بصیرت: روزنامه کریستین ساینس مانیتور در مقالهای تحت عنوان « افول ابرقدرتها و ظهور قدرتهای منطقهای» نوشت: «جنگ عراق ایران را قدرتمند کرد و یک ابرقدرت منطقهای را پرورش داد. ایران اکنون معمار اصلی عراق جدید است» نویسنده سپس نتیجهگیری میکند: «ما باید به جنگ صلیبی پایان دهیم»
با اعلام خبر «تکمیل چرخه سوخت هستهای » توسط رئیس جمهور کشورمان در اصفهان ، رسانههای جهان اعتراف کردند که ایران یک قدرت بزرگ اتمی است .
پرتاب ماهواره ایران به فضا و برد قابل توجه موشک ساخت ایران در این پروژه توجه محافل علمی و استراتژیک جهان را جلب کرد.
این دست از اخبار نشان میدهد ایران در مسیری غیرقابل بازگشت قرار دارد و این مسیر چیزی جز پیشرفت کشور و خدمت بیشتر به مردم نیست.
اوباما رئیس جمهور آمریکا در پیام نوروزی خود به ملت ایران و رهبران جمهوری اسلامی اعتراف کرد ، «دستاوردهای ایران، احترام آمریکا و جهان را برانگیخته است، نباید در رسیدن کامل به این دستاوردها مانع تراشی کرد»
این مسئله چه یک تعارف باشد و چه پذیرش حق ملت ایران مبنی بر پیشرفت کشور، نشان میدهد حتی دشمنان نظام نمیتوانند با اقدامات خصمانه خود مانعی برای پیشرفت ملت ایران باشند.
نگاه ایران به فناوری هستهای چون صلحآمیز است به سرعت میتواند کاربردهایی را که این فناوری در پزشکی، کشاورزی و صنعت دارد، پشت سر بگذارد و دستاوردهای علمی خود را در راه خدمت به بشریت قرار دهد.
جهشهای بزرگ علمی و پیشرفت کشور را مدیون تدبیر مقام معظم رهبری و زحمات رئیس دولت نهم هستیم .
اکنون ایران در بسیاری از رشتههای علمی در مقام اول منطقه ایستاده است. دهه چهارم انقلاب دهه اثبات کارآمدی نظام و دهه مسابقه در خدمت به مردم و پیشرفت کشور است .
کسانی که اهداف چشمانداز بیست ساله را بلند پروازانه میدانستند امروز به این نتیجه رسیدهاند که در سایه وحدت ملی و اجماع روی گفتمان پیشرفت به راحتی میتوان اهداف چشمانداز بیست ساله را محقق ساخت.
واکنش عملی غرب در خصوص پیشرفتهای هستهای ایران هم جالب است. گروه 1 + 5 در آخرین نشست با ایران در مهرماه گذشته با چهره عبوس به بسته پیشنهادی ایران با بیمهری پاسخ داد و همواره برکوبیدن به طبل تعلیق به عنوان یک پیششرط اصرار داشت . آخرین حرف ایران در اجلاس ژنو این بود که، طرف مذاکره کننده بین 1+ 6 و 7 -1 یک گزینه را انتخاب کند.
هر دو گزینه خبر از قدرت هستهای ایران دارد منتهی پذیرش گزینه اول به معنای به رسمیت شناختن ایران به عنوان یک قدرت منطقهای با همکاری سازنده دارد.
و گزینه دوم عدم پذیرش ایران را به عنوان یک قدرت و تداوم فشار و برخورد به همراه داشت . سکوت 7 ماهه غرب و واکنش آنها در پذیرش گزینه اول یک گام به جلو است .
اوباما در پیام نوورزی خود نیز تاکید کرده بود: «در صدد ایجاد یک پیوند سازنده با ایران هستیم این پیوند با تهدید پیش رود»
این موضع در حالی اتخاذ میشود که در دولت نهم به دلیل مواضع اصولی و پافشاری براستقلال و پیشرفت،کشور شاهد 17 بار آرایش جنگی آمریکاییها علیه ایران بود که برخی گروهای وا داده درداخل اصرار داشتند که دولت باید کوتاه بیاید.
اما امروز ثمره ایستادگی ملت و دولت در این وادی را همه شاهدند. آمریکاییها آشکارا از اصرار خود مبنی بر تعلیق دست برداشته و خواهان نشست فوری 1+ 6 شدهاند! آنها سولانا را مسئول برگزاری این نشست کردهاند و گفتهاند به عنوان ناظر نمیآیند بلکه به عنوان یک عضو شرکتکننده حضور پیدا میکنند.
ما نباید به مواضع جدید 1+5 و نتایج نشست لندن خیلی خوشبین باشیم. البته نباید بدبین هم بود و اجازه دهیم آنها همچنان برطبل خصومت بکوبند. باید با هوشمندی و واقعگرایی تحولات اخیر را رصد کرد و با شجاعت ، اقتدار و حفظ اصول برای همیشه نقطه پایانی برخصومت غرب و بویژه آمریکا علیه ملت ایران گذاشت .
به نظر میرسد آنها ایران را به عنوان یک ابرقدرت منطقهای به رسمیت شناختهاند و علائم این تغییر موضع را حداقل در لفظ میشود مشاهده کرد.