ایران و مصر دو دولت بزرگ و تاثیر در منطقه هستند که هر یک دارای اهداف و دیدگاههای خود برای تحقق منافع می باشند. این دیدگاهها در برخی نقاط مشترک و در بیشتر نقاط دیگر مختلف است.
روابط ایران و مصر همواره بر اساس این دیدگاههای مشترک و غیر مشترک بنا نهاده شده است. »انورسادات« یکی از بهترین دوستان »محمد رضا پهلوی« بود و به همین دلیل روابط ایران و مصر پیش از انقلاب بسیار خوب بود. روابط پهلوی با مقامات مصر به قدری خوب بود که پس از پیروزی انقلاب اسلامی کشورمان، آمریکا که از شاه استقبال نکرد، وی به مصر پناه آورد و مدتی هم در آنجا میهمان بود تا اینکه در همان کشور درگذشت.
«پهلوی« و »سادات« افکار و دیدگاه های نزدیک به هم داشتند. هر دو معتقد بودند راه حل 99% از مسائل خاورمیانه در دست آمریکاست و هر دو علاوه بر به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی رابطه خوبی با این رژیم داشتند و معتقد بودند که دیگر نباید با رژیم صهیونیستی جنگید. استقبال مصر از شاه، مقامات ایرانی را به خشم آورد اما به قطع شدن کامل روابط منجر نشد تا اینکه چند ماه بعد یعنی مارس 1979 مصر با رژیم صهیونیستی توافقنامه صلح امضاء کرد. تهران پس از این توافقنامه بلافاصله روابط دیپلماتیک خود را به طور کامل با مصر قطع کرد و پس از ترور »انور سادات« در سال 1981 به دست »خالد استانبولی« ایران فوراً یکی از خیابانهای خود را به نام او نهاد؛ این اقدام به تیره تر شدن روابط دو کشور منجر شد.
با آغاز جنگ تحمیلی مصر بلافاصله حمایت کامل خود از عراق را اعلام کرد و به همین دلیل روابط دو کشور تیره تر شد.
مدتی بعد در حالیکه جنگ تحمیلی ادامه داشت »حسنی مبارک« رئیس جمهور فعلی مصر به قدرت رسید و پس از آن جنگ تبلیغاتی تهران - قاهره علیه یکدیگر به پایان رسید و پس از پایان جنگ تحمیلی بلافاصله برخی رفت و آمدها میان دو کشور آغاز شد. برای نمونه تیمهای ورزشی، هنری و غیره برای شرکت در مسابقات مختلف به کشور دیگر اعزام شدند. پس از آن نیز برخی وزرای دو کشور برای شرکت در کنفرانسهای بین المللی که در پایتختهای دو کشور برگزار می شد به تهران و قاهره سفر می کردند. در شرایط فعلی، ایجاد روابط بین ایران و مصر به نفع دنیای اسلام و منطقه است. با توجه به اینکه هر دو کشور دارای سابقه طولانی کهن باستانی و تمدن هستند و پیش گامان دنیای اسلام به شمار می روند، برقراری روابط و کنار گذاشتن اختلافات می تواند به نفع دنیای اسلام و کشورهای منطقه باشد.
موضوع رابطه ایران و مصر به درخواست هر دو کشور صورت گرفته است؛ برغم اینکه اصل ایجاد روابط هر دو کشور مورد توافق است اما یک سری اختلاف نظرات سیاسی باعث شده که این روابط به سطح سفیر ارتقاء نیابد.یکسری تعلقات فرا منطقه ای مصر باعث شد که این روابط شکل نگیرد ولی الان هر دو کشور به دلیل شرایط فعلی منطقه مجبور به برقراری روابط خوب با یکدیگر هستند.سیاست ایران در مقابل مصر همواره در دولت های گذشته نیز سیاست تنش زدایانه بوده است و وجود یکسری اختلافات با این کشور باعث شده که روابط در این سالها برقرار نشود.سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بر اصل عزت، حکمت و مصلحت است؛ بنابراین تحولاتی که در منطقه اتفاق افتاد باعث شد کشورهای عربی منطقه نسبت به ایران و نقش تعیین کننده اش در خاورمیانه چرخش در نوع نگاه شان به وجود آوردند. در میان کشورهای عربی، پس از پیروزی انقلاب مصر کشوری بود که کمتر جایگاه جمهوری اسلامی را درک کرد اما به نظر می رسد که زمانی که آن ها پی به این واقعیت ببرند می توانند روابط خوبی بر اساس مراعات ارزش هایی که ما در سیاست خارجی داریم داشته باشند و می توانیم روابطه دو کشور توسعه یابد.