از سه شنبه گذشته تاکنون 37 تن از فلسطینی های غزه و کرانه باختری هدف عملیات های ترور، بمباران وعملیات نظامی اسرائیل بوده اند که طی آن ده ها تن نیز زخمی و تعداد قابل توجهی نیز دستگیر شده اند. رژیم صهیونیستی که از مدتها قبل برای غزه یک برنامه نظامی گسترده را تدارک کرده و رئیس ستاد ارتش آن نیز جهت نشان دادن اقتدار و توان بازدارندگی ارتش صهیونیستی به آن اصرار ورزیده، با همه نگرانی ها از نتایج احتمالی، قبل از پایان یافتن سفر بوش بدان دست زد با اینکه مانور نظامی صهیونیست ها برای حمله گسترده به غزه تلفات بالای صهیونیست ها را نشان داده ولی چراغ سبز بوش برای اعمال هرگونه فشار به فلسطینی ها، مجوز جنایات و کشتار علیه فلسطینی ها قرارگرفته است. غزه که مدت زیادی است در محاصره اقتصادی و مالی و امنیتی صهیونیست ها است با عملیات های نظامی وحشیانه شهدای خود را تقدیم می کند و همین عملیاتها در کرانه باختری نیز به تکمیل شهادت و دستگیری مجاهدین فلسطینی اهتمام دارد. وقایع هفته گذشته مشتمل بر چند نکته حائز اهمیت است: 1- اسرائیل ضمن تمایل به قدرت نمایی در غزه، نگرانی شدیدی نسبت به خسارتهای خود و نگرانی از نتایج احتمالی دارد و بواسطه توانایی نظامی و موشکی حماس و گروه های جهادی، عملیات گسترده علیه غزه را شروع نکرده و به یک« روند تدریجی و فزآینده» اکتفا کرده است. 2- عملیات نظامی اسرائیل با چراغ سبز بوش آغاز شده و اقدامات اسرائیل را «دفاع مشروع و قانونی از خود» می داند. بوش در دیدار با سران برخی کشورهای عربی نیز خواستار توقف میانجیگری آنان در بین فتح و حماس و جلوگیری از هر اعتراضی نسبت به اقدامات نظامی اسرائیل شده است. 3- با وجود بازتابهای گسترده این کشتارها در غزه و کرانه باختری ، واکنش های مردمی و رسمی از سوی کشورهای عربی با سکوت همراه بوده و صرفا بیانیه های اتحادیه عرب و کنفرانس اسلامی از سازمان ملل خواستار مداخله است. 4- اگر چه موضوع حمله به غزه و فلسطینی ها ، فصل مشترک همه جناحهای صهیونیستی است، ولی اولمرت ، نخست وزیر صهیونیستی، بیش از دیگر جناح ها از آن سود می برد. وی متهم است که با عقب نشینی از غزه، تهدیدات جدیدی را موجب شده است. 5- از آنجا که گزارش نهایی کمیته وینوگراد در «بررسی دلایل ناکافی اسرائیل در جنگ 33 روزه علیه حزب الله» تا ده روز دیگر منتشر خواهد شد، گفته می شود، اولمرت و کابینه وی با شرایط دراماتیک روبه رو بوده و احتمال سقوط اولمرت بشدت وجود دارد. لذا شدت بخشیدن به فجایع علیه فلسطینی ها برای کاهش فشار ناشی از گزارش وینوگراد می باشد. 6- براساس آخرین هماهنگی های صورت گرفته بین بوش واولمرت، حمله نظامی به غزه یک مرحله آزمون برای ماجراجویی جدید اسرائیل در منطقه ارزیابی شده و تعرضات اخیر ارتش صهیونیستی در جنوب لبنان با تغییر علائم مرزی در روستای غجر، ربودن ساکنین محلی درکنار نقض مستمر هوایی و دریایی لبنان و واداشتن جناح 41 مارس برای پرهیز از گرایشات توافقی، نمادهایی از این گمانه زنی است . اگر چه سیدحسن نصرالله به این گمانه زنی ها با قدرت پاسخ داده ولی سقف زمانی ماه مه (اردیبهشت ماه) آخرین فرصت ماجراجویی اسرائیل علیه فلسطینی ها یا لبنان و یا دیگر اهداف می باشد که در دوره ریاستی بوش خواهد داشت. 7- با وجودیکه در حملات رژیم صهیونیستی، حسام الزهار و فرماندهان عملیاتی حماس، جهاد اسلامی و فتح در غزه و کرانه باختری در بین اهداف تروریستی بوده و به شهادت رسیده اند ولی صهیونیست ها بدنبال اهداف بزرگتری از رهبران حماس و جهاد اسلامی نیز می باشند. اگر چه موضوعات دیگری مانند روند مذاکره تیم های فلسطینی ابومازن و رژیم صهیونیستی، نوع مواضع حکومت فیاض درخصوص این جنایات، احتمال سقوط حکومت اولمرت پس از انتشار گزارش وینوگراد نیز وجود دارند که براین فضای عملیاتی صهیونیستها تاثیر می گذارند ولی آنچه بیش از همه جای تامل دارد اینکه با همه «ادعا و سینه چاکی های عربی» که خود را متولی دفاع از آرمان فلسطین می دانند، سکوت رسمی عربی در قبال فجایع جاری در فلسطین و محاصره اقتصادی غزه که در آستانه یک فاجعه بشری است، مفهومی سوال برانگیز دارد که به نوع تعهدات این کشورها و بوش مرتبط است.
