منافقین در سراشیبی فروپاشی:علی حسن حیدری

بصیرت:ششم مرداد ماه نیروهای امنیتی عراق در یک درگیری چند ساعته با عناصر گروهک نفاق مستقر در پادگان اشرف، کنترل کامل آن را در اختیار گرفتند. درگیری نیروهای دولتی عراق، پس از آن آغاز شد که عناصر کلیدی گروهک نفاق با ورود مسالمت آمیز پلیس عراق به اردوگاه اشرف و ایجاد پایگاه امنیتی در آن مخالفت کردند.بطوریکه مقاومت آنها باعث درگیری با نیروهای امنیتی عراق شد. رئیس پلیس عراق پس از ورود به پادگان اشرف، ضمن ایجاد پایگاه در آنجا نام پادگان اشرف را به اردوگاه عراق جدید تغییر داد و اعلام کرد؛ کمیته عالی رسیدگی به پرونده اردوگاه عراق جدید مهلت یک ماهه برای خروج آنها از عراق تعییین کرده و آنها طی این مدت باید تصمیم بگیرندکه به کشورشان ایران برگردند و یا به کشور ثالث بروند.

 وضعیت منافقین
اردوگاه اشرف (عراق جدید) در شهر الخالص استان دیاله واقع شده است که حدود چهار هزار کیلو متر مربع مساحت دارد. سران گروهک نفاق مدعی هستند که آنها این پایگاه را خریداری کرده و مالک آن هستند. در مقابل دولت عراق با رد این ادعا اردوگاه عراق جدید (اشرف سابق) را جزء خاک عراق می‌داند و گسترش حاکمیت بر آن را در دستور کار قرار داده است. پایگاه گروهک نفاق پس از اشغال عراق از سوی آمریکا در اختیار آمریکایی‌ها بوده و نیروهای آمریکایی در دوران حاکمیت خود بر این اردوگاه فارغ از بهره برداریهای اطلاعاتی و امنیتی پنهانی که از آنها می‌کردند، اقدام به خلع سلاح عناصر مستقر در پادگان اشرف کردبطوریکه قریب به 17 هزار سلاح سبک و نیمه سنگین موجود در آن رامصادره کرد. اما با امضای توافقنامه امنیتی میان آمریکا و دولت عراق (در پائیزگذشته) و توافق بر سر خروج نیروهای آمریکایی از داخل شهرهای عراق؛ آمریکایی‌ها پذیرفتند که اداره این اردوگاه را به نیروهای امنیتی عراق بسپارند . با فرا رسیدن قرار موعود در توافقنامه فوق این مساله اجرایی شد و بدنبال آن اردوگاه اشرف عملاً در اختیار ارتش عراق قرار گرفت اما نیروهای عراقی در داخل آن هیچ حضوری نداشتند.

جمعیت ساکنان اردوگاه عراق جدید (اشرف سابق) در مجموع 3428 نفر می‌باشد که 900 نفر از این تعداد دارای تابعیت کشورهای خارجی هستند، 55 نفر تحت تعقیب پلیس بین‌الملل و سه نفر بدلیل نقش کلیدی در جنایات علیه مردم عراق تحت تعقیب دستگاه قضایی عراق می‌باشند.

در شرایط فعلی دولت عراق در بیانیه‌ای اعلام کرد:‌ سازمان مجاهدین خلق (منافقین) از بدترین دشمنان عراق بوده و حاضر به پذیرش آنها نمی‌باشد ودرحال حاضر پیگیر اخراج سریع آنها از عراق است.

