بد نگویید به مهتاب اگر ... / حسین شریعتمداری

وقتی سخن از خدمات برجسته دولت نهم به میان می آید و خصوصیات ارزشمند و کم نظیر- و در برخی از موارد بی نظیر- آن مانند، عدالت خواهی، ساده زیستی، مردم دوستی، شجاعت، دوری از ریخت وپاش، سیاست خارجی تهاجمی در برخورد با قدرت های استکباری، رسیدگی به محرومان، رابطه نزدیک با مردم و در یک کلمه، تکیه و تاکید دولت بر آرمان های انقلاب فهرست می شود، برخی از مسئولان و دست اندرکاران دولت های پیشین ابرو درهم می کشند و اخم بر چهره می دوانند که چرا خدمات آنان نادیده گرفته می شود؟ و بر این پندارند که تقدیر و تمجید از دولت احمدی نژاد، نفی خدمات دو دولت 16 ساله کارگزاران و اصلاحات را در بطن خود دارد که باید گفت؛ «اثبات شیء نفی ما ادا نمی کند» و مردم بارها نشان داده اند خادمان ملت را قدر می دانند و بر صدر می نشانند ولی دولت نهم ویژگی هایی دارد که برخی از آنها در دولت های پیشین کمرنگ بود و برخی دیگر، گزافه نیست اگر گفته شود که نبود.

در گذشته ای نه چندان دور، برخی از احزاب سیاسی که در ساختار دولت گذشته مشارکت گسترده و حضور پررنگی داشتند برای اداره نظام نسخه های بیگانه با ارزش های اسلام و انقلاب و همخوان با خواست و آرزوی بیگانگان می پیچیدند و هنگامی که ناخشنودی مردم از این نسخه های من درآوردی و ذلت آفرین را می دیدند، زبان به تهدید می گشودند که آنچه ما آورده ایم، آخرین «گزینه» پیش روی است و اگر مردم به این گزینه تن ندهند، گزینه بعدی «عبور از جمهوری اسلامی» خواهد بود! این جماعت «مردم ناشناس» با امکانات تبلیغاتی و عملیاتی که به ناحق در اختیار داشتند و حمایت های بی دریغی که از آن سوی مرزها دریافت می کردند کار را به آنجا رسانده بودند که به قول رهبر معظم انقلاب در دیدار دیروز با کارگزاران سراسر کشور؛ «در سال های گذشته برخی افراد و حتی برخی مخلصان انقلاب، تصور می کردند شعارهای اصلی انقلاب اسلامی همچون سربلندی اسلام، عدالت، مبارزه با استکبار و تلاش برای رفع محرومیت دیگر جایگاهی ندارند و دوران آنها به پایان رسیده است و حتی برخی به این شعارها گستاخی و جسارت نیز کردند، اما به همت مردم و روی کار آمدن دولت نهم، این شعارها و ارزش ها بار دیگر احیا شده است.» در آن سال ها، نسخه اصلی انقلاب با درایت رهبر معظم انقلاب و نگاه ملکوتی ایشان از گزند شرایط تحمیلی و تحریف این و آن دور مانده بود و قاطبه مردم نیز نسخه های جعلی را می شناختند و دلشوره جایگزینی آنها در جایگاه نسخه اصلی را داشتند ولی حلقه میانی این زنجیره که باید فاصله میان خواست مردم و نسخه اصلی را پر می کرد، مفقود بود و یا دستکم ، آنگونه نبود که باید می بود. دولت نهم این جای خالی را پر کرد و در فاصله دو سال گذشته نشان داد که مرد این میدان بوده است و مردم در گزینش خود به خطا نرفته اند.

