سعدالله زارعى
نــتــایــج انــتــخــابــاتــى جــمـــعـــه اول اسفندماه نشان مى دهد پس از یک دوره نسبتاً طـولانى تنازع جناح ها در فضـاى سیـاسـى ، اینک مجـلـس هـفـتـم بـا یـک رویکرد کاملا تـازه در حال شکل گیرى است .در میان نیروهایى که به مجلس راه یافته اند، حداقل 200 نیروى جدید مشاهده مى شود، این به آن معناست که «خانه مردم » به یک خانه تکانى اساسى روى آورده است.
واقعیت این است که از انتخابات مجـلـس سـوم (فـروردیـن1367) تـا پایان انتخابات مجلس ششم (یعنىدر یک دوره 16 ساله )گروه هاى سیاسى بـا اولـویـت دادن بـه مـبــاحــث درون گروهى خود فضاى سیاسى کشـور را بشدت متشنج مى کردند .در این میان وظایف اصلى مجلس و مسایل اصلى تــوده هــا مــورد کـم تــوجــهــى قــرار مى گرفت .برهمین اساس اگرچه نظام جمهورى اسلامى خدمات فراوانى به خصـوص در حـوزه زیـرساخـت هـاى اقتصادى انجـام داد ولى در عین حال بسیـارى از فرصت هاى ملى کـه بـایـد صرف حل مشکلات مردم مى شد، در منـازعه بـى رحمانه جنـاح هـا از مـیـان رفتند . رهبر معظم انقلاب حداقل از آذر 71 تـلاش وافـرى را شـروع کـردنـد تــا را به عنوان کانون «عدالت اجتماعـى » تحـرک اقتصادى ـ اجتـمـاعـى کـشـور نماینـد،اما این مـوضوع که از متن نیـاز توده ها بر مى خاست کمـتـر تـوجهـات مسئولان را برمى انگیخت .بعداً وقتى رهبر معظم بـر مبارزه با فقر و فسـاد و تبعیض انگشت گذاشتند عده کمى از متولیان به این » باور «رسیده بودند .
از این رو رهبرمعظم چند سال بعد به طور پى درپى سال هـا را با محور توجه به مشکلات مردم نامگذارى کردند .اما این همه با آن سـرعتى که مورد انتظار رهبر بود جاى مناسبى در کارکرد مسئولان پیدا نمى کرد .
کارکرد شدیداً سیاسى مجلس ششم بیش از گذشته «سیاست محورى» را از منظر اجتماعى مورد سئوال قرار مى داد . وقتى کارگردانان مجلس ششم نتوانستند طرح هاى مهم خود را براى محور قراردادن » مقوله سیاست «پیش بـبـرند و با بى اعتنایى مـردم هم مواجه شدند بیش از پیش بر نیاز واقعى شهروندان وقوف پیدا شد . انتخابات مجلس هفتم در واقع محک ملت براى توجه دادن مسئولان به«مسأله اصلى » بود .در فضایى که گروه هاى دوم خردادى بى توجهى مردم به احزاب سیاسـى را » بى توجهى مـردم به انقلاب و سرنـوشت خود «نامگذارى کرده بودند و از این رو از حضور حداکثر 12 درصدى مردم سخن مى گفتند، مردانى با عنوانى نسبتاً آشنا وارد میدان شدند و به مردم گفتند مسأله اصلى را مى دانند و براى آن » عازم «شده اند .روز جمعه مردم اعتماد خود را به شعار صادقانه اى که شنیده بودند الصاق کردند و فرصتى فراهم شد تا شعارى که از متن خبر مى داد، محک تجربه بـخـورد .آیا در عینیت اجتماعى اتفاقـى در متن مى افتد؟ پاسخ این سئوال را باید در اسفند 86 جستجو کرد . نتیجه انتخابات نشان مـى دهـد مـردم از جناحى روى نگـردانده اند تا به جناح دیگرى روى آورند .کما اینکـه در دوم خرداد 76 و 18 اسفند 78 هم مردم از جناحى رو نگردانده بودند تا به جناحى دیگر روى کنند .
واقعیت این است که مردم اصلا به کاندیداها به عنوان جناح رأى نمى دهند و به شعارهاى جناحى توجه ندارند . مردم وقتى نظام جمـهـورى اسلامـى را تأسیس کـردند، شعار » آزادى ، استقلال و جمهورى اسلامى «را حاصل شده مى دانستند .بر همین اساس هر نوع شعـارى که با پـرسه زدن بر گرد یکى از ایـن واژه ها طـراحى و تعقیـب مى شد، در منظر اجتماعى ، کارى » تکرارى «تلقى مى گردید . مردم خـود را پاسـدار آزادى ، استقلال و جمـهـورى اسلامى مى دانـنـد بنابـراین درست این بـود که نماینـدگـان و دولتیان بـه مردم بگویند بـراى حـل مشکلات آنان چه کار مى خواهند بکنند .در این چند سال در واقع هدفى که مردم با افتخـار جـان و جوان خود را نثار آن کـرده بـودند و هر لحظه دیـگـرى آمادگى ادامه راه را داشتند، عده اى آنها را به عنوان شعار خود درآورده بودند درحالى که وظیفه آنان رسیدگى به معیشت و امور جارى ونیز تأمین همه جانبه آینده آنان بود . در انتخابات مجلس هفتم » یک نگاه تازه «متولد شد .این بار کاندیداها به طور یکپارچه (درهمه جناح ها )به مردم گفتند مسأله اصلى را مى دانند و توانایى حـل آن را دارند .مـردم به کسانى که در آنان صداقت بیـشـتـرى حس مى کردند رأى دادند حالا آنان » آبادگران ایران اسلامى «اند .این گروه و این مجلس فقط با همین تراز از سوى مردم ارزیابى مى شوند .