هفته دولت فرصتی است تا رییس جمهوری احمدی نژاد و وزیران کابینهاش گزارشی جامع از آنچه در دو سال گذشته در بخشها و سطوح مختلف اجرایی انجام داده اند، به افکار عمومی ارایه دهند. گزارشگری دولت رییس جمهوری احمدی نژاد بویژه از آن رو حایز توجه و اهمیت است که بیتردید این دولت یکی از خبرسازترین دولتهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی بوده است. دلیل این امر بطور مشخص مربوط است به رویکردی که رییس آن از هنگامه انتخابات ریاست جمهوری دوره نهم در جریان رقابتها اعلام کرد و توانست به مرحله دوم انتخابات راه یابد و سرانجام بیشترین آرای رایدهندگان را از آن خود کند. رویکرد منتختب دوره نهم ریاست جمهوری بر چند مشخصه استوار بود، نخست، گرایش آرمانگرایانه آن که بر بازگشت به اصول انقلاب اسلامی تاکید داشت. دوم، حرکت به جلو با نگاه به آرمانهای جاری در شعایر و قانون اساسی جمهوری اسلامی بدون هرگونه تساهل عملگرایانه ، سوم تاکید بر پیشرفت و توسعه بر محور عدالت خواهی. هر سه مشخصه بالا در دو سطح سیاستهای داخلی و خارجی سبب میشد تا دولت نهم پیشاپیش چهره یی متفاوت از حداقل با سالهای دهه هفتاد تا اوایل دهه ۸۰داشته باشد. نکته مهم در بروز بیرونی دولت نهم چالشگری آن با قاعدهیی بود که بهر حال طی سالهای پیش ازاین به ترتیبی بر سیاستهای اجرایی کشور سایه انداخته بود. همین چالش موجب میشد تا در پی استقرار دولت ناظران بیرونی و داخلی و در این حال جناحهای سیاسی همسو و رقیب تلقیهایی برخاسته از ترجیحات ذهنی خود را نسبت به آن اعلام کنند در این میان جریانی که همسو و همدلی خود را با گرایشهای دولت نهم بدون هرگونه انتظار تحولات آینده اعلام کرد اصولگرایانی بودند که نگرانی خود را از نوعی عقب گردها یا تردیدها به آرمانها و اصول جاری انقلاب و نظام جمهوری اسلامی اعلام کرده و بنابراین تعهدورزی دولت نهم به این اصول را غنیمت میشمردند. به هر حال استقرار دولت نهم نزد همه ناظران به نقطه عطف در تاریخ جمهوری اسلامی تعبیر شد این تلقی بیراه نبود چرا که دولت رییس جمهوری احمدی نژاد اکنون سیاستهایی را در بخشهای مختلف اقتصادی، سیاست خارجی و داخلی و فرهنگی اعلام کرده بود که مفهومی جز رویکرد به اصول جاری در شعایر انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی نداشت در واقع دولت نهم میخواست با تجدیدنظر در گرایشهای عملگرایانه که اکنون بازتابهایش را در نوع تعامل جهان خارج با جمهوری اسلامی و نیز اوضاع سیاسی - اقتصادی و فرهنگی کشور به وضوح نشان داده است بر گرایشی تاکید کند که معتقد بود میتواند بسرعت کشور را مقابل هر نوع آسیبی مصون کند. به این ترتیب میشد از پیش گمان برد که هر اقدام دولت نهم، حتی ترکیب وزیران و سیاستهای آنان در قوه مجریه نه تنها زیر ذرهبین ناظران و منتقدان قرار دارد بلکه توسط آنان مدام به چالش خوانده میشود. دستمایه دولت نهم برای عرض اندام در میدانی که جهت انجام وظایفش گشوده شده بود، همان تکیه بر شعایر اصولی و آرمانی با لحاظ توجه جدی به استقرار عدالت بود. به عقیده دولت نهم آنچه نظام جمهوری اسلامی را میتواند مقابل هر نوع تهدید و آسیب مصون نگهدارد، هم عرض بودن خواستهای دولت و ملت و در این حال فهم مشترک آن دو از یکدیگر است. به عبارت دیگر به اعتقاد دولت نهم، اگر مردم در اجرای سیاستهای دولتها، خود را شریک منافع آن دانسته و از این مسیر منتفع شوند، آنان بهترین همراهان دولت و به طریق اولی محکمترین پشتوانه دولت در همه عرصه های اجرایی خواهند بود. نکته مهم آنکه دولت نهم در حالی مستقر شد که روابط خارجی ایران با جامعه بینالملل به دلیل پرونده هستهای دچار بحران بود. به عقیده دولت نهم چاره تهران برای برون رفت از وضعی که غرب به سرکردگی آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران بوجود آورده، نه عقب نشینی عافیتطلبانه بلکه تاکید بر اصول اولیه انقلاب و همراه کردن مردم انقلابی با خود در دستیابی به حقوق هستهای صلحآمیز است. دولت نهم با رد قاطع اجبارهای غرب برای محدود کردن تلاش ملی و مستقل ایران انقلابی در دستیابی به فنآوری صلحآمیز هستهای کوشید ادبیاتی را جایگزین گذشته کند که در آن اصولگرایی و مبارزه برای حفظ آنها برجستهتر از هر چیز دیگر بود. این پیام نزد غرب مفهومی جز آن نداشت که اکنون در ایران دولتی مستقر است که اجبارهای غرب با آهنگ تهدید و تطمیع نمیتواند آن را از اصولش عقب بنشاند. همه تبعات سیاستهای خارجی و داخلی بطور مستقیم بر مسیری تاثیر میگذاشت که قرار بود دولت نهم در آن طی طریق کند. این مسیر بیگمان نه هموار بود و نه بیدردسر. باور دولت نهم در پیمودن مسیر اصولگرایانه تنها متکی بر یک اصل بود یعنی همانا حفظ و گسترش حمایتهای مردمی که پیروزی انقلاب اسلامی و استقرار جمهوری اسلامی مرهون حمایتهای آنان بود. پس دولت نهم بر یک خواست ملی اصرار کرد و آن نگرش عدالت ورزانه در اجرای سیاستها بود. این نگرش از آن رو حایز اهمیت و تاثیرگذاری بود که مردم بدرستی بر این اعتقاد بودند که باید در هر گام جمهوری اسلامی به سمت پیشرفت و ترقی اقتصادی، خو را در منافعش شریک بدانند. به اعتقاد دولت نهم، آنچه مردم را طی سالهای پیش از این دچار سرخوردگی کرده بود، فراموش شدن منافع آنان در سیاستهایی بود که بهرحال بعنوان برنامههای اقتصادی در پیشرفت و توسعه معرفی میشدند. به اعتقاد دولت نهم باید سیاستها از این پس به گونهای تدوین و اجرا میشد که مردم نخستین منتفعان آن باشند. دولت نهم برای این منظور شعارها و رفتاری را مطرح کرد که بتواند اطمینان لازم را برای مردم برای تعهدورزی دولت در تعقیب اهدافش بوجود آورد. ورود دولت در ساختارشکنی در عرصههای اقتصادی به همان منظور بالا انجام شد. اگرچه این رفتار به سرعت با واکنش منتقدان روبرو میشد اما به اعتقاد دولت رییس جمهوری احمدی نژاد، برای پاسخ به خواستهای مردم در استقرار عدالت چارهای جز این نیست. گذشت دو سال از استقرار دولت نهم تجربهای است که رییس جمهوری احمدی نژاد به همراه اعضای تیمش در کابینه تلاش کرد تا ضمن تبیین سیاستهای اصولگرایانه به ایجاد نهادهایی به این منظور همت کند. البته به اعتقاد دولت اصولگرا هنوز نهادسازی برای منظور بالا به طرز دلخواه انجام نشده، چرا که موانع پیش رو به تعدادی است که اجرای این سیاست را گاه دچار کندی و بلاتکلیفی میکند ولی تعهد دولت با حفظ پشتوانه مردم قادر است مسیر ناهموار را در خدمت به تحقق منظور یادشده در آینده تسهیل کند. هفته دولت فرصتی است تا رییس جمهوری احمدی نژاد و اعضای کابینهاش به تشریح و تبیین سیاستهای جاری دولت نهم پرداخته و دستاوردهای خود را در اینباره به مردم گزارش دهند. بیگمان دولت در ارایه گزارش خود مصون از نقد و نظرهایی نیست که یا بطور پایهای با نگرش دولت در اینباره مخالفند و یا در چگونگی اجرای سیاستها با آن اختلاف نظر دارند. مهم این است که دولت در ارایه گزارش عملکرد خود پاسخهای لازم را نیز برای منتقدان در اختیار داشته باشد. آنچه دولت نهم در این هفته میتواند به آن تکیه کند، دستاوردهایی است که بطور مستقیم با خاستگاه آن مربوط است یعنی دستاوردهای اصولگرایانه و نیز منافعی که از این رهگذر نصیب مردم شده است. حفظ این دو اصل نقطه قوت دولت در مقابل هر نوع چالشی است که ممکن است در عرصههای داخلی و خارجی پیش روی آن گشوده باشد. هفته دولت، فرصتی است که رییس جمهوری احمدی نژاد به همراه اعضای تیمش به بازخوانی سیاستهای اصولگرایانه و عدالت گرایانه پرداخته و بر شراکت مستقیم خود با منافع مردم عدالتخواه تاکید کند.