ارزش دو ادعا!

محمود یاری
گوردون براون نخست وزیر انگلیس در پایان برنامه های سفر خود به آمریکا به همراه جورج بوش در یک کنفرانس خبری نیم ساعته شرکت و بیشتر این زمان کوتاه را صرف صحبت درباره ایران کرد. وی در بخشی از سخنان خود درخصوص سخت تر کردن تحریم ها علیه ایران گفت: «طی هفته های آینده، ما می خواهیم تحریم ها را گسترش دهیم تا شامل گاز طبیعی مایع شود. معتقدم که این اقدام به ایران این پیام را می فرستد که وضعیت کنونی غیرقابل قبول است.» بوش هم گفت: «آنها ثابت کرده اند که قابل اعتماد نیستند. به نظر من اینکه بگذاریم ایران دانش غنی سازی را یاد بگیرد و فرض کنیم که این دانش را به یک برنامه نظامی منتقل نمی کند، ساده لوحانه است.» در این کنفرانس بوش و براون سعی داشتند در مخالفت با ایران از یکدیگر پیشی بگیرند اما نتوانستند به برخی اختلافاتشان درخصوص چگونگی مخالفت با ایران سرپوش بگذارند. جالب تر اینکه گویندگان این سخنان ناپاک در داخل کشورهایشان در سرازیری نزول اعتبار قرار دارند که نشان می دهد مواضع خارجی که ابراز می کنند فاقد پشتیبانی و استحکام لازم است.
هفته گذشته، هفته نامه انگلیسی «ساندی تایمز» براساس نظرسنجی انجام شده نوشت میزان محبوبیت نخست وزیر انگلیس نسبت به دیگر نخست وزیران قبلی انگلیس بیشتر و سریع تر کاهش یافته است. براساس نظرسنجی دیگری 68درصد مردم این کشور، دولت براون را دارای قابلیت مبارزه با رکود اقتصادی این کشور نمی دانند. به اعتقاد کارشناسان ناتوانی براون و حزب کارگر تنها در سطوح اقتصادی نمی باشد بلکه این ناتوانی در عرصه های سیاست خارجی، حقوقی و شهروندی نیز قابل مشاهده است از این رو به اعتقاد برخی این وضعیت دیویدکامرون و همراهانش را که این روزها از موقعیت خوبی برخوردار است، آماده حضور در تحولات سیاسی می کند.
در آمریکا وضعیت بوش که نسیم ملامت گر خداحافظی با کاخ سفید را با اکراه بر پیکر خویش حس می کند بهتر از براون نیست زیرا هر روز از گوشه وکنار آمریکا فریاد رسوایی جدید درخصوص جنگ عراق که بوش تصمیم داشت از قبل آن خود را قهرمان همیشگی آمریکا بگرداند بلند می شود فریادهایی که برای بوش وا داده بدترین آواها تلقی می شوند.
آخرین مورد از این موارد نتیجه مطالعات دانشگاه «دفاع ملی» پنتاگون است که اعلام کرده: «جنگ عراق تبدیل به یکی از مفتضح ترین جنگ های تاریخ آمریکا شده است که نتیجه تردیدآمیز برای این کشور درپی دارد.» این جمله کوتاه از گزارش این دانشگاه برای هوار کردن کاخ آرزوهای بوش کفایت می کند. آیا با مشاهده وضعیت اسف بار بوش و براون می توان برای سخنان آنها در مخالفت با ایران ارزشی قایل شد؟!