بصیرت: در خبرها آمده بود که "آنکارا، بغداد و واشنگتن" برای مبارزه با شورشیان پ.ک.ک به توافق رسیدهاند. براساس این توافق یک مرکز فرماندهی با مشارکت نمایندگان عراق، ترکیه و امریکا در اربیل برای جمعآوری اطلاعات دربارهی عناصر "پ.ک.ک" تأسیس خواهد شد.
از سوی دیگر آقای موفق الربیعی، مشاور امنیت ملی عراق در سفر به تهران اظهار داشت که در میان ساکنان پادگان اشرف افرادی هستند که دستشان به خون مردم ایران آلوده است که براساس موافقتنامهی امنیتی [با امریکا] میتوان آنها را تحویل ایران داد.
علاوه بر اظهارات آقای ربیعی، در آخرین روزهای حکومت جرج بوش، شاهد بیان صریح خانم رایس وزیر امور خارجه امریکا دربارهی ماهیت تروریستی مجاهدین بودیم که بهمثابه رأی صادرهی امریکا دربارهی این پرونده بود.
بنابراین سیاست مقابله با گروه تروریستی مجاهدین را نیز میتوان یک توافق سه جانبه بین عراق، امریکا و ایران دانست، توافقی که همچون نمونهی ترکیه که تنها با حضور وزرای خارجهی ترکیه و عراق و عدم حضور نمایندهی سیاسی واشنگتن صورت گرفت.
اینکه نتیجهی این توافق چه خواهد بود و چه آثاری برجای خواهد گذاشت، موضوعی است که در درجهی دوم اولویت قرار دارد؛ موضوع مهم این است که اساساً چرا امریکا بهعنوان بزرگترین دشمن ایران، حاضر به حمایت رسمی و علنی از مجاهدین نشده، بلکه آنها را محکوم مینماید؟
چرا امریکا پس از 6 سال تجربهی عینی و عملیاتی این گروه، به این نتیجه رسیده است که حمایت از این گروه هیچ نفعی به حالش ندارد و میبایست رسماً آنرا محکوم نماید و آنرا از فهرست دوستان خود خارج نماید!
علیرغم برخی توهمات دربارهی اطلاعیهی سفارت امریکا در عراق در مورد این گروه و ادامهی حضور نیروهای امریکایی در اردوگاه اشرف و برخلاف القائات مجاهدین که سعی دارند آنرا پذیرش مسؤولیت ِ حفظ امنیت اعضای مجاهدین از سوی امریکا جا بزنند، شبکهی امریکایی فاکس نیوز صراحتاً اعلام داشت:
« دولت امریکا دیگر برای مجاهدین شرایط افراد حفاظت شده که در سال 2003 به آنها اعطا کرد را در نظر نمیگیرد و تنها پشتیبان حکومت عراق برای تشویق افراد به خروج از عراق است. »
فاکس نیوز که در طول 6 سال گذشته به نمایندگی از جناح جنگطلب امریکا، بارها و بارها از این گروه تروریستی حمایت کرده، اکنون اعلام میدارد که علت قرار گرفتن مجاهدین در لیست گروههای تروریستی، قتل چندین شهروند امریکایی در دههی هفتاد میلادی توسط اعضای این گروه است!
فاکس نیوز به تنفر عمومی مردم عراق همآنند مردم ایران از این گروه اشاره میکند! و به این سؤال اساسی میپردازد که چرا مجاهدین فایدهی خود را از دست دادهاند و از جانب یکی از دیپلماتهای امریکایی به این سؤال اینگونه پاسخ میدهد:
« ماهیچ چیزی در کمپ اشرف از دست نمیدهیم مگر سردردی عظیم و دلارهایی که مالیات دهندگان میدهند. »
قاطعانه میتوان گفت که اکنون امریکا در یک جمعبندی نهایی مبتنی بر آزمونی عینی دریافت که در برابر حکومت ایران و در متن واقعیات جامعهی ایران، باند بهگل نشستهی رجوی بهمثابه اسب مردهی غیرقابل شرطبندیای است و فراتر از آن حتی قاطری هم برای بارکشی در این مسیر نیست.
امریکاییها دریافتند که نه تنها مجاهدین قادر به ایجاد یک تحرک اجتماعی در ایران نیستند، بلکه قادر به حفظ خودشان هم نمیباشند و یک بار ِ اضافه بر دوش امریکا خواهند بود که علاوه بر تأمین مخارج آنان، تیمارشان هم باید بکند، از اینرو بود که پای خودشان را از این قضیه کنار کشیده و در حال حاضر از سیاست اخراج این گروه توسط دولت عراق پشتیبانی میکنند.
این بلایی است که سر هر کشور و گروهی که قصد استفاده از این ابزار نامرغوب و زنگزده را داشته باشد خواهد آمد و ناگزیر عطایش را به لقایش خواهد بخشید!