گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی آسیاتایمز 26 می 2012 (6 خرداد) در مقالهای به گفتوگوهای هستهای میان ایران و شش قدرتجهانی پرداخت و نوشت: گفتوگوهای هستهای در بغداد هیچ پیشرفت عظیمی به همراه نداشت که در واقع جای تعجب هم نیست. حداقل نتیجه نشست آنها، تعیین تاریخی برای دور دیگری از گفتوگوها بود. شکافهای میان دو طرف به حدی عمیق است که گفتوگوها سالها شکستخورده مانده است. بهطوریکه دنیس راس، مقام بلندپایه سابق در اینباره گفت: «این ایده که شما تنها پس از دو دور گفتوگو به پیشرفت برسید، با توجه به تمام شرایط موجود، واقعگرایانه نیست.» مطابق بیشتر جوانب، ایران و قدرتهای غربی در رسیدن به تفاهم و مصالحه منافع بسیاری دارند و این هدف در دسترس است. با وجود این، موانع جدی همچنان باقی است. در صورتی که گفتوگوها به شکست بینجامد، آمریکا باوجود بیمیلی، به آخرین حربه خود یعنی جنگ با جمهوری اسلامی متوسل خواهد شد تا از دستیابی این کشور به تسلیحات هستهای جلوگیری کند.
در ادامه مقاله آمده است: در واقع، وضعیت حرکت ایران به سوی تسلیحات هستهای، نهتنها به حمله علیه این کشور مشروعیت بینالمللی میدهد، بلکه با فشارهای فزایندهای روبهرو خواهد شد. با وجود این، ظاهراً پیشرفت واقعی در گفتوگوها به دست آمد، هرچند بسیاری از جزئیات مهم در دسترس عموم قرار نگرفت. یک مقام ارشد دولت آمریکا گفت: «حتی باتوجه به اختلافهای چشمگیر، زمینههای مشترکی وجود دارد... در مورد تمام جنبههای غنیسازی 20 درصدی توافق وجود دارد.» این موضوع به غنیسازی 20 درصدی اشاره دارد که با اورانیوم با غنای 90 درصد فاصله اندکی دارد. پایان غنیسازی در سطوح بالاتر و تعطیلی تأسیسات فردو که در زیر زمین قرار گرفته، یکی از درخواستهای کلیدی غرب بهشمار میرود. با وجود این، در مورد نحوه حلوفصل مسئله غنیسازی 20 درصدی توافق وجود ندارد. ایران بر حق غنیسازی ایران حداقل در سطح 5/3 تا 5 درصد پافشاری میکند و بیشتر تحلیلگران رها کردن آن برنامه را بهشدت دشوار میدانند.
در پایان مقاله آمده است: بهطور عادی، ایران بهعنوان عضو انپیتی اجازه غنیسازی دارد؛ اما در قطعنامه 1696 شورای امنیت سازمان ملل، این حق از ایران گرفته شد؛ زیرا در مورد ماهیت برنامه هستهای ایران و نقض مکرر انپیتی ازسوی مقامات این کشور تردیدهایی وجود داشت. بهعلاوه، غنیسازی اورانیوم تنها بخشی از برنامه هستهای ظاهراً نظامی ایران است و بسیاری از تحلیلگران معتقدند حتی توقف کامل غنیسازی از حرکت ایران در مسیر پیشرفت بهسوی ساخت بمب هستهای جلوگیری نخواهد کرد. همچنین فعالیتهای هستهای ایران تنها یک حوزه از تنش میان ایران، همسایگان و غرب است. بلندپروازیهای ایران و خیزش تدریجی بهسوی تبدیل شدن به قدرتی منطقهای، همسایگان این کشور در خلیجفارس و سایر قدرتها را در منطقه با مخاطرات و چالشهای جدی روبهرو خواهد کرد. مهدی خلجی، از مؤسسه سیاست خاورنزدیک واشنگتن، میگوید: «آیتالله خامنهای متقاعد است که غرب بهدنبال تضعیف جمهوری اسلامی از طریق «تهاجم نرم فرهنگی و سیاسی» است و مصالحه در مورد برنامه هستهای بهطور اجتنابناپذیر به امتیازدهی در مورد مسائلی مانند حقوق بشر و دموکراسی و در نهایت تغییر رژیم خواهد انجامید.»
بصیرت: نویسنده یادداشت بیشتر درصدد است القا کند که فعالیتهای هستهای ایران خطرناک است و ایران در هیچ وضعیتی حاضر به دست کشیدن از آن نیست و برای تقویت این نگاه القایی، به «نقض مکرر انپیتی» از سوی ایران اشاره میکند، بدون اینکه به بخشهای مثبت گزارشهای آژانس درباره فعالیتهای هستهای ایران توجهی داشته باشد و بیطرفانه از حقوق هستهای ایران سخنی بگوید.