رفراندوم؟!

رضا گرمابدری
سید محمد خاتمی برگزاری « رفراندوم» را تنها راهکار برون رفت از بحران! فعلی کشور عنوان کرد. وی مجمع تشخیص مصلحت نظام را تنها نهاد بی طرف و مرجع قابل قبولی برای برگزاری این رفراندوم دانست. وی درخصوص موضوع رفراندوم گفت: «باید از مردم پرسیده شود آیا از وضعیت پیش آمده راضی هستند و اگر اکثریت مردم از این وضعیت راضی هستند و این وضع را قبول داشته باشند، ما هم تسلیم هستیم.» خاتمی این پیشنهاد را در دیدار با خانواده های بازداشت شدگان سیاسی و اعضای بلندپایه این تشکل روحانی از جمله محمد موسوی خوئینی ها، علی اکبر محتشمی پور، مجیدانصاری، مهدی امامی جمارانی و محمد موسوی بجنوردی مطرح کرد و اصلی ترین محور بیانیه پنجم مجمع روحانیون مبارز شد. در بیانیه مجمع روحانیون آمده است این راهکار می تواند مطابق نص صریح قانون اساسی بحران موجود در کشور را حل کند، بحرانی که مجمع روحانیون مبارز آن را بحران بی اعتمادی نامید.غیرقانونی بودن این درخواست به نحوی که در پیشنهاد آمده کاملاً روشن است و اشخاصی درخصوص غیرقانونی بودن آن مطالبی را نگاشته اند، اما در این درخواست غیر از مشکلات قانونی موارد دیگری وجود دارد که ارزش آن کمتر از بحث غیرقانونی بودن آن نیست.
1- خاتمی از برون رفت از بحران سخن گفته است ابتدا لازم است درباره این بحران! سخن گفت. از ایشان و دوستانش که فراتر از مجمع روحانیون هستند سوال می شود از کدام بحران صحبت می کنید؟! انتخاباتی برگزار شد و مردم در نمایشی خیره کننده در نصاب 85 درصد از واجدین شرایط به پای صندوق های رأی آمدند و با 63 درصد آرا نامزدی انتخاب شد که نامزد مورد نظر شما نبود. چون این امر بر شما و دوستانتان سنگین آمد و برخلاف خواست شما بود با برنامه گسترده از پیش طراحی شده یک حرکت آرام و منطقی را تبدیل به اعتراض آن هم از نوع خشونت آمیز کردید و نظام هم به اقتضای نوع اعتراض که سراسر آشوب و اغتشاش بود با بر هم زنندگان امنیت و نظم عمومی برخورد کرد و غائله را به پایان رساند. شما از کدام بحران سخن می گویید؟! کشور در شرایط عادی به سر می رود و امور در مجاری خود به پیش می رود مگر اینکه عده ای بخواهند این وضع را به هم بزنند!
2- صحبت از «بحران بی اعتمادی» شده. ابتدا باید پرسید بی اعتمادی مفروض خودش ایجاد شده یا آن را بوجود آوردند و اینکه چه کسانی آن را ایجاد کردند. بررسی روند انتخابات نشان می دهد که عده ای خواستند «بحران بی اعتمادی» بوجود آورند مقداری هم پیش رفتند اما نماز جمعه تاریخی مقام معظم رهبری همچون آبی بود بر «بحران بی اعتمادی» که عده ای با تمام توان داخلی و خارجی سعی می کردند آن آتش را شعله ورتر کنند. بعد از آن نماز اثری از «بحران بی اعتمادی» نیم بند باقی نماند الا چند صدنفر اراذل و اوباشی که تکلیف و جایگاهشان معلوم است.
3- برفرض که نظام به برگزاری چنین رفراندومی! رضایت دهد. کسانی که این پیشنهاد را داده اند و آنانی که مشتاقانه از آن حمایت می کنند چه تضمینی می دهند که نتیجه آن را هر چه باشد بپذیرند؟! آنها پیش از اینکه به بحث رفراندوم برسند در زمانیکه حدود 40 میلیون نفر صادقانه به پای صندوق های رأی آمدند تا به رقابت های در حال انجام مشروعیت و رسمیت ببخشند و بسیار قابل تحسین و اعجاب آور هم این کار را کردند، پیشنهاددهندگان رفراندوم در آن روز خاک به چشم مردم پاشیدند و انگ «تقلب» به آن حضور حماسی زدند آنها امروز فراموش کردند که آن روز که به آرای خالص و صادق مردم انگ «تقلب» زدند در نزد همین مردم رأی دهنده که امروز از آنها رفراندوم می خواهند اعتبارشان از دست رفت و دیگر مردم به حرف آنها اعتماد ندارند. مردم مطمئن هستند که اگر هزار بار هم رفراندوم شود تا نتیجه دلخواه آنها بدست نیاید که هیچگاه بدست نخواهد آمد آنها آن را نمی پذیرند. این افراد در امتحان انتخابات، هم منصب ریاست جمهوری و هم اعتبار خود را از دست دادند و امروز حرف و سخن آنها مورد اعتنا قرار نمی گیرد.