پایگاه بصیرت،گروه بین الملل؛روز گذشته شورای امنیت سازمان ملل، قطعنامهای را علیه گروه تکفیری صهیونیستی داعش و جبهه النصره تصویب کرد که به موجب آن، شش نفر از سران تروریستها در فهرست سیاه قرار گرفتند و کسانی که تروریستها را تحت حمایت مالی، تسلیحاتی و استخدامی قرار میدهند، تهدید به تحریم شدند. پس از اینهمه جنایت داعش و جبهه النصره و صدور چنین قطعنامه ضعیف و محتاطانهای، این پرسش برای افکار جهانی پیش میآید که چرا شورای امنیت سازمان ملل همیشه در این موارد با تأخیر ورود پیدا میکند و واکنش بسیار ابتدایی و کاملاً نامناسب نسبت به آنچه که واقع شده و یا در جریان است، نشان میدهد. بیش از یکماه بمباران وحشیانه غزه و شهادت دوهزار نفر و جراحت بیش از ده هزار نفر و تخریبهای بسیار هولناک برای ورود و اقدام شورای امنیت سازمان ملل کافی نبود؟ آیا این شورا در مواردی هم که منافع قدرتمندان مخدوش میشود، با تأخیر و اینگونه عمل میکند؟ دست این شورا رو شده و مشروعیتی ندارد و جهانیان آن را شورای حمایت از منافع زورگویان و جنایتکاران میشناسند و به آن امیدی ندارند و در برابر همه اقداماتش همیشه یک علامت سؤال بزرگ معنادار میگذارند.