اکنون سخنی هم با افراد و گروه هایی در میان است که نه فقط قدر این نعمت را نمی دانند بلکه از هر فرصتی برای هجوم به دولت استفاده - بخوانید سوءاستفاده- می کنند. از این جماعت، عده ای خواب آلوده اند که باید از قول مرحوم سهراب سپهری خطاب به آنان گفت: «بد نگوئیم به مهتاب اگر تب داریم، پرده را برداریم، بگذاریم که احساس هوایی بخورد» و برخی از این جماعت نیز خود را به خواب زده اند و در بیداری نقش خواب آلودگان را بازی می کنند. این عده به قول آقا کسانی هستند که «اگر کاری انجام شود می گویند چرا انجام دادید و اگر انجام نشود می گویند چرا انجام ندادید»...

و اما، سؤال این است که از یک دولت مطلوب چه انتظاری هست؟ و از این انتظارات کدام یک را دولت نهم نادیده گرفته است. در این باره اگر چه گفتنی بسیار است ولی در این وجیزه، به اندکی از آن بسیارها اشاره می شود، هر چند که باید برای نقد دلسوزانه حساب جداگانه ای باز کرد.

1- طی 16 سال گذشته کدامیک از مسئولان اجرایی کشور ساده زیست تر از احمدی نژاد بوده اند؟ و کدام کابینه را می توان آدرس داد که از اعضای دولت کنونی کم هزینه تر باشند؟ انصاف را که هیچکدام... آیا ساده زیستی کارگزاران دولت یکی از آرزوهای همیشگی مردم و توصیه های مکرر امام راحل(ره) و خلف حاضر او نبوده و نیست؟

2- سلامت اخلاقی و اقتصادی مسئولان نظام و از جمله دولتمردان، اگرچه یکی از ضرورت های حیاتی و مورد درخواست مردم بوده و هست ولی در دولت های قبلی مسئولانی را می توان سراغ گرفت که خود از سلامت اخلاقی و اقتصادی برخوردار بوده اند-و استثناهایی نیز داشته است- اما نسبت به سلامت اخلاقی و مالی مدیران و نزدیکان خویش حساسیت چندانی نداشته و یا هیچ حساسیتی نداشته اند و برخی از آنان هرگاه پای جرایم اخلاقی و مالی مدیران و نزدیکانشان به میان می آمد به دفاع غیرقابل توجیه از آنها نیز برمی خاستند و گاه حاضر بودند برای یک دستمال، قیصریه را هم به آتش بکشند.

اکنون باید پرسید کدام دولت بیشتر از دولت نهم نسبت به سلامت اخلاقی و اقتصادی دولتمردان- در همه سطوح- حساسیت داشته و این حساسیت را در عمل به اثبات رسانده است؟ کدامیک از اعضای کابینه کنونی کیسه ای برای خود و نزدیکانشان دوخته و امکاناتی اندوخته اند؟

آیا این سلامت نفس و حساسیت نسبت به گسترش آن در تمامی بدنه دولت یکی از آرزوهای ملت نبوده و نیست؟

3- تأکید بر عدالت اجتماعی و اقتصادی، اصرار بر توزیع عادلانه ثروت و مقابله با مفسدان اقتصادی از دیگر ویژگی های برجسته و کم نظیر دولت احمدی نژاد است. فقط نیم نگاهی از روی انصاف و بیرون از غرض ورزی های کور به وضوح حکایت از آن دارد که دولت نهم در برنامه های اقتصادی و اجتماعی خود حمایت از محرومان و مستضعفان یعنی آنان را که به قول حضرت امام(ره) «ولی نعمت های انقلاب» هستند، در اولویت کاری خود دارد و این اولویت را نه فقط در شعار که در عمل نیز به کار گرفته است.

4- سیاست خارجی دولت نهم از جمله مواردی است که با انتقادهای پرحجم مخالفان روبروست و در همان حال بیشترین حمایت را از سوی مردم جلب کرده است. اکثر مخالفان سیاست خارجی دولت از تنش زا بودن این سیاست ها سخن می گویند که باید گفت مگر طی 28 سال گذشته هیچ مقطع زمانی را سراغ دارید که آمریکا و متحدانش دست از خصومت و کینه توزی با ایران اسلامی برداشته باشند؟ اصلی ترین ویژگی سیاست خارجی دولت احمدی نژاد تهاجمی بودن آن است که اجازه نداده است قدرت های استکباری در مقابل جمهوری اسلامی ایران حالت طلبکارانه داشته باشند. آیا برخورد عزتمندانه و مقتدرانه با دشمنان بیرونی قابل سرزنش است؟ ردپای بسیاری از مواضع احمدی نژاد در سیاست خارجی به توصیه های امام راحل(ره) و رهبر معظم انقلاب می رسد، مگر محو اسرائیل از جغرافیای سیاسی جهان موضع حضرت امام نبود؟ و مگر ایستادگی در برابر باج خواهی آمریکا تأکید رهبر فرزانه انقلاب نیست و یا...

5- حفظ ارزشهای اسلامی و انقلابی و تلاش برای گسترش معنویت یکی از مطالبات همیشگی مردم از دولت ها بوده است. این ویژگی در شعارها و عملکرد دولت نهم -بی تعارف- بسیار چشمگیرتر از 16 سال گذشته است. مردم فراموش نمی کنند که مخصوصاً در دوران اصلاحات، چگونه ارزشهای اسلامی و باورهای دینی آنان نه فقط با حمایت چندانی از سوی دولتمردان روبرو نبود بلکه در پاره ای از موارد - نستجیر بالله- به سخره نیز گرفته می شد. شهادت را خشونت طلبی می نامیدند، دوران ارزشهای اسلامی را تمام شده می دانستند و... مسئولان مربوطه در دولت وقت با بی خیالی از کنار آنهمه جفا در حق اسلام و انقلاب عبور می کردند و...

6- یکی از خواسته های مردم آن است که دولتمردانشان منافع حزبی و گروهی خود را به منافع ملی ترجیح ندهند و از بیم آن که آراء خود را از دست بدهند، مصالح ملت را به قربانگاه نبرند. اجرای طرح سهمیه بندی بنزین نمونه ای مثال زدنی از نهادینه بودن این ویژگی در دولت نهم است. ضرورت اجرای این طرح مورد تأیید تمامی دولتمردان قبلی بود ولی هر کدام بنا به مصالحی- که هر چه بود، مردمی نبود- از اجرای آن طفره رفتند ولی دولت نهم وقتی اجرای آن را گامی در راستای منافع مردم و گسترش عدالت دید، از انجام آن سرنپیچید و با شجاعت قدم در این میدان نهاد.

سفرهای استانی هیئت دولت، تخصیص امکانات به سراسر کشور، دیدار بی پیرایه با مردم و... از دیگر ویژگی های برجسته و کم نظیر دولت نهم است که پرداختن به همه آنها مثنوی هفتاد من کاغذ خواهد بود...

7- البته دولت نهم عاری از خطا نیز نبوده و نیست ولی چه کسی است که فرق میان «خط» و «خطا» را نداند؟ «خطا» اگر مکرر شد و خطاکار حاضر به اصلاح آن نبود می تواند مفهوم «خط» داشته باشد. ولی، آیا دولت نهم اینگونه است؟!

8- و بالاخره اگرچه هنوز میان وضعیت موجود و نقطه مطلوب فاصله زیادی هست ولی طی 2 سال گذشته برای رسیدن به وضعیت موجود گام های بلندی برداشته شده است و همه شواهد و قرائن حکایت از آن دارد که دولت با جدیت در تدارک گام های بلند به سوی نقطه مطلوب است.

اکنون باید از کسانی که با تیغ آخته به دولت تاخته اند- و نه منتقدان دلسوز- پرسید دولت ایده آل شما چه ویژگی هایی دارد که دولت نهم ندارد و از دولت مطلوب خود چه انتظاری دارید که دست از هجوم به دولت کنونی برنمی دارید؟!