دکتر یدالله جوانى
طی هفته های اخیر عملیات افتخارآفرین برخی از یگان های نیروی زمینی سپاه پاسداران در منطقه شمال غرب کشور علیه گروهک تروریستی پژاک با هدف برقراری امنیت در جدار مرز، اخبار این گروهک را در رسانه های بین المللی و منطقه ای برجسته ساخت. رهبران این گروهک و حامیان منطقه ای و فرامنطقه ای آن که هرگز تصور چنین عملیات برق آسایی را نداشتند، با اعلام آمادگی برای عقب نشینی از خاک ایران، خواهان قطع عملیات شده و برای این عقب نشینی طلب مهلت کردند. اکنون این گروهک تروریستی برای تصمیم گیری با دو گزینه روبه رو است.
1- ماندن در خاک ایران در جدار مرز و استمرار شرارت هایی مثل گذشته که بدون تردید این گزینه، نابودی آن را در پی خواهد داشت. نظام جمهوری اسلامی ایران در طی 32 سال گذشته نشان داده هرگاه اراده کند می تواند با توجه به توانمندی نیروهای نظامی و امنیتی خود، هر نقطه ای از سرزمین پهناور ایران را از وجود گروهک های تروریست و شرور وابسته به بیگانه پاک سازی کند. اکنون این اراده شکل گرفته و در شمال غرب باید امنیت کامل برای مردم برقرار شود؛ مردمی که حق حیات و زندگی شرافتمندانه را در کمال آرامش دارند و حاکمیت در ایران این حق را محترم شمرده و ادا خواهد کرد. گروهک پژاک که بیش از 75 درصد اعضای محدود و کم شمار آن را اکراد ترکیه، عراق و سوریه تشکیل می دهند و با کمک های مالی کشورهای غربی تجهیز شده، مشخص است که جایی در بین مردم کرد ندارد و صرفاً ابزاری در اختیار دشمنان ملت ایران برای فشار به جمهوری اسلامی می باشد. بنابراین نابود ساختن گروهکی که نه تنها پشتوانه مردمی ندارد، بلکه مردم کرد خواهان برچیده شدن بساط آن برای برقراری امنیت هستند کار دشواری نمی باشد.
2- عقب نشینی به داخل خاک عراق و متعهد شدن این گروهک و اقلیم کردستان عراق به نداشتن هیچ نوع تحرک در داخل ایران. این گزینه تنها راه نجات این گروهک بوده، لکن با فلسفه پیدایی آن در تعارض می باشد. غربی ها و برخی از کشورهای منطقه با اهدافی خاص نسبت به تجهیز این گروهک و پشتیبانی های مالی و رسانه ای از آن اقدام کردند. اگر قرار باشد این گروهک به پشت مرزهای ایران باز گردد و هیچ گونه تحرکی علیه جمهوری اسلامی نداشته باشد، آن همه سرمایه گذاری های غرب و دیگر حامیان این گروهک تروریستی برباد رفته است! این اشتباهی است که طی 32 سال گذشته دشمنان جمهوری اسلامی بارها و بارها تکرار کرده اند و کار دشمن احمق جز اشتباه و تکرار آن چیز دیگری نیست و این ما هستیم که همواره باید هشیار باشیم تا از اشتباهات دشمن دچار آسیب نشویم. اگر مروری بر نحوه شکل گیری و تحرکات گروهک های تروریستی و ضدانقلابی از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی تا به امروز داشته باشیم، ملاحظه خواهد شد که چگونه دشمنان در تجهیز و انجام پشتیبانی های گوناگون از این گروهک ها شامل منافقین، دموکرات ، کومله، خبات، رزگاری، گروهک های خلقی در خوزستان، ترکمن صحرا و سیستان و بلوچستان در دهه اول انقلاب و گروهک های جندالشیطان عبدالمالک ریگی معدوم در جنوب شرق و گروهک تروریستی پژاک در شمال غرب در سال های اخیر نقش داشته و لکن این گروهک ها نتوانسته اند هیچ یک از اهداف نهایی موردنظر قدرت های پشت صحنه خود را تحقق بخشند. اکنون این سردمداران گروهک پژاک هستند که باید با توجه به سرنوشت دیگر گروهک ها تصمیمی عاقلانه اتخاذ کنند. البته تجربه نشان داده که برخی از سردمداران خوش نشین در غرب مثل همین افراد معروف به رهبران پژاک که در آلمان زندگی می کنند، خیلی هم به فکر جان افراد خودشان نیستند. در چنین شرایطی است که خود اعضای فریب خورده باید برای آینده تصمیم بگیرند.