افول دوست دیرین اسرائیل /ارجان الفصید

مترجم: امیر تاجیک

«دولت اسرائیل: یک دوست واقعى» این تعبیرى است که ایهود اولمرت نخست وزیر اسرائیل از همتاى انگلیسى خود که هفته گذشته قدرت را واگذار کرد، شنید. تونى بلر هفته گذشته به اصرار جورج بوش، رئیس جمهور آمریکا به عنوان نماینده کمیته چهار جانبه بین المللى در بحران خاورمیانه انتخاب شد. البته هنوز مشخص نیست که بلر قرار است نماینده سازمان ملل متحد در این کمیته باشد یا نماینده هر چهار عضو کمیته که در این صورت وظیفه اش تمرکز بر اصلاحات سیاسى و اقتصادى فلسطینیان خواهد بود. تزیپى لیونى، وزیر امور خارجه رژیم صهیونیستى از بلر به عنوان فردى یاد کرده است «که در اسرائیل مورد احترام و ستایش است». اسرائیل همچنان پس از انتصاب بلر در سمت جدیدش در بیانیه اى اعلام کرد که هرگونه کمکى براى انجام بهتر وظایف بلر را در اختیارش قرار خواهد داد. جاى تعجب نیست که مقامات اسرائیل تا این حد از انتصاب بلر به عنوان نماینده ویژه در کمیته چهار جانبه استقبال کرده اند. اگر چه بلر همواره مدعى حمایت از حقوق فلسطینیان بوده اما غالباً مقابل اسرائیل موضعى جانبدارانه داشته است. بدون شک تونى بلر پس از جورج بوش، رئیس جمهور آمریکا منفورترین و غیر قابل اعتماد ترین چهره میان فلسطینیان و حتى در جهان عرب است. ریشه این تنفر نه تنها از نقش بلر در جنگ عراق سرچشمه مى گیرد بلکه به این دلیل است که وى با حمایت از نظریات افراطى نو محافظه کاران به یکى از حامیان نظریه برخورد تمدن ها میان غرب به اصطلاح روشنفکر و جهان اسلام تبدیل شده است. بلر از همان ۱۴ سال پیش که وارد مجلس شد، از نزدیکان این گروه به شمار مى رفت. او در سخنرانى خود در همایش سالانه این گروه که آخرین بار در سپتامبر ۲۰۰۶ برگزار شد گفت: «هرگز برایم سخت نبوده که بگویم یکى از دوستان اسرائیل هستم. در واقع مفتخر هستم که بگویم یکى از دوستان اسرائیلم». نیروهاى اسرائیل ، نابلس، جنین و دیگر شهرها و روستاهاى فلسطین را در راستاى «طرح سپر دفاعى» در آوریل ۲۰۰۲ هدف قرار داده و به اشغال درآوردند. تونى بلر پس از این حملات با متحد نزدیک خود جورج بوش در کرافورد تگزاس ملاقات کرد. جورج بوش پس از این ملاقات گفت: «ما معتقدیم که رهبرى فلسطینیان باید دستور یک آتش بس فورى و مؤثر و همچنین بر خورد با شبکه هاى تروریستى را صادر نماید و ما معتقدیم که اسرائیل باید حملات خود را به مناطق تحت کنترل فلسطینیان متوقف ساخته و بدون هیچ تأخیرى از شهرهایى که اشغال کرده، خارج شود.» پس از دیدار بوش و بلر خبرنگاران از آنها در مورد عکس العمل احتمالى شان در صورت عدم عقب نشینى اسرائیل پرسیدند که هر ۲ نفر از پاسخ به این سؤال سر باز زدند. بلر گفت: «من معتقدم که اسرائیل به سخنان آقاى بوش توجه خواهد کرد چرا که مى داند رئیس جمهور بوش از جایگاه یک دوست اسرائیل سخن گفته است.» در تابستان ۲۰۰۶ و در هفته اول آگوست و به دنبال آغاز حملات اسرائیل بر ضد حزب الله لبنان، اعضاى کابینه بلر او را تحت فشار قرار دادند تا از دنباله روى بى قید و شرط از سیاست هاى آمریکا در قبال رژیم صهیونیستى دست برداشته و حملات بى رحمانه اسرائیل به جنوب لبنان را که به کشته و زخمى شدن هزاران نفر منجر شده بود، محکوم نماید.

بلر در جریان جنگ ۳۳ روزه، دنباله رو آمریکا و ۲ متحد دیگر اسرائیل در اتحادیه اروپا یعنى آلمان و هلند بود و حتى از درخواست براى آتش بس فورى در صحن علنى سازمان ملل سرباز زد. و اکنون اسرائیل نه تنها از انتصاب بلر در کمیته چهار جانبه خوشحال است، بلکه از انتصاب سیمون مک دونالد، سفیر سابق انگلیس در اسرائیل، به عنوان مشاور سیاست خارجى نخست وزیر جدید بریتانیا نیز کاملاً راضى است. مک دونالد از دید مقام هاى اسرائیل یک دوست نزدیک به شمار مى رود. روزنامه اسرائیلى ها آرتص در تحلیلى از مک دونالد به عنوان یکى از تأثیر گذارترین نمایندگان خارجى هماهنگ با سیاست هاى اسرائیل که به تل آویو اعزام شده بود، یاد کرده است. بنابراین اگر چه ممکن است اشخاص تغییر یابند اما سیاست یکجانبه گرایانه انگلیس در قبال فلسطینیان همچنان بدون تغییر باقى خواهد ماند.

* ارجان الفصید نویسنده و کارشناس مسائل خاورمیانه و فلسطین و یک فعال حقوق بشر است.