی و اهمیت ائتلاف در این مقطع را درک کنند و به این نکته توجه نمایند که با تک روی نمی توانند اشغالگران را از کشور خود اخراج نمایند. بنابر این پیوستن به ائتلاف تنها راه نجات عراق در مقطع کنونی است .

احزاب سنی عراق هرچند این ائتلاف را تحریم کرده و در آن شرکت نکرده اند ولی آنها نیز باید به این واقعیت توجه نمایند که مشکل کشورشان فقط به دست خودشان آنهم با اتحاد و ائتلاف حل خواهد شد نه با دخالت های خارجی . متاسفانه بعضی احزاب سنی عراق به کمک ها و همراهی دولت های عربی چشم دوخته اند و با بزرگ نمائی مسائل شیعه و سنی تلاش می کنند افکار عمومی جهان عرب را به مسائل انحرافی معطوف نمایند و راهی بر خلاف قانون اساسی و راهکار دموکراتیک پیش بینی شده در آن را طی نمایند. اظهارات افراطی غیرمنطقی و دور از واقعیت « عدنان الدلیمی » رهبر تشکیلات سیاسی اهل سنت عراق موسوم به « جبهه توافق » که هفته گذشته تلاش کرد با وارونه جلوه دادن واقعیت های عراق سران کشورهای عربی را به دخالت در این کشور و دامن زدن به اختلافات شیعه وسنی تحریک نماید یک نمونه از این انحرافات است .

افرادی همچون « الدلیمی » چگونه می توانند حقوق 65 درصد از مردم عراق را که شیعه هستند نادیده بگیرند و برخلاف صراحت های قانون اساسی ضرورت های حقوق شهروندی و عرف بین الملل اصول مدیریت قانونی کشورشان را زیر پا بگذارند و به چیزی شبیه حاکمیت دوران حزب بعث برگردند چنین اظهارات و اقداماتی نه تنها مشکلی از عراق حل نخواهد کرد بلکه راه را برای ادامه حضور اشغالگران افزایش ناامنی بلاتکلیفی بیشتر و نابسامانی های گسترده تر اوضاع هموار خواهد ساخت . امضا کنندگان سند ائتلاف راه را برای پیوستن سایر احزاب اعم از شیعه و سنی و کرد و طوایف و مذاهب دیگر باز گذاشته اند. بنابر این همه می توانند به این ائتلاف بپیوندند و با اتحاد و همدلی عراق را با دست خود و بدون دخالت خارجی بسازند.

این یک نقطه عطف در تاریخ عراق است که باید همه از آن استفاده کنند و با سرفرود آوردن در برابر قانون اساسی و رعایت حقوق شهروندی کشور خود را از فرو غلطیدن در گرداب های خطرناکی که بیگانگان طراحی کرده اند نجات دهند.