بسماللهالرحمنالرحیم
مقامات آمریکایی از حضور 16 هزار جنگجو از بیش از 90 کشور جهان در سوریه خبر میدهند. هماهنگ کننده وزارت خارجه آمریکا در امور مبارزه با تروریسم گفت: این بزرگترین هجوم جنگجویان خارجی به یک کشور است و بسیاری از این افراد به گروه تروریستی داعش پیوستهاند.
این اعتراف، سند دیگری از وجود توطئه بزرگی است که علیه دولت سوریه تدارک دیده شده است. قطعاً کمتر کشوری میتواند با این حجم از توطئه مقابله کند و این، خود تاییدی بر استقامت و پایداری مردم سوریه است.
تردیدی نیست که اگر همدستی برخی دولتها نبود امکان حضور این لشکر انبوه تروریستها در سوریه میسر نمیشد.
با اینحال آنچه مسلم است و مایه شگفتی جهان و سرخوردگی حامیان تروریستها شده است این است که با وجود این توطئه عظیم، دولت سوریه همچنان پا برجا مانده و حتی نشانههای محکمی دارد که روز به روز بر ثبات و استحکام دولت سوریه افزوده میشود و تحلیل گران معتقدند هیچ نشانهای که بر احتمال سقوط رژیم بشار اسد در آینده نزدیک دلالت داشته باشد، وجود ندارد هر چند رسانههای دروغپرداز سران ارتجاع عرب، جنگ روانی جدیدی را علیه دولت سوریه به راه انداختهاند.
منابع غربی اذعان میکنند که حکومت کنونی سوریه همچنان از حمایت بخش بزرگی از مردم این کشور برخوردار است و حامیان و مدافعان دولت سوریه حاضرند برای دفاع از حکومت تا پای جان ایستادگی کنند.
بقای حکومت سوریه موجب خشم دولتهایی شده است که در چهار سال گذشته از هیچ کوششی در جهت سرنگون ساختن این حکومت ابا نداشتهاند.
در این میان، دولت آمریکا یکی از طرفهای اصلی است که از بحران سوریه ضربه خورده است. اکنون سیاست واشنگتن در قبال سوریه کاملاً دچار سردرگمی است. آمریکاییها در ابتدا و به تحریک رژیم صهیونیستی، به منظور سرنگونی حکومت سوریه، با تمام امکانات وارد صحنه شدند و تا آستانه لشکرکشی نظامی نیز پیش رفتند ولی به سرعت متوجه خطر دامی که صهیونیستها پهن کرده بودند، شدند.
دولت آمریکا دریافت که حتی در صورت حذف دولت فعلی سوریه، شرایطی که پدید خواهد آمد هرگز به نفع آمریکا نخواهد بود و اهداف آمریکا را محقق نخواهد کرد. بلکه، این، تنها رژیم صهیونیستی است که از آن شرایط بهرهبرداری خواهد نمود. مشکل اصلی دولت آمریکا در سوریه این بوده و هست که قادر نیست جایگزین قابل اعتمادی که بتواند اهداف مورد نظر آمریکا را در سوریه پیاده کند، بیابد.
از طرف دیگر، افکار عمومی آمریکا و احزاب و گروههای سیاسی رقیب، دولت آمریکا را به دلیل ناکامی سیاستهایش در سوریه تحت فشار قرار دادهاند. این گروهها، دولت آمریکا را به بیکفایتی و عدم توانایی در مدیریت بحران سوریه متهم میکنند و نشانه آنرا ثبات روزافزون حکومت سوریه و خارج شدن ابتکار عمل از دست آمریکا میدانند. منتقدین، همچنین دولت را متهم میکنند که میلیاردها دلار را در سوریه، هزینه تسلیح و آموزش گروههایی کرده است که درحال حاضر به هیچ دردی نمیخورند و در واقع، سرمایههای صرف شده را به هدر دادهاند. مردم آمریکا واقفند که سیاستهای غلط و نسنجیده دولتشان در منطقه، و به خصوص در سوریه عامل پیدایش و رشد گروههای تروریست و تکفیری شده است.
دولت آمریکا اکنون در قبال سوریه بر سر یک دو راهی دچار تردید شده است. از یکسو، نمیتواند دست روی دست بگذارد و تنها نظارهگر اوضاع باشد چرا که تا به حال هزینه بسیاری را برای سرنگونی دولت سوریه صرف کرده است و باید پاسخگوی افکار عمومی داخلی در این باره باشد.
بی تفاوتی آمریکا در قبال سوریه همچنین به تضعیف متحدین منطقهای آمریکا از جمله، ترکیه، عربستان و قطر نیز منجر خواهد شد که از ابتدا و در جبههای مشترک درصدد سرنگونی حکومت سوریه بودهاند.
از سوی دیگر، آمریکاییها میدانند جایگزین حکومت کنونی سوریه، هرج و مرج و حاکمیت گروههای افراطی و تروریستها خواهد بود و هیچ تضمینی وجود ندارد که این گروهها تحت اراده و خواست آمریکا عمل کنند. ضمن اینکه، اختلاف میان گروههای مخالف دولت سوریه آنچنان گسترده و عمیق است که سرنگونی حکومت سوریه، ابتدای جنگ و درگیری میان مخالفان خواهد بود و چه بسا سالها این درگیریها ادامه خواهد یافت.
در همین حال، نشانههای جدیدی پیدا شده است که حاکی از استحکام و ثبات یافتن بیشتر حکومت سوریه است. شکست سنگین گروه تروریستی داعش، در مناطق شمالی سوریه و همچنین پیروزیهای مهم ارتش سوریه و حزبالله لبنان در منطقه استراتژیک القلمون، اتفاقاتی است که بر سردرگمی آمریکا در سوریه افزوده است.
در چنین شرایطی، روسیه بر ادامه حمایت خود از دولت سوریه تاکید کرد. پوتین رئیسجمهور روسیه در اظهاراتی صریحاً عنوان کرد که مسکو همچنان از دمشق حمایت میکند. جمهوری اسلامی ایران نیز در هفتههای اخیر بارها بر ادامه حمایت خود از دولت سوریه تاکید کرده است.
مجموعه این تحولات، بیانگر این نکته است که حکومت سوریه همچنان پا برجا خواهد بود و این واقعیتی است که آمریکائیها چارهای ندارند به جز اینکه آن را بپذیرند و در سیاستهای خود در سوریه تجدیدنظر کرده و آنرا برپایه تعقل و واقع بینی تنظیم کنند.