در این بیانیه تصریح شده است:
1- طبق قانون اساسی جدید عراق هیچ گروه یا سازمان تروریستی حق حضور فیزیکی یا غیر آن را در خاک این کشور ندارد. سازمان مجاهدین نیز یک گروه تروریستی است که حضور آن در عراق مخالف نص قانون اساسی عراق می باشد.
2- استناد مجاهدین به کنوانسیون چهارم ژنو در شرایط فعلی موضوعیت ندارد چرا که این کنوانسیون خاص زمان اشغال می‌باشد و در حال حاضر که حاکمیت ملی دایر است معنی خود را از دست داده است و از طرفی در وزارت کشور عراق نیز هیچ امتیاز و تعریف حقوقی در زمان دولت بعثی در این باره داده نشده است. بنابر این دست دستگاه قضایی برای اخراج اعضای مجاهدین (منافقین) باز است.
3- بعدازتصرف و کنترل اردوگاه اشرف بدست نیروهای دولتی عراق نام این اردوگاه به "اردوگاه عراق جدید" تغییر نام خواهد داد، در فرصت یکماهه داده شده دولت عراق همچنان به تعامل انسانی و احترام به تمامی قوانین در ارتباط با ساکنان اردوگاه ادامه خواهد داد و از آنها نیز می‌خواهد به قوانین عراق، حاکمیت دولت و مسئولین امنیتی آن احترام بگذارند.
4- سخنگوی دولت عراق نیز در تشریح بیانیه و علت درگیری تصریح کرد: پلیس عراق با هدف بسط امنیت و استیلای قانون بر سراسر خاک کشور تنهابه دنبال آن است که در این مکان که جزئی از خاک عراق محسوب می‌شود پایگاه پلیس ایجاد کند. وی همچنین بر مالکیت عراق بر موقعیت اردوگاه تاکید کرد.
مواضع رهبر سازمان منافقین
رهبر خارج نشین گروهک نفاق که در زمان اشغال عراق، آمریکایی‌ها حاشیه‌ای امن برای عناصر تحت امر او ایجاد کرده و در حاشیه این چترامنیتی، تلاشهای سیاسی و رایزنی‌های فردی و جمعی وسیعی را برای یافتن راهکاری سیاسی و با حقوقی برای بقاء و ماندگاری سازمان در اردوگاه اشرف را در دستور کار قرار داده بود،پس ازسقوط اردوگاه و کنترل آن به دست نیروهای عراقی و علی الخصوص پس از تحولات جدید به موضع کاملاً انفعالی افتاده و از سر استیصال آخرین تلاش های بی حاصل خود را در قالب بیانیه ای که به بیانیه مرگ نیز معروف شد، صادر کرد و ناچار فروپاشی سازمان را تلویحاً پذیرفت. او در این بیانیه تنها به دنبال حفظ وجاهت رهبری نداشته خود در شرایط جدیداست.وی همچنین در بیانیه خود از شروط سازمان منافقین برای بازگشت ساکنان اشرف (اردوگاه عراق جدید) به ایران خبر داده واذعان داشته است:
«‌ایران در یک نامه رسمی خطاب به سازمان ملل متحد ،صلیب سرخ بین المللی و دولت های آمریکا و عراق ، که مفاد آن توسط آنها تأیید و تضمین شود، اعلام و تعهد کند در صورتی که ساکنان اشرف طبق لیستی که مقامهای آمریکایی و عراق در اختیار دارند به ایران بازگردند ، از دستگیری و تعقیب و شکنجه و اعلام هرگونه پیگرد و پرونده سازی قضایی مصون باشند و از آزادی بیان برخوردارشوند.« دقت در شروط «‌مریم رجوی »‌ از این جهت قابل تأمل است که او خواستار مصونیت قضایی اعضای سازمان شده است. در این رابطه چند نکته قابل ذکر است:
1- این درخواست در واقع پذیرش شکست سیاسی و فروپاشی سازمان به عنوان مجهزترین و قوی ترین اپوزیسیون جمهوری اسلامی ایران می باشد. رهبران سازمان به این نتیجه رسیده اند که بقاء و ادامه حیات نظامی و حتی سیاسی آنها به مرحله بازگشت ناپذیری رسیده است لذا به دنبال اکتفا به حداقلهاهستند.
2- شروط رجوی در واقع نوعی تقاضای" ‌فراتر از قانون" بودن است که مورد پذیرش هیچ دولتی نیست، او در بیانیه خود همچنین از آزادی بیان سخن رانده است که وقتی این اصل در کنار اصل مصونیت قضایی گذاشته شود معنا و مفهوم خاص خود را پیدا می کند و آن چیزی جز حفظ ساختار تبلیغاتی و عمیات روانی این سازمان در حال احتضار نیست.

3- نکته سوم در باره بیانیه رجوی این است که او تلاش دارد از شرایط موجود نهایت استفاده را بکند تا با پیش کشیدن شروط، دولت عراق را از طریق اهرمهای بین المللی برای رسیدن به اهدافی چون؛ انصراف دولت عراق از تحویل دادن عناصر نفاق وپیگرد قضایی عناصری از سازمان که در عملیات کشتار شیعیان در جنوب ( القال) و کردها در شمال ( مروارید) و عملیاتهای تروریستی علیه جمهوری اسلامی شرکت داشته اند،تحت فشار قرار دهد.

4-روسای سازمان دردرون با چالش ها و اعتراضات زیادی روبرو هستند،لذا رجوی قصد دارد اعتراضات اعضای خود را با در دست گرفتن این بهانه که ایران شرط آنها برای مجازات نکردن اعضا را نپذیرفته است؛ فکر بازگشت در میان اعضا را کم رنگ نماید وانسجام نسبی سازمان را تا چند صباحی حفظ کند.
 نتیجه
سازمان مجاهدین ( منافقین ) با تمام تلاش ها و رایزنی های سیاسی و امنیتی که انجام داده است پس از اشغال عراق از نظر سیاسی و امنیتی و هم از نظر ساختاری و روانی فرآیند تدریجی اضمحلال را تجربه کرده است.
مرحله اول این فروپاشی بدنبال اشغال عراق وخروج رهبران و مسئولان اصلی این سازمان از عراق که عملاً منجر به انتقال موقعیت فرماندهی خود به اروپا و خارج از عراق شد،اتفاق افتاد.
در مرحله دوم یعنی مرحله انتقال قدرت به دولت عراق، مدیران ارشد میانی گروهک نیز ناچار به اتخاذ سیاست مشابه شدند و ا ز ترس ترور و گرفتار شدن در دستگاه قضایی دولت عراق خروج ازاین کشور را بر ماندن ترجیح دادند.دراین راستا 55 نفر از مسئولان ارشدسازمان هم اکنون تحت تعقیب اینترپل هستند .
مرحله سوم فروپاشی منافقین با خروج نیروهای آمریکایی از داخل شهرهای عراق و سپردن کنترل پادگان اشرف به نیروهای امنیتی رخ داد که دوران دشوار روانی و سیاسی سازمان و ظهور اختلافات شدید درونی و تلقی رهایی از سوی رهبران سازمان را در بدنه منافقین بدنبال داشت.
مرحله چهارم با ورود نیروهای امنیتی عراق به داخل اردوگاه و تغییر نام اردوگاه اشرف به عراق جدید مصادف شد که ماهیت سازمان وموضوعیت محل استقرار آنها را کاملاً از بین برد و امرهویت زدایی سیاسی و حقوقی از سازمان را به مرحله نهایی خود نزدیک ترکرد.تعیین فرصت محدود یکماهه برای خروج نیز آنها را به سرنوشت محتوم جنایتکاران جنگی دچارنمود و ناقوس فروپاشی را برای سران گروهک نفاق به صدا درآورد .
حال جمهوری اسلامی ایران باید با استفاده از استنادات حقوقی و رایزنی های سیاسی، وباکمک نفوذ خود در عراق تلاش کند از سازمان نفاق به عنوان یک تیم تروریستی کاملاً هویت زدایی شودتا در سیر فروپاشی ساختاری آن تسریع 0شود.همچنین عناصر اصلی ورهبران آن را در یک دادخواست بین المللی به عنوان جنایتکاران جنگی ومجرمان اعمال تروریستی تحت تعقیب قرار دهد و به کشورهایی که زمینه پذیرش آنها را دارند هشدار لازم و شدید در خصوص پیامدهای پذیرش آنها بدهد و در نهایت اهتمام خود را برای بازگرداندن آنها به منظور جلوگیری از سازماندهی مجدد آنها به ایران بکار گیرد و تلاش نماید سایراعضای این سازمان در صورت استقرار در کشور ثالث، در نقطه ای دوردست همانند قاره ی آفریقا سکونت داده شوند.