جلسه با صحنه اى خنده آ ور شروع شد و آن این بود که وقتى ژنرال دیوید پترائوس، فرمانده نیروهاى آمریکایى در عراق، روز دوشنبه ۱۰ سپتامبر مى خواست در مقابل کمیسیون هاى نیروهاى مسلح و امور خارجه کنگره گزارش خود را از اوضاع عراق ارائه دهد میکروفن مقابلش کار نمى کرد و این در حالى بود که شبکه CNN این اتفاق ها را به طور مستقیم پخش مى کرد. در بیرون کنگره نیز فعالان صلح طلب در حالى که لباس هاى سرخ رنگ پوشیده و به تقلید از مجسمه آزادى تاجى شبیه به آن بر سر خود گذاشته بودند مدام فریاد مى زدند: «ژنرال حقیقت را بگو». اما گفتن حقیقت کار هر کسى نیست. با این حال ژنرال مجبور بود تا دقایقى را براى تعویض میکروفن منتظر بماند و این شروع سختى براى جلسه اى بود که از ماه ها پیش از آن به عنوان جلسه اى تعیین کننده براى جنگ عراق نام مى بردند. تام لانتوس، رئیس دموکرات کمیسیون نیروهاى مسلح کنگره آمریکا نیز پیشاپیش نسبت به درخواست بودجه جدید براى ادامه جنگ در عراق هشدار داده بود.پترائوس در ابتدا اظهار داشت: «من خودم این گزارش را نوشته ام، بدون این که قبلاً آن را به پنتاگون یا کاخ سفید ارائه کرده باشم». موضوع مهم گزارش ژنرال پاسخ به این سؤال بود که آیا تصمیم ماه ژانویه گذشته بوش مبنى بر اعزام ۳۰ هزار نیروى اضافى به عراق، اوضاع این کشور و موقعیت نیروهاى آمریکایى را بهبود بخشیده یا نه؟ پترائوس در این باره ادعا کرد: «ما کاملاً به اهداف نظامى تعیین شده خود در اعزام این نیروهاى تقویتى و تازه نفس دست یافتیم.» وى نقشه ها، نمودارها و تصاویر زیادى را براى اثبات ادعاى خود مبنى بر تغییر در جغرافیاى جنگ و کاهش خشونت ها در عراق ارائه کرد. این فرمانده جنگ عراق در نهایت براى عقب نشینى از عراق نیز تنها به خروج ۴ هزار نیرو در ماه دسامبر و بازگشت نیروهاى اضافى یعنى همان ۳۰ هزار نیروى تازه نفس تا پایان سال بعد را پیشنهاد کرد در حالى که هم اکنون ۱۶۸ هزار سرباز آمریکایى در عراق حضور دارند. اما این گزارش آن چیزى نبود که دموکرات ها مى خواستند. رایان کراکر، سفیر آمریکا در عراق نیز که براى ارائه گزارش فراخوانده شده بود مى باید درباره اوضاع سیاسى عراق و بویژه روند پیشرفت طرح آشتى ملى در این کشور توضیح مى داد. وظیفه اى تقریباً غیرممکن که به نظر مى رسید حتى خود وى نیز اعتقادى به آن ندارد. کراکر در حالى که به نظر عصبى و نگران مى رسید گفت: «من تضمین نمى کنم که در عراق موفق خواهیم شد، اما امکان آن را نیز رد نمى کنم.» وى اتهام هاى خود را علیه ایران به زبان آورد و گفت: «به نظرم ایران نقشى منفى در تحولات عراق ایفا مى کند.» پترائوس نیز انگشت اتهام را به سوى همسایگان نشانه رفت و گفت: «ارسال اسلحه از کشورهاى همسایه عراق متوقف نشده بلکه میزان آن نیز افزایش یافته است». در ادامه این دو بر یک ادعا پافشارى کردند که ایران در صورت عقب نشینى آمریکا، به زودى جاى خالى آنان را پر خواهد کرد. اما ژنرال دیوید پترائوس بیش از همه مى داند که او حقیقت نزاع خونین عراق را نگفته است. کراکر هم همین طور. اما کاش جرأت آن را داشتند دست کم گوشه هایى از واقعیت ناکامى ارتش آمریکا را که حتى تصاویرش بر ذهن ها حک شده بازگو مى کردند. پس از شنیدن گزارش به اصطلاح تاریخى، پترائوس ناخودآگاه این ایده در ذهن ها آمد که به راستى پیوند سیاست با شگرد و فریب تا کجا ادامه خواهد یافت؟