ر- ثرایی
مقدمه:
با انتخاب آقای احمدی نژاد به ریاست جمهوری اسلامی ایران و باگذشت بیشتر زمان، اظهارنظرهای متفاوت و بعضاً متناقضی از سوی مخالفان و موافقان بیان شده و می شود؛ اما کمتر دیده شد که به صورت دقیق و موشکافانه به عمق این انتخاب مردمی در مجامع و محافل و رسانهها پرداخته شود؛ از همه مهمتر، این انتخاب پیامهای بسیار واضح و در عین حال دقیقی برای دشمنان نظام به سرکردگی آمریکا داشت که اگر با دقت به آن توجه کنند، قطعا در سیاست ارعاب و تهدیدی سالهاست در پیش گرفته اند تجدیدنظر خواهند کرد؛ سیاستی که برای کسانی که داخل ایرانند و با فرهنگ بسیجی و شهادت آشنایند، آن را به یک شوخی بیشتر شبیه می دانند تا یک سیاست عاقلانه منطقی و از موضع قدرت؛ و در صورتی که به عمق دلایل این انتخاب نظر کنند هرگز در مخیله خود جرات نخواهند یافت به این کشور و این ملت نظر سوء بیفکنند و برای مقابله با آن، شیوههای ناموفق آزموده در جاهای دیگر را تکرار نخواهند کرد.
آنچه در این نوشتار به دنبال آن هستیم نه معرفی شخصیت سیاسی فرهنگی و ... آقای احمدی نژاد، یا نقد عملکرد چند ماهه وی، بلکه واکاوی حقیقتهایی است که در ورای رای و اقبال مردم به ایشان، که ناشی ازعملکرد قبلی و شعارهای حین انتخابات وی بود، نهفته است؛ حقایقی که هم وظیفه مسئولین و خاصه شخص ریاست محترم جمهور را در تحقق و ایستادگی بر شعارهای ارزشی و سازش ناپذیری اش، سنگین تر می کند و هم دشمن را به تجدیدنظر در سیاست ارعاب و تهدید در مقابل ملت قهرمان ایران وادار خواهد کرد که به گوشههایی از آن اشاره می شود: