گروه 1+5 تاکنون چندین نشست به منظور تصمیم گیری درباره مسئله هسته ای ایران برگزار کرد. در آخرین اظهار نظرهای برخی اعضاء این گروه شاهد طرح «فرصت جدید» به ایران هستیم. سفیران چین و روسیه در آژانس اعلام کردند که یک فرصت جدید 60 روزه به ایران داده شود. معاون خانم رایس، وزیر خارجه آمریکا در واکنش به پیشنهاد فوق تاکید کرد: این ضرب الاجل باید هر چه کوتاهتر باشد. این اظهار نظرها نشان می دهد که هیچ یک از اعضای گروه 1+5 آمادگی لازم برای فشارهای مضاعف به ایران را ندارند. به همین جهت نماینده چین اعلام کرد که گروه 1+5 هنوز تلاش برای پیش نویس جدید را آغاز نکرده است.1- اولین مانع در دستیابی به اجماع، عدم توجیه منطقی درباره تحریم های فراتر از فناوری هسته ای وموشکی ایران است. گزارش های دبیرکل آژانس نشان داد که برنامه هسته ای ایران بسمت نظامی منحرف نشده است. از این رو، روسیه و چین معتقدند که محدودیت ها باید تنها به مسایلی مربوط باشد که ایران را از دستیابی احتمالی به سلاح هسته ای باز دارد.2- منافع اقتصادی و جایگاه ایران در سبد تجاری کشورها دومین عامل کندی در تصمیم گیری گروه 1+5 می باشد. روس ها و چینی ها نمی خواهند منافع اقتصادی خود ایران را محدود سازند. آنها اگر قطعنامه 1737 را امضا کردند بدین جهت بود که همکاری هسته ای و موشکی خود با ایران را مستثنا کرده بودند. کشورهای اروپایی نیز همین نظر را دارند. به تعبیر فایننشال تایمز گر چه کشورهای غربی بدنبال گسترش تحریم های تجاری برضد ایران هستند ولی کشورهای عضو اتحادیه اروپا در خصوص کاهش اعتبارات صادراتی به ایران با اختلاف نظرات زیادی روبه رو هستند. این اتحادیه هم اکنون 20 میلیارد دلار اعتبارات صادراتی به ایران اختصاص داد و آلمان و ایتالیا بیشترین سهم را دارند. آلمان تنها با کاهش این اعتبارات موافقت کرده اما برای قطع کامل آن به شدت مخالفت نموده است. ایتالیا بخاطر منافع تجاری گسترده با ایران مدعی است که باید در هر نوع تصمیم گیری گروه 1+5 حضور داشته باشد.3- عدم تغییر رفتار ایران پس از فشارهای متعدد اقتصادی، سیاسی و جنگ روانی نقش قابل توجهی در مخالفان هسته ای داشته است. اکنون بسیاری متقاعد شده اند که اهرم فشار برای تغییر رفتار ایران کارآمد نیست از همین رو آمریکایی ها و برخی از کشورهای اروپایی سعی دارند با ارائه مصادیقی، القاء نمایند که فشارها تاثیرگذار بود. مک کورمک در این رابطه اعلام کرد که فشارهای اخیر اثرات شگفت انگیزی در داخل ایران ایجاد کرده است. آنها اظهار نظرهای محدود برخی جریانات سیاسی و افراد داخل کشور را مصداق تاثیر فشارها دانستند. در حالی که این اظهار نظرها ضمن اینکه بیانگر فضای باز کشور است، اما به معنای تغییر رفتار ایران و یا تعیین کننده در استراتژی ایران نیست.4- علی رغم واقعیات فوق، این نکته نباید نادیده گرفته شود که آمریکا در خاورمیانه خود را با دو چالش کلیدی روبه رو می بیند. چالش عراق و چالش ایران. حیات و بقاء نومحافظه کاران آمریکا برحل دو چالش استوار است. در واقع دو چالش مذکور پل پیروزی کاخ سفید در خاورمیانه و انتخابات آتی در آمریکا است.کاخ سفید در اولویت بندی دوچالش فوق، عراق را کلیدی تر می داند. از این رو اگر خود را از باتلاق عراق نجات دهد می تواند چالش دوم را مهار نماید. از این رو اجلاس امنیتی عراق که در روزهای 20و 21 اسفند شروع می شود، برای آمریکایی ها بسیار مهم است. مهمتر از همه کاخ سفید برای حضور ایران و سوریه در این اجلاس براساس توصیه های مکرر و صاحب نظران این کشور حساب ویژه ای باز کرده است. بنابراین، کاخ سفید در شرایط کنونی مایل است که تصمیم گیری در گروه 1+5 با کندی پیش رود. همچنین با طرح «فرصت جدید» روسیه و چین همراهی نشان داده تا مانعی پیش روی مشارکت ایران در اجلاس امنیتی بغداد ایجاد نشود.نتیجههیچک از ابزارهای مورد نظر غرب قادر به تغییر رفتار جمهوری اسلامی ایران نیست. نه ابزارهای نظامی و نه فشارهای اقتصادی و نه اهرمهای دیپلماتیک برای انزوای ایران امکان نابودی یا تعطیلی فناوری هسته ای ایران را ندارند. اکنون برای همگان محرز است که در صورت هجمه علیه تاسیسات هسته ای ایران، همانطور که رهبر معظم انقلاب فرمودند، پاسخ دردناکی را خواهند دید. اگر چه آژانس بین المللی انرژی اتمی همکاری خود را با 23 پروژه هسته ای ایران معلق کرده لکن تاکنون نتایج بازرسی ها نشان داد که برنامه چرخه تولید سوخت ایران به هیچ وجه به خارج از مرزها متکی نیست فلذا هیچ خللی در پیشرفت آن نخواهد داشت. تاکنون اثبات شد که اقدامات تحریمی غرب نه تنها ایران را ضعیف نکرد بلکه بیش از پیش قویتر شده و در شرایط تحریمی تلاشگران ایران به موفقیت های بیشتری دست یافتند. آغاز احداث نیروگاه 360 مگاواتی توسط مهندسین ایرانی تصمیم جدیدی است که شرایط تحریمی برای ما ایجاد کرد. اگر این شرایط نبود، معلوم نبود که چنین گامهای موفقیت آمیزی برداشته می شد. بنابراین تنها راه غرب مذاکره با ایران بدون پیش شرط و پذیرش برنامه های صلح آمیز هسته ای ایران است و غرب باید بداند که هر قدر فشارهای خود را زیاد کند جمهوری اسلامی ایران نیز خواسته های خود را بیشتر خواهد کرد و در این صورت متضرر اصلی خود غرب خواهد بود. دبیرکل شورای امنیت ملی ایران خواست ملت ایران را اینگونه برای غربی ها بازگو کرد.« اگر قطعنامه صادر شود، شرایط تغییر می کند.» یعنی ایران که اکنون با شرایط موجود حاضر به گفتگو با اروپایی ها است، در صورت صدور قطعنامه شرایط کنونی را ملاک قرار نخواهد داد.