بسیج یعنی آن عنصر دلسوزی که کشور را متعلق به خود و آینده را وابسته به تلاش خود می داند؛ نگران است، چون صاحبخانه است. اگر در خانه یک شیشه بشکند، ممکن است مهمانها و تماشاکن ها خیلی اهمیتی ندهند، اما برای صاحبخانه فرق نمی کند که شیشه کدام اتاق بوده و نگران می شود؛ صاحبخانه است دیگر. این نگرانی را من در شما مجموعه جوان بسیجی ،قدر می دانم...
بسیج به معنای فرد یا مجموعه آماده برآوردن نیازهای انقلاب است، در هر زمان و از هر نوع؛ این معنای بسیج است. تشکلی به این نام تشکیل شده و شما عضو او هستید. اگر دیگری در یک سازمان دیگر است و همین احساسات شما را دارد؛ او هم بسیجی است و فقط رسما جزو سازمان شما نیست. کما اینکه در محیط کارگاه، هرکس این احساس را دارد بسیجی است. در محیط روحانیت و حوزه علمیه، هرکس این احساس را دارد بسیجی است. در محیط بازار و در محیط اداره و در محیط روستا، هر کس این احساس را دارد بسیجی است؛ این احساسی که فردی آماده است در هر زمان و در هر عرصه ای که به او نیاز باشد، حضور پیدا کند. من که عرض می کنم: افتخار خود من این است که یک بسیجی باشم؛ سعی کرده ام این جوری عمل کنم.
سال آخر ریاست جمهوری در یکی از دانشگاه ها برای یک جمع دانشجو صحبت می کردم و به سوالات پاسخ می دادم؛ یکی از سوالات این بود که شما بعد از ریاست جمهوری قصد دارید چه کار کنید و شغلتان چه باشد؟ گفتم: اگر امام به من بگوید برو بشو رئیس عقیدتی سیاسی فلان پاسگاه مرزی منتهی الیه جنوب شرقی کشور، من با افتخار می روم آن جا و مشغول خدمت می شوم! اگر این کار از من بر می آید و این کار را از من می خواهند، من حاضرم و به آن جا می روم؛ توطین نفس کردم. این را از باب اینکه شما فرزندان من هستید، به شما دارم می گویم. صحبت پدر فرزندی است؛ نمی خواهم راجع به خودم صحبت بکنم. هر جا و در هر زمانی به شما نیاز هست، آن جا حاضر باشید. این می شود بسیجی؛ بسیج یعنی این. البته بعضی ها صددرصد بسیجی اند، بعضی صد درصد نیستند: نود درصد ، هشتاد درصد. کشور ما و نظام ما به این احتیاج دارد و این چیزی که مورد احتیاجش هست، خوشبختانه دارد. «راز ایستادگی» ما این است؛ راز امید ما به آینده هم همین است. هیچ نقطه کوری در چشم انداز مقابل ما وجود ندارد. چرا؟ به خاطر همین.
درجمع مسئولان بسیج دانشجویی دانشگاه های کشور31/2/1386