تردید در انتخابات چگونه پدید آمد؟:یدالله جوانی

بصیرت:خطیب نمازجمعه تهران با اشاره به انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری و حضور حماسی و درخور تقدیر ملت ایران در این انتخابات، پیدایی تردید در بخشی از جامعه نسبت به نتیجه این انتخابات را مهمترین مشکل دانست و برای برون رفت از این وضعیت و بازسازی اعتماد عمومی و رفع تردیدها، پیشنهاداتی ارائه کرد. تأکید هاشمی رفسنجانی بر قانون گرایی و دعوت همگان به حرکت در چارچوب قوانین موضوعه، نکته ارزشمندی است که در صورت رعایت این موضوع از سوی احزاب، گروه ها، شخصیت های سیاسی و هواداران آنها، هرگز این اتفاقات تلخ رخ نمی داد. توقع این بود که کسانی که با بی اعتنایی به قانون، بستر ها و زمینه های ایجاد بحران در کشور را فراهم ساختند مورد نکوهش خطیب جمعه قرار گرفته و از تمامی نهادها و سازمان هایی که در برقراری نظم و امنیت با ایثار جان و تحمل سختی ها بحران را مدیریت و کنترل کردند، تقدیر و تشکر می گردید. اما نکته بسیار مهم در خصوص تردید به وجود آمده در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، پاسخ به این سوال است که این تردید چگونه به وجود آمد؟
آیا به دلیل یک سری اشتباهات و ندانم کاری ها و بی دقتی ها از سوی کاندیداها و یا متولیان امور اجرایی و یا نظارتی انتخابات، مردم نسبت به نتیجه اعلام شده دچار تردید شدند، یا اینکه اساساً یک جریان سیاسی با اهداف مشخص از مدت ها قبل و با یک سناریوی از پیش طراحی شده درصدد بود تا مردم را نسبت به سلامت انتخابات دچار شک و تردید نموده و به اعتماد عمومی نسبت به نظام اسلامی و رهبری آن خدشه وارد سازد.
از قدیم گفته اند که انسان خواب را می توان بیدار ساخت، لکن آنکه خود را به خواب زده نمی توان بیدار کرد. اگر در این انتخابات اثبات شود که از مدت ها قبل احزاب و گروه های سیاسی و متأسفانه برخی از شخصیت های برجسته سیاسی با اهداف خاص در اذهان بخشی از ملت ایران نسبت به سلامت انتخابات تردید ایجاد کردند و در همین راستا پس از انتخابات موضوع «تقلب بزرگ» را طرح ساخته و به صورت غیرمنطقی بر خواسته خویش مبتنی بر ابطال انتخابات پافشاری کردند، چگونه می توان تردید این جماعت را برطرف ساخت. در ایران اسلامی طی سی سال گذشته، چرا برای اولین بار و در این انتخابات این تردیدها ایجاد گردید. آیا این تردیدها اتفاقی رخ داد و حال باید برای برطرف کردن آن تلاش کرد.
چه کسانی از سال گذشته موضوع تضمین آرای مردم از سوی نظام را مطرح ساختند؟
چه کسانی و با چه هدفی برای اولین بار کمیته صیانت از آرا را با اهداف خاص سیاسی مطرح کردند؟ چه کسانی با نظرسازی ها و بر خلاف واقعیت یکی از کاندیداها را واجد اکثریت آرای مردم معرفی کردند؟ چه کسانی شعارهایی چون «اگر تقلب نشه، موسوی پیروز می شه» را به سر زبان عده ای از هواداران این کاندیدای ریاست جمهوری انداختند؟ در کدام اتاق فکر این شعار طراحی گردید که «اگر تقلب بشه، ایران قیامت می شه».
این شعارها چه نسبتی با نظریه معروف حجاریان مبنی بر، «فشار از پایین چانه زنی در بالا» دارد؟ چرا برای اولین بار غرب و رسانه های غربی و تمامی جریان های ضد انقلابی و رسانه های وابسته به آنها و شبکه های ماهواره ای و تلویزیون های لس آنجلس برخلاف رویه تحریم انتخابات، از یک نامزد خاص حمایت و همین شعارها را القا کردند؟ چه کسانی قبل از انتخابات و روز انتخابات با صراحت اعلام کردند که اگرتقلب شد مردم به خیابان ها بریزند و اعتراض کنند؟ و چراهای بسیاری وجود دارد که نشان می دهد موضوع بی اعتمادسازی مردم نسبت به نظام اسلامی و ایجاد تردید در نتیجه این انتخابات در صورت نرسیدن به پیروزی، یک راهبرد طراحی شده در اتاق های فکر برخی از گروه های سیاسی بوده و نه به صورت طبیعی و اتفاقی به دلیل اشتباهات و ندانم کاری یک عده ای پدید آمده باشد؟ بنابراین در چنین شرایطی مناسب بود خطیب محترم جمعه نورافشانی به پشت صحنه های توطئه می کرد و با افشای کسانی که چنین برنامه های خطرناکی را برای بی اعتمادسازی مردم تدارک دیده بودند به بازسازی اعتماد عمومی کمک می کرد؟ به نظر می رسد امروز یکی از راههای بازسازی اعتماد آن بخش از جامعه که مخدوش شده، رسیدن به همین سناریوهای خطرناک و طراحی شده در اتاق های فکر گروه های سیاسی ساختارشکنی که در دوره دوم خرداد مواضع ساختارشکنانه آنان روشن گردید، باشد.
براین اساس ضروری است که کسانی که دستگیر شدند اعترافات آنان برای مردم پخش گردد تا مشخص شود که چگونه و چه کسانی استراتژی برد در هر صورت را طراحی کرده بودند و در این استراتژی بی اعتمادسازی مردم به نظام و رهبری در کانون تفکر آنان قرار داشت؟