گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی واشنگتنپست 5 ژانویه 2011 (15 دی) در مقالهای به راهبردهای ایران در افغانستان پرداخت و نوشت: ایران به دلیل نگرانی از تداوم حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان فراتر از سال 2014، رویکردی تهاجمی برای شعلهور ساختن احساسات ضدآمریکایی در این کشور اتخاذ کرده و برای متقاعد کردن رهبران افغان در مورد غیرسازنده بودن مشارکت امنیتی مستحکم و طولانیمدت با آمریکا، تلاش میکند. ابتکار عمل ایران شامل تقویت روابط نزدیکتر با طالبان، حمایت مالی از سیاستمداران و رسانهها و گسترش روابط فرهنگی با همسایه شرقی است. اگرچه سالها این تلاش صورت گرفته؛ اما ایران در ماههای اخیر اقدامات و اراده خود را تشدید کرده است، زیرا آمریکا و افغانستان در مورد توافقنامه امنیتی گفتوگو میکنند که میتواند شاخصههایی را برای حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان فراتر از سال 2014 تعیین کند. گرایش ایران به حمایت از طالبان با تلاش آمریکا برای آغاز گفتوگوهای صلح با این گروه شورشی در قطر و نیز افزایش تنش میان ایران و آمریکا در خلیج فارس، همزمان شده است.
در ادامه مقاله آمده است: راهبرد ایران در افغانستان شبیه راهبرد آن در عراق است که مطابق آن، ضمن حمایت جدی از شورشیان، سیاستمداران عراق را به عدم اجازه به حضور آمریکاییها فراتر از سال 2011 ترغیب میکرد. ماه گذشته، ایران توافقنامه دفاعی دوجانبه با افغانستان به امضا رساند. به موازات نهایی شدن این توافق، علیاکبر صالحی، وزیر خارجه ایران، استدلال کرد که پایگاههای نظامی خارجی در منطقه منشأ اصلی بیثباتی هستند. او اظهار امیدواری کرد که نیروهای امنیتی نوظهور افغانستان بتوانند امنیت کشور را بدون کمک آمریکا تأمین کنند. حضور نیروهای آمریکایی در مرزهای شرقی ایران در یک دهه گذشته بهشدت مقامات ایران را نگران کرده است. آنها از اینکه پایگاههای آمریکایی در منطقه توانایی غرب برای جمعآوری اطلاعات در مورد برنامه هستهای ایران را ارتقا میدهد و به آمریکا پیشرفت راهبردی مهم در صورت بروز جنگ با ایران میدهد، در هراسند. تنش میان آمریکا و ایران ماه گذشته پس از دستیابی ایران به هواپیمای بدون سرنشین سازمان سیا تشدید شده است.
در پایان مقاله آمده است: ریاست حزب جمهوریخواه افغانستان و مشاور سیاسی حامد کرزی میگوید: «دولت ایران در سالهای اخیر، واردات سوخت به افغانستان را در طول زمستان قطع کرده و تهدید کرده است که دهها هزار پناهنده افغان را از ایران اخراج خواهد کرد... آنها از این موضوع برای فشار بر دولت افغانستان استفاده میکنند... آنها میدانند دولت افغانستان نمیتواند تمام پناهندگان افغان را بازگرداند.» مقامات آمریکایی بهدلیل ناکامی از حفظ گروه کوچکی از نیروهای خود در عراق پس از ضربالاجل 31 دسامبر 2011، ظاهراً مشتاق توافق با افغانستان برای امضای توافقنامه مشارکت نظامی فراتر از سال 2014 هستند. در عین حال، دولت اوباما متعهد شده است عملیاتهای نظامی مهم در افغانستان را در سال 2014 پایان دهد. آمریکا در افغانستان اهرم فشار بیشتری در مقایسه با اهرم فشار خود در عراق دارد؛ زیرا به نظر میرسد دولت افغانستان همچنان بهطور جدی به کمکهای آمریکا در سالهای آینده نیاز دارد. گفتوگوهای آمریکا و افغانستان در مورد توافقنامه تداوم حضور نظامی آمریکا، در ابتدا قرار بود سال گذشته نهایی شود؛ اما حامد کرزی از این گفتوگوها به عنوان اهرم فشار برای مخالفت با حملات شبانه نیروهای آمریکایی به روستاها استفاده میکند. دیپلماتهای آمریکایی در این گفتوگوها به دنبال کاهش مسائل و ترغیب افغانستان به مشارکت نظامی در این حملات هستند. مقامات آمریکایی میگویند انتظار دارند این گفتوگوها در این ماه از سر گرفته شود؛ به این امید که تا اواخر بهار، توافقی اصولی حاصل شود.
بصیرت: نویسنده درباره حضور نیروهای آمریکا در افغانستان طوری صحبت میکند که گویا همه باید حضور اشغالگرانه نیروهای نظامی آمریکا را در افغانستان بپذیرند و به آن اعتراض نکنند و پس از این پذیرش به سایر امور بپردازند، حال آنکه تمام مشکلات افغانستان به سبب حضور نامشروع نیروهای بیگانه و بهویژه آمریکا در افغانستان است. یقیناً با خروج هر چه زودتر نیروهای اشغالگر از افغانستان معضلات این کشور که آمریکاییها مسبب آن هستند و از آن سوءاستفاده میکنند، با مشارکت کشورهای همسایه زودتر و به نحو بهتر حل و فصل خواهد شد. جوسازی رسانههای آمریکایی علیه ایران به سبب این است که ایران این خط مشی منطقی و مورد قبول مردم افغانستان را تبلیغ و دنبال میکند.