اتحاد ملى در گرو انجام احکام اسلامى اگر احکام اسلامی، در کشور اجرا شود، همه گرهها و مشکلات باز و حل خواهد شد. مشروعیت همه ارکان نظام به تفکر اسلامى و به استوارى بر پایه اسلام است. حضرت امام (ره) یک وقت فرمودند: «اگر من هم از اسلام روى برگردانم، مردم مرا کنار مى گذارند.» حقیقتا اتحاد ملى در کشور باید در سایه اجراى احکام اسلامى باشد. قانون اساسی، محور اتحاد ملى قانون اساسی، علاوه بر اینکه ساختار سیاسى کشور را مشخص کرده و هر کس در جاى خود وظیفهاش معلوم است، میثاق ملى براى همه مردم، مسئولان، احزاب و اقوام کشور است. اگر همه در چارچوب قانون حرکت کنند، نه تنها اختلاف پدید نمىآید، بلکه محور قانون، اتحاد و انسجام صورت مىگیرد. بنابراین یکى از بهترین راهکارهاى عملى براى اتحاد ملی، التزام عملى به قانون اساسى است. با «من» مبارزه کنیم و «ما» شویم هر کدام از ما در درون خودمان و از وجود خودمان، شیطانى داریم که همان «من» ماست. همان خودخواهىها و هوسها و هوسرانىهاى ماست. مبارزه با آن هم خیلى قوت و شجاعت لازم دارد. شجاعت این مبارزه، بیشتر از شجاعت مبارزه با هر دشمن بیرونى است. چیزى که ما را از دست شیطان بزرگ نجات خواهد داد. مبارزه با منیتها «ما» شدن و «متحد شدن» است. در پیمودن راه امام خمینى (ره) پیمان ببندیم همان گونه که مقام معظم رهبرى فرمودند: «راه امام خمینى (ره) راه ما، هدف او هدف ما و رهنمود او مشعل فروزنده ماست.» باید همه آحاد ملت، کوچک و بزرگ، و مسئولان در سطوح مختلف و هر کس که کارى در دستش است، این نکته را حدیث نفس خود کند و پیمان ببندد که راه امام (ره) را ادامه دهد و به سمت هدفهاى او حرکت کند. راه امام خمینى (ره)، راه وحدت، انسجام، همدلى و یکپارچگى ملى است. پشتیبان ولایت فقیه باشیم محور اتحاد ملى و وفاق در جامعه و حکومت دینی، ولایت فقیه است. رهبرى نظام در هدایت وتربیت معنوى نقش اساسى و بىبدیل و محورى بازى مىکند. ولایت فقیه در نظام اسلامی، محور و تکیهگاه مردم محسوب مىشود و مردم با لبیک به نداى رهبرى در فراخوانهاى عمومى و شرکت در تصمیمگیرىها و تبعیت و پشتیبانى از ایشان، نقش بىنظیرى در اتحاد و مشارکت ملى ایفا مىنمایند. قطعا پشتیبانى و تبعیت از ولایت فقیه از راهکارهاى عملى اتحاد ملى است و به فرموده امام راحل عظیم الشان: «پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به این مملکت آسیبى نرسد.» حضور فعال و پر شور و نشاط در انتخابات انتخابات، فارغ از نتیجه آن، مهمترین عرصه نمایش مشارکت عمومى مردم است. برگزارى انتخابات و حضور فعال و باشور و نشاط مردم در آن، به دور از فضاى تشنج و درگیری، نفرت و خشونت سیاسى در بین مردم و خنثى نمودن توطئههاى دشمن و بیمه نمودن کشور در مقابل تهدیدات و خطرات، نمایشگر اقتدار و استحکام سیاسى و معنوى نظام و «اتحاد ملى » باشد. مقتدر و عزیز باشیم جامعه و نظام نبوی؛ توسرى خور، وابسته، دنبالهرو و دست حاجت به سوى این و آن دراز کن نیست؛ عزیز و مقتدر و تصمیمگیر است. صلاح خود را که شناخت، براى تامین آن تلاش مىکند و کار خود را پیش مىبرد. اتکا به خود ملت ایران، تاکنون با اتکا به خود در تمامى میادین قدم گذاشته است. مردم ایران در هیچ شرایطی، در هیچ وضعیتی، با هیچ کیفیتی، جز به قدم استوار خود، جز به حضور متحدانه مردمى خود، جز به اصول خود و جز به ایمان محکم خود متکى نبوده، در مقابل دشمنان و زورگوهاى جهانى یک قدم حاضر به عقب نشینى نیستند. احساس مسئولیت عمومى نسبت به سرنوشت جامعه همه باید احساس کنند که نسبت به سرنوشت جامعه تکلیف دارند. آن تکلیف را جستجو و پیدا کنند. در کار شخصى خود - چه کارهاى بزرگ و چه کارهاى کوچک- باید احساس همه مردم این باشد که این خانه، باید به دست صاحبان خانه- یعنى آحاد مردم - ساخته شود و دولت هم که مدیر و سرپرست این خانه است، باید برنامهریزى کند و کار هر کس و وظیفه هر مجموعه و قشرى را معلوم نماید، تا مردم بدانند تکلیفشان چیست و انجام بدهند. پىنوشت:به نقل از بولتن جامعه مدرسین حوزه علمیه